Χ. Δαούκου  

Κάπου διάβασα: Σὲ ἕνα χωριὸ τῆς Γαλλίας, σὲ ἕνα βομβαρδισμὸ κατὰ τὸν Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, οἱ βόμβες κατέστρεψαν ἕνα ἄγαλμα τοῦ Χριστοῦ ποὺ ὑπῆρχε στὴν πλατεῖα.

Στὸ τέλος τοῦ πολέμου, οἱ κάτοικοι τοῦ χωριοῦ, ποὺ εἶχαν περιμαζέψει τὰ κομμάτια τοῦ ἀγάλματος, προσπάθησαν νὰ τὰ συναρμολογήσουν, νὰ τὰ κολλήσουν καὶ νὰ ξαναστήσουν τὸ ἄγαλμα στὴν πλατεῖά τους.

Εἶδαν ὅμως μὲ λύπη τους ὅτι ἔλειπαν τὰ χέρια τοῦ Χριστοῦ, ποὺ ἦταν ἁπλωμένα, σὰν νὰ ἀγκάλιαζαν ὅλο τὸ χωριό.

Φαίνεται ὅτι αὐτὰ εἶχαν καταστραφεῖ ὁλοσχερῶς μὲ τὸν βομβαρδισμό. Ἔτσι, οἱ κάτοικοι ἀποφάσισαν νὰ σταματήσουν τὴ συναρμολόγηση.

Τότε ὅμως ἕνας συντοπίτης τους τοὺς εἶπε κἄτι, καὶ ἀποτελείωσαν τὸ ἔργο τους, στήνοντας τὸ ἄγαλμα τοῦ Χριστοῦ στὴν πλατεῖα, χωρὶς χέρια.

Καὶ ἀπὸ κάτω ἔγραψαν: «Τὰ χέρια μου εἶναι τὰ δικά σας».

Ἔτσι καὶ σήμερα, ποὺ οἱ καιροὶ εἶναι δύσκολοι, ὁ Χριστὸς μᾶς καλεῖ νὰ ἀγκαλιάσουμε μὲ τὰ δικά μας χέρια ὅλα τὰ ἀδέφια μας σὲ ὅλο τὸν κόσμο, μὲ τὴν προσευχὴ καὶ μὲ τὴν ἀγάπη μας πρὸς ὅλους.

Ἐμεῖς εἴμαστε σήμερα ἡ Ἁγία Γραφή. Ἐμεῖς εἴμαστε τὸ τελευταῖο μήνυμα τοῦ Θεοῦ, γραμμένο σὲ πράξεις καὶ σὲ λόγια.

«Στῶμεν», λοιπόν, «καλῶς».

Ἀντιγραφή γιὰ τὸ «σπιτὰκι τῆς  Μέλιας»

Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΔΟΣ
ἔτος 60ο • Μάιος – Ἰούνιος 2014 • Ἀρ. 603

τὸ «σπιτὰκι τῆς  Μέλιας»

violet flower smiley

Advertisements