᾿Απὸ τὶς ᾿Επιστολὲς τοῦ ῾Οσίου Στάρετς Μακαρίου τῆς ῎Οπτινα

Εἶναι μεγάλο σφάλμα ποὺ δὲν ἀγαπᾶς τὴ μητέρα σου καὶ τὴν ἀντιμετωπίζεις μὲ τόση καχυποψία.

Προσευχήσου νὰ σοῦ δώσει ὁ Θεὸς δύναμη, μακροθυμία καὶ ἀνεξικακία, γιὰ νὰ μπορεῖς νὰ συγχωρεῖς.

Πρέπει νὰ σταματήσεις τὶς ἔντονες ἀντεπιθέσεις σου, τὸ συχνὸ καὶ πεισματικὸ ἀναμάσημα ὅτι σοῦ φέρθηκε ἄσχημα στὸ παρελθόν.

Δέξου, ἐπιτέλους, αὐτὸ τὸ παρελθὸν σὰν ἕνα μέρος τοῦ σχεδίου τοῦ Θεοῦ γιὰ τὴ ζωή σου, καὶ διῶξε τὴ μνησικακία ἀπὸ τὴν καρδιά σου.

Ξέχασέ τα ὅλα.

Διατηρώντας μέσα σου ἐχθρότητα ἐναντίον ἐκείνων ποὺ διαμόρφωσαν τὸ παρελθόν σου, δὲν κάνεις τίποτε ἄλλο, παρὰ ν᾿ ἀνοίγεις πόλεμο μὲ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ. Τὶ παραλογισμός!

᾿Επιπλέον, ἄν θέλεις νὰ δεῖς τὰ πράγματα καθαρὰ καὶ τίμια, θὰ διαπιστώσεις ὅτι ἡ ζωή σου ὁλόκληρη δὲν ἦταν σκληρὴ καὶ βασανισμένη, ὅπως λές.

Ξέρω, ὑπῆρχαν πικρὲς στιγμές. ᾿Αλλά, τώρα τὸ πιὸ σωστὸ ποὺ ἔχεις νὰ κάνεις εἶναι νὰ τὶς ξεχάσεις.

Καὶ νὰ καλλιεργήσεις μέσα σου τὴ σκέψη ὅτι κανένας ἄνθρωπος δὲν εἶναι ὑπεύθυνος γι᾿ αὐτές.

Μὲ θεώρηση οὐράνια καὶ ὄχι γήϊνη, οἱ ἄνθρωποι δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο, παρὰ ἐργαλεῖα στὰ χέρια τοῦ Θεοῦ.

᾿Αλλὰ κάνε κουράγιο. ῾Ο Θεὸς θὰ σὲ ἀμείψει, ἄν μὲ ταπείνωση ἀποκαλύψεις τὶς ἀνοιχτὲς πληγὲς τῆς ψυχῆς σου σ᾿ ἕναν ἔμπειρο πνευματικό.

Θὰ σὲ ὁπλίσει μὲ τὴ δύναμη ποὺ χρειάζεσαι γιὰ ν᾿ ἀπαλλαγεῖς ἀπὸ τὶς ἁμαρτίες σου…

Θὰ σοῦ πῶ καὶ κάτι ἄλλο, ἀλλὰ πρόσεξε μὴ μὲ παρεξηγήσεις: Δὲν θέλω γιὰ κανένα λόγο νὰ μειώσω τὴν ἀξία τοῦ καθημερινοῦ σου κανόνα προσευχῆς καὶ πατερικῆς μελέτης.

Θέλω νὰ σ᾿ ἀφήσω ἐντελῶς ἐλεύθερη, εἴτε νὰ τὸν συνεχίσεις ἀπαράλλακτο εἴτε νὰ τὸν τροποποιήσεις, ἀνάλογα μὲ τὶς ἀνάγκες σου, τὶς δυνατότητές σου καὶ τὸ φωτισμὸ τοῦ Θεοῦ.

Παρ᾿ ὅλ᾿ αὐτά, πρέπει νὰ θυμᾶσαι ὅτι ἡ ἀγάπη γιὰ τὸν πλησίον εἶναι ὁ πρῶτος στόχος γιὰ τὸν ὁποῖο πρέπει ν᾿ ἀγωνίζεσαι.

«᾿Εάν τις εἴπῃ ὅτι ἀγαπῶ τὸν Θεόν, καὶ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ μισῇ, ψεύστης ἐστίν· ὁ γὰρ μὴ ἀγαπῶν τὸν ἀδελφὸν ὅν ἑώρακε, τὸν Θεὸν ὅν οὐχ ἑώρακε πῶς δύναται ἀγαπᾶν;» (Α´ ᾿Ιω. δ´ 20).

Καὶ δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ βγεῖς ἔξω ἀπὸ τὸ σπίτι σου γιὰ νὰ βρεῖς τὸν πλησίον. ῾Ο συζυγός σου εἶναι αὐτὸς ὁ πλησίον. ῾Η μητέρα σου εἶναι αὐτὸς ὁ πλησίον. Καὶ τὰ παιδιά σου ἐπίσης.

Μιὰ τελευταία συμβουλή: Μὴν ἀποθαρρύνεσαι ποὺ ἡ προσευχή σου εἶναι στεγνή, ψυχρή, ἀκατάνυκτη.

Συνέχισε, ἔστω κι ἔτσι. Καὶ παράλληλα ταπείνωνε τὸν ἑαυτό σου μὲ κάθε τρόπο, σὲ κάθε εὐκαιρία.

Μόνο οἱ ταπεινοὶ μποροῦν νὰ προσεύχονται ζωντανά, καθαρά, καρποφόρα. 

Ἀντιγραφή γιὰ τὸ «σπιτὰκι τὴς Μέλιας»

Περιοδ. «῞Αγιος Κυπριανός», ἀριθ. 334/Σεπτέμβριος-᾿Οκτώβριος 2006, σελ. 336. Στάρετς Μακαρίου τῆς ῎Οπτινα, Πνευματικὲς Νουθεσίες (ἀπὸ τὶς ἐπιστολές του), σελ. 158-159, ἔκδ. β´, ῾Ιερᾶς Μονῆς Παρακλήτου, ᾿Ωρωπὸς ᾿Αττικῆς 1991. 

Εἰκόνα ἀπὸ: goodfon.ru

τὸ «σπιτὰκι τὴς Μέλιας»

violet flower smiley

Advertisements