Γέρων Παΐσιος ὁ Ἀγιορείτης (1924-1994) Ὁ Ἀσυρµατιστής τοῦ Στρατοῦ καί τοῦ Θεοῦ

τοῦ Σχη (τεθ)Καραΐσκου Δημητρίου

Πρῶτα πιστεύουµε στόν Θεό καί ὕστερα ἀγαπᾶµε τόν Θεό καί τήν εἰκόνα του, τόν ἄνθρωπο. Ἡ πίστη αὐξάνει µέ τήν προσευχή. «Πρόσθες ἡµῖν πίστιν».

«Ὅπως ἔχω καταλάβει, ὅλο τό κακό προέρχεται ἀπό τήν ἀπιστία. Ὅταν ὁ ἄνθρωπος δέν πιστεύη στόν Θεό, θέλει νά γλεντήση τήν ζωή του. Γι᾿ αὐτό καί ἐπιδίδεται σέ κάθε εἴδους ἁµαρτία».

«Ὁ ἄνθρωπος πρέπει νά συλλάβη τό βαθύτερο νόηµα τῆς ζωῆς, ὅτι αὐτή ἡ ζωή εἶναι νά ἑτοιµαστοῦµε γιά τήν ἄλλη. Ἀπό κεῖ καί πέρα, ὅπως ἕνας πού ταξιδεύει νά πάη κάπου χρειάζεται ἕναν ὁδηγό, ἔτσι καί γιά τό οὐράνιο ταξίδι, πρέπει νά βρῆ ἕναν ὁδηγό (Πνευµατικό). 

Μετά, νά τόν βάλη σέ ἕνα πρόγραµµα, λίγη µελέτη, λίγη προσευχή, νά ἀποφεύγη τίς ἀφορµές τῆς ἁµαρτίας, καί τό κοσµικό φρόνηµα πού εἶναι τό χειρότερο ἀπ᾿ ὅλα. Ὁπότε ἔτσι ἡ καρδιά του θά εἶναι στόν Χριστό».

«Πρέπει νά ἀγωνιστοῦµε µέ φιλότιµο νά σωθοῦµε, γιά νά µή λυπήσουµε τόν Χριστό. Θά µᾶς πεῖ ὁ Χριστός: «Παιδί µου ἐγώ ἔκανα τόσα γιά νά σέ σώσω. Ἔχυσα τό αἷµα µου καί ὑπέµεινα τόσα πάθη, ἐσύ τί ἔκανες γιά νά σωθῆς»;

«Ὁ κάθε ἄνθρωπος πρέπει νά βρῆ καί νά ἁγιάση τήν κλίση του. Ὁ προκοµµένος ἄνθρωπος, ὅπου καί νά βρεθῆ, εἴτε στόν γάµο, εἴτε στόν µοναχισµό, θά εἶναι ἐπιτυχηµένος».

«Νά προτιµοῦµε τίς θλίψεις καί νά τίς δεχώµαστε καλύτερα ἀπό τίς χαρές. Τό πικρό φάρµακο πολλές φορές εἶναι καλύτερο ἀπό τό γλυκό, διότι θεραπεύει. Ἡ πραγµατική χαρά γεννιέται ἀπό τόν πόνο».

«Ἐκεῖνο πού ἐµποδίζει τόν ἄνθρωπο στήν προκοπή του στά πνευµατικά εἶναι ὅτι δέν δουλεύει τό µυαλό του σέ ὅ,τι τόν ὠφελεῖ πνευµατικά ἀλλά σέ ἄλλα πράγµατα».

«Πρέπει νά µπῆ µέσα µας ὁ πόνος γιά τήν σύγχρονη κατάσταση γιά νά µπορέσουµε νά κάνουµε καρδιακή προσευχή».

«Σήµερα ἦρθε ἡ ἐποχή νά διαχωρισθοῦν τά πρόβατα ἀπό τά ἐρίφια, οἱ πιστοί ἀπό τούς ἀπίστους. Ἀργότερα θά ᾿ρθεῖ καιρός πού θά δώσουµε ἐξετάσεις, θά ὑποστοῦµε καί διωγµούς γιά τήν πίστη µας, καί τότε θά φανεῖ τό µπακίρι ἀπό τό χρυσό».

«Ὅταν κάποιος στενοχωρῆται γιατί ὑποφέρει γιά τούς ἄλλους, πονᾶ τούς ἄλλους, κάνει τά δικά τους προβλήµατα δικά του, τότε αὐτός ἔχει µισθό µάρτυρος. Οἱ ἄνθρωποι πού θυσιάζουν τά πάντα πόσο χαριτωµένοι εἶναι! Οὔτε προβλήµατα ἔχουν καί λάµπει τό πρόσωπό τους γιατί ἔχουν τήν θεϊκή χαρά συνέχεια».

«Ὅλη ἡ βάση τῆς πνευµατικῆς ζωῆς εἶναι νά σκέφτεται τόν ἄλλον καί τόν ἑαυτό του νά τόν βάζη τελευταῖο, νά µήν τόν ὑπολογίζη. Ὅταν ἔρθουµε στήν θέση τοῦ ἄλλου καί τόν καταλάβουµε, τότε συγγενεύουµε µέ τόν Χριστό».

«Ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ εἶναι ἀκριβό πρᾶγµα. Γιά νἄρθη νά κατοικήση µέσα στόν ἄνθρωπο, πρέπει νά βρῆ τόν ἄνθρωπο νά συµφωνῆ κατά Πνεῦµα µέ τόν Θεό καί ὁ ἄνθρωπος νά ἐξασκήση (ἐξαντλήση) ὅλο τό ἀνθρώπινο. Ἐνῶ ἐµεῖς θέλοµε νά ἔλθη ἡ θεία χάρις γιά νά µᾶς ἀπαλλάξη ἀπό τίς ἀδυναµίες, χωρίς ἀγῶνα.

Γιά νά κατοικήση στόν ἄνθρωπο τό Ἅγιο Πνεῦµα χρειάζεται πολύ αὐταπάρνηση, πολύ φιλότιµο, ταπείνωση, ἀρχοντιά, θυσία. Ἡ πνευµατική ζωή δέν εἶναι ἀπόλαυση.

Ὁ Χριστός ἔχει τοποθετήσει τήν µπρίζα, ἀλλά τά δικά µας καλώδια εἶναι σκουριασµένα καί δέν δέχονται τήν θεία χάρι. Νά ξεσκουριάσουµε τά καλώδια, ν᾽ ἀγωνιστοῦµε νά γνωρίσουµε τόν ἑαυτό µας, νά κόψουµε τά πάθη µας, νά ἀποκτήσουµε τίς ἀρετές καί ἔτσι θά µᾶς ἐπισκεφθῆ ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ».

Αὐτῷ ἡ δόξα καί τό κράτος εἰς τούς αἰῶνας. Ἀµήν. 

 Ἀντιγραφή γιὰ τὸ «σπιτὰκι τῆς  Μέλιας»

Ἐπιλεγµένα κεφάλαια ἀπό τό µόλις ἐκδοθέν βιβλίο τοῦ + Ἱεροµονάχου Ἰσαάκ, ΒΙΟΣ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ, ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ. 

Εἰκόνα ἀπὸ: Στὴν ἐνορία!

τὸ «σπιτὰκι τῆς  Μέλιας»

violet flower smiley

Advertisements