Χαρίτος Καρατζιάς

Χριστέ καλέ μου Βασιλεύ, Άγιε Πατέρα,

Σε λάθη και πάθη έπεσα και δεν βλέπω πιο πέρα.

Μακρύ βουνό ανέβηκα και μισερό δεν βρίσκω,

Χάθηκα μόνος και γυρνώ στης Γης αυτή το Δίσκο.

Κι αν περπατήσω θάλασσες και πλεύσω μες τα όρη,

Πως θα νικήσω Εαυτό, αφού δεν έχω δόρυ.

Κι αν ανεβώ τον Γολγοθά, πως θα φτάσω στο Σταυρό σου;

Η θα λυγίσω και θα πω το πάθος ήταν δικό σου.

Μα είσαι η ελπίδα μου ποτέ δεν το ξεχνάω,

Όταν θαλασσοδέρνομαι όπου κι΄αν τριγυρνάω.

Πάρε με τ’ Άγια χέρια σου που βλέπω σταυρωμένα,

Όλη μου την ύπαρξη πάθε αγριεμένα.

Κι’ οδήγησέ με Άγιε, μέσα στην αγκαλιά σου,

Ως ο ληστής εις το Σταυρό, υπό τη δεξιά σου.

Ως ο Πατέρας ο Εύσπλαχνος, το άσωτο παιδί του,

Που του΄ δωσε αγάπη και στοργή και τη συγχώρεση του.

Αντιγραφή για το «σπιτάκι της Μέλιας»

Ο ΤΗΡΩΝ
Ν. Αγίου Θεοδώρου του Τήρωνος Μοναγρούλλι – Λεμεσός
Έτος 8ο , Αρ. Τεύχος 7ο ,Φεβρουάριος 2015

Εικόνα από:pravmir.ru

το «σπιτάκι της Μέλιας»

violet flower smiley

Advertisements