Νίκος Ψιλάκης

Κι όμως… Η άνοιξη είναι εδώ! Με τα καλούδια της, με τα πλουμίδια της, με τα χρώματά της.

Κόκκινο της φωτιάς και της παπαρούνας, κόκκινο της πασχαλιάς και της ανεμώνης, κόκκινο της κρητικής κουτσουνάδας.

Σταματάς χωρίς να το σκεφτείς.

Κι όταν ο ουρανός είναι συννεφιασμένος βλέπεις το φως να αναβλύζει από τη γη, όπως αναβλύζει το κάθε ταπεινό λουλουδάκι του τόπου μας.

Σταματάς για να θαυμάσεις. Τι άλλο μπορείς να κάνεις;

Να πατήσεις το κουμπί της φωτογραφικής μηχανής.

Τίποτ’ άλλο.

Κι αν σκεφτείς να γράψεις δυο λόγια θα νοιώσεις βαρύ το μολύβι.

Τι λόγια να είναι αυτά; Ποίημα;

Μα ποιο ποίημα μπορεί να παραβγεί στη μόνη αληθινή ποίηση, την ποίηση του Θεού και της φύσης;

Φωτογραφίες & Κείμενα: Νίκος Ψιλάκης

Αντιγραφή για το «σπιτάκι της Μέλιας»

Από το περιοδικό ΥΠΕΡ|τεύχος 62 | Άνοιξη 2012|

το «σπιτάκι της Μέλιας»

violet flower smiley

Advertisements