Κωνσταντίνος Δημητρακόπουλος Δάσκαλος

Η Αγία μεγαλομάρτυς Χριστίνα, έζησε περί το 200 μ.Χ. καταγόταν δε από την Τύρο της Συρίας και ήταν κόρη του στρατηγού Ουρβανού.

Ο πατέρας της, βλέποντας πόσα προσόντα και πόσο πανέμορφη ήταν η κόρη του, αποφάσισε να την κλείσει σ’ ένα πολύ μεγάλο, πολυτελέστατο πύργο, να της δώσει εκεί πολλούς υπηρέτες, να εγκαταστήσει μέσα στο σπίτι αγάλματα των θεών, και να την προτρέπει εκεί να τα προσκυνεί. 

Παρά ταύτα η Χριστίνα χωρίς να έχει κ αμία ιδέα περί Χριστιανισμού, βλέποντας κάθε μέρα τριγύρω την ομορφιά έξω της φύσεως, την ομορφιά του κόσμου και σκεπτόμενη ότι δεν είναι δυνατόν αυτός ο κόσμος μ’ αυτή την ωραιότητα, να έχει δημιουργηθεί μόνος του ή να τον έχουν δημιουργήσει αυτά τα είδωλα, μόνη της σκέφτηκε ότι υπάρχει Δημιουργός, υπάρχει Θεός.

Ήταν δε τόσο καλή η πρόθεσή της ώστε έστειλε ο Θεός άγγελο κι αυτός της εδίδαξε όλα τα σχετικά με τη Χριστιανική Πίστη.

Όταν κάποια μέρα ο πατέρας της μαζί με τη μητέρα της, ανέβηκαν στον πύργο να την δουν και να προσφέρουν θυσία στους θεούς, η Χριστίνα αρνήθηκε να προσκυνήσει με συνέπεια να προκαλέσει την οργή και τις απειλές του πατέρα της.

Η μητέρα της την παρεκάλεσε να κάνει αυτό που θέλει ο πατέρας, διότι δε θα διστάσει ακόμη και να σε σκοτώσει. Τίποτα όμως δεν μπόρεσε να κάμψει την Αγία Χριστίνα και να προσκυνήσει τα είδωλα.

Το βράδυ πριν αρχίσουν τα βασανιστήρια από τον ίδιο τον πατέρα της, ήρθε ένας άγγελος και την προειδοποίησε ότι, πρέπει να δείξεις θάρρος, διότι όχι μόνον ο πατέρας σου πρόκειται να σε βασανίσει αλλά και δύο άλλοι ηγεμόνες μετά από εκείνον θα σε υποβάλλουν σε φριχτά βασανιστήρια.

Η Χριστίνα εζήτησε την ενίσχυση του Αγίου Θεού και έμεινε σταθερή στην Πίστη της.

Την εβασάνισαν χωρίς οίκτο. Την έβαλε ο πατέρας της σε έναν φοβερό τροχό κάτω από τον οποίο καιγόταν πυρ. Εκείνη δεν έπαθε τίποτε και μάλιστα αυτά τα απέδιδε ο πατέρας της σε μαγείες!

Την φυλάκισε κι έδωσε εντολή να μην της δώσουν καθόλου να φάει και να πεθάνει από την πείνα.

Και δεν έφθαναν όλα αυτά, αλλά ένα βράδυ έδωσε εντολή ο πατέρας της σε πέντε δούλους, οι οποίοι έδεσαν στο λαιμό της Χριστίνας μία μεγάλη πέτρα, έναν μεγάλο βράχο και την έριξαν μέσα στη θάλασσα για να πνιγεί από το βάρος του βράχου.

Ο Θεός όμως έστειλε αγίους αγγέλους, έλυσαν το σχοινί της πέτρας και κράτησαν την Αγία Χριστίνα επάνω στη θάλασσα και όχι μόνον αυ τό· εξαιτίας αυτής της πίστεως και της επιμονής της αξιώθηκε η Αγία Χριστίνα εκείνο το βράδυ, εκεί μέσα στη θάλασσα να βαπτιστεί από τον ίδιο τον Κύριό μας.

Την άλλη μέρα εμφανίστηκε ξαφνικά μπροστά στο σπίτι του πατέρα της, τελείως αβλαβής. Και πάλι ο πατέρας της τα απέδωσε όλα αυτά σε μαντείες και σε μαγείες, την ξαναφυλάκισε και την άλλη την ημέρα είχε κατά νου να την αποκεφαλίσει, δεν πρόλαβε όμως γιατί το βράδυ εκείνο απέθανε πολύ κακώς.

Τη θέση του στο αξίωμα του στρατηγού πήρε κάποιος ονόματι Δίων. Αυτός οδήγησε την μάρτυρα στο δικαστήριο. Και εκεί η αγία ομολόγησε την πίστη της.

Αμέσως οργίστηκε και διέταξε να αρχίσουν τα βασανιστήρια. Την υπέβαλε κι αυτός, σε μαστίγωμα, την έβαλε μέσα σε σιδηρά σκάφη, και έριξε καυτό λάδι. Αλλά και εκεί πάλι η Αγία Χριστίνα βγήκε αβλαβής.

Διέταξε τότε να ξυρίσουν το κεφάλι της και να την περιφέρουν γυμνή μέσα στην πόλη και να την διαπομπεύσουν κ αι έτσι.

Την άλλη μέρα θεώρησε ο άρχων πως αν πήγαινε την Αγία στο ναό του Απόλλωνος, μήπως εκεί θα την έπειθε να π ροσκυνήσει το άγαλμα του Απόλλωνος.

Εκεί προσευχήθηκε για να δείξει πόσο δυνατός είναι ο Θεός σε σχέση με τα αδύναμα είδωλα και το άγαλμα του Απόλλωνος έγειρε από τη θέση του και βγήκε έξω, σαράντα μέτρα περίπου.

Και όχι μόνον αυτό, όταν το είδε αυ τό ο άρχοντας φοβήθηκε, έπεσε κάτω στο πρόσωπο της γης και είπε, «πάλι μπόρεσαν οι μαγείες να μετατοπίσουν τον μέγα θεόν Απόλλωνα»;

Τότε η Αγία Χριστίνα προσευχήθηκε και ξαφνικά το άγαλμα του Απόλλωνος έγινε συντρίμμια μπροστά στα πόδια όλων. Τότε, τρεις χιλιάδες ειδωλολάτρες επίστευσαν στο Χριστό.

Παρ’ όλα αυτά ο άρχων δεν επίστευσε αλλά ένιωσε τόσο πολύ μεγάλη λύπη για τη συντριβή των θεών του ώστε το ίδιο βράδυ πέθανε κι αυτός.

Και ήρθε ο τρίτος άρχων, όπως της είχε πει ο Άγγελος, ο Ιουλιανός, ο οποίος έκαψε τρεις μέρες ένα πολύ μεγάλο καμίνι και μέσα στο καμίνι αυτό της φωτιάς έκλεισε την Αγία Χριστίνα, υπολογίζοντας ότι θα τη βγάλουν από μέσα κατακαμμένη και νεκρή.

Πέρασαν οι πέντε ημέρες και πήγαν ν’ ανοίξουν το καμίνι. Εν τω μεταξύ ορισμένοι από τους εργάτες εκεί και τους υπηρέτες άκουγαν μέσα από το καμίνι ψαλμωδίες.

Η μάρτυς έψαλλε με τους Αγίους Αγγέλους μέσα, δοξάζουσα κι ευχαριστούσα τον Θεό. Κι όταν βγήκε δε έξω, έμοιαζε σαν να βγήκε από λουτρό, από δροσιά και όχι μέσα από καμίνι.

Ο τυφλωμένος όμως τύραννος από την κακία του, επειδή νόμιζε πως όλα αυτά είναι μαγείες, προσέταξε και έκοψαν τώρα τους μαστούς της Αγίας, από όπου χύθηκε γάλ α αντί για αίμα και στη συνέχεια την έβαλαν πάλι στη φυλακή. Και εκεί πολλές γυναίκες που βλέπαν τα θαυμάσια αυτά, έγιναν και αυτές Χριστιανές.

Εκεί λοιπόν μέσα στη φυλακή, έδωσε εντολή ο Ιουλιανός και απέκοψαν τη γλώσσα της Αγίας Χριστίνας και επειδή, βέβαια, και σ’ αυτό η Αγία Χριστίνα δεν υπέκυψε, με κοντάρια που την χτύπησαν παρέδωσε το πνεύμα, λαμβάνοντας τον στέφανο του μαρτυρίου.

Η μνήμη της Μεγαλομάρτυρος τιμάται στις 24 Ιουλ ίου, κοντά σε άλλους αγαπημένους μεγαλομάρτυρες της πίστης μας, την Αγία Παρασκευή (26/7) και τον Άγιο Παντελεήμονα (27/7).

Κωνσταντίνος Δημητρακόπουλος Δάσκαλος (kdteacher@sch.gr)

Αντιγραφή για το «σπιτάκι της Μέλιας»

ΑΓΙΟΙ IΣIΔΩPOI
Μηνιαίο Περιοδικό του Ιερού Ναού Αγίων Ισιδώρων Λυκαβηττού.
Έτος  ιδ’ – τεύχος 159 – Iούλιος 2015 

Εικόνα από: Ορθόδοξος Συναξαριστής

Σήμερα εορτάζει επίσης και: Ο άγιος Νεομάρτυρας Θεόφιλος (Μαρτύρησε στην Χίο στις 24 Ιουλίου 1635)

το «σπιτάκι της Μέλιας»

violet flower smiley

Advertisements