῾Ο ῞Αγιος ῾Οσιομάρτυς Εὐθύμιος, κατά κόσμον ᾿Ελευθέριος, καταγόταν ἀπό πλούσια οἰκογένεια τῆς Δημητσάνας.

᾿Εκπαιδεύθηκε στή σχολή τῆς πόλεως αὐτῆς καί συνέχισε τίς σπουδές του, μαζί μέ τόν ἀδελφό του ᾿Ιωάννη, στήν Πατριαρχική ᾿Ακαδημία τῆς Κωνσταντινουπόλεως.

Στή συνέχεια μετέβη στό ᾿Ιάσιο τῆς Ρουμανίας, ὅπου εὑρισκόταν ὁ πατέρας του μέ τά μεγαλύτερα ἀδέλφια του Γεώργιο καί Χρῆστο.

Ο ᾿Ελευθέριος ἀποφάσισε νά ἔλθει στό ῞Αγιον ῎Ορος, γιά νά καρεῖ μοναχός.

Μήν μπορώντας ὅμως νά πραγματοποιήσει τήν ἐπιθυμία του, λόγῳ τῶν συνθηκῶν πού ἐπικρατοῦσαν, μετέβη στό Βουκουρέστι, ὅπου παρέμεινε κοντά στό Γάλλο πρόξενο, ἔπειτα δέ σέ Ρῶσο ἀνώτερο ἀξιωματοῦχο. ᾿

Αργότερα προσκολλήθηκε σέ κάποιους Τούρκους καί κατά τή διάρκεια ταξιδίου του πρός τήν Κωνσταντινούπολη ἀρνήθηκε τόν Χριστό, ἐξισλαμίσθηκε καί ὀνομάσθηκε Ρεσίτης.

Αμέσως μετά τήν περιτομή του, αἰσθανόμενος τύψεις συνειδήσεως, ἐζητοῦσε νά ἐπανέλθει στήν πατρώα πίστη.

῏Ηλθε, λοιπόν, στήν Κωνσταντινούπολη καί ἀπό ἐκεῖ, ἀφοῦ διευκολύνθηκε ἀπό τή Ρωσική πρεσβεία, ἔφθασε στό ῞Αγιον ῎Ορος, ὅπου συνάντησε στή Λαύρα τόν Πατριάρχη ῞Αγιο Γρηγόριο τόν Ε’, πρός τόν ὁποῖο ἐξομολογήθηκε τά ἁμαρτήματά του καί ἔτυχε ἀπό αὐτόν προστασίας καί παρηγοριᾶς.

᾿Αφοῦ περιῆλθε πολλές σκῆτες καί μονές ἐξομολογούμενος τήν ἐξωμοσία του καί ζώντας μέ προσευχή, ἄσκηση καί νηστεία, ἐκάρη μοναχός μέ τό ὄνομα Εὐθύμιος.

Προπεμφθείς ἀπό πολλούς μοναχούς τοῦ ῾Αγίου ῎Ορους, ἔφθασε στό Γαλατᾶ τῆς Κωνσταντινουπόλεως στίς 19 Μαρτίου τοῦ 1814, συνοδευόμενος ἀπό ἕνα μοναχό μέ τό ὄνομα Γρηγόριος.

᾿Αφοῦ ἐκοινώνησε τῶν ᾿Αχράντων Μυστηρίων κατά τήν Κυριακή τῶν Βαΐων, ἔβγαλε τό μοναχικό ἔνδυμα, ἐντύθηκε μέ τουρκικά ἐνδύματα, ἔβαλε μετάνοια στό συνοδίτη μοναχό Γρηγόριο καί ἐξεκίνησε τήν πορεία πρός τό μαρτύριο.

῾Ο Εὐθύμιος ἐκρατοῦσε στά χέρια βαΐα καί σταυρό. ᾿Επαρουσιάσθηκε ἐνώπιον τοῦ βεζίρη Ρουσούτ πασᾶ καί, ἀφοῦ κατεπάτησε ἐνώπιον αὐτοῦ τό τουρκικό φέσι, ὁμολόγησε τόν ᾿Ιησοῦ Χριστό Θεό ἀληθινό καί ἐδήλωσε ὅτι ἀρνεῖται τή θρησκεία τοῦ Μωάμεθ.

Κατά διαταγή τοῦ βεζίρη ὁ Μάρτυς ρίχτηκε στή φυλακή, ὅπου ἐβασανίσθηκε σκληρά. Καί ὅταν πάλι προσήχθη γιά δεύτερη φορά ἐνώπιον τοῦ ἄρχοντος, οὔτε καί αὐτή τή φορά δέν ἐνέδωσε στίς κολακεῖες καί στίς ἀπειλές.

Μέ σταθερό φρόνημα καί γενναία ψυχή ὁ ῾Οσιομάρτυς Εὐθύμιος ὁμολογοῦσε τό ῎Ονομα τοῦ Κυρίου.

῎Ετσι ἀποκεφαλίσθηκε στήν Κωνσταντινούπολη, τό ἔτος 1814.

῾Η ᾿Εκκλησία τιμᾶ τή μνήμη τοῦ ῾Οσιομάρτυρος Εὐθυμίου καί τήν 1η Μαΐου, μαζί μέ τούς συναθλητές του ᾿Ιγνάτιο καί ᾿Ακάκιο.

Πηγή: Αποστολική Διακονία

το «σπιτάκι της Μέλιας»

violet flower smiley

Advertisements