Kοίμηση του οσίου Eφραίμ του Σύρου – 15ος αι. μ.Χ. – Φανάρι, Κωνσταντινούπολη

Ιερομόναχος Στυλιανός Τζινευράκης Υπ. Διδάκτωρ Θεολογίας

Ο όσιος πατήρ ημών Εφραίμ,έζησε επί Βασιλέων Κωνσταντίνου του Μεγάλου, Ιουλιανού του παραβάτου και των διαδόχων τους.Στο γένος ήταν Σύρος και επίγεια πατρίδα του ήταν η Νίσιβη της Μεσοποταμίας.

Ο διδάσκαλος του στην πίστη επίσκοπος Ιάκωβος, τον χειροτόνησε σε νεαρή ηλικία διάκονο των μυστηρίων της Εκκλησίας του Χριστού.

Ο Όσιος καθώς λάτρεψε από μικρός τη θεοειδή αρετή της ταπεινώσεως, δεν ηθέλησε να προχωρήσει σε ανώτερο βαθμό της ιεροσύνης, καίτοι είχε όλα τα προσόντα, και τη θεολογική γνώση και το ήθος και το ασκητικό φρόνημα.

Δεν έθαψε όμως ο όσιος τα τάλαντα του όπως ο αχάριστος δούλος της παραβολής, αλλά τα αύξησε π ρος όφελος της σωτηρίας των ανθρώπων.

Η ασκητική ζωή του και οι πνευματικοί αγώνες του προσέλκυσαν τη χάρη του Αγίου Πνεύματος.

Η κάθαρση της κ αρδιάς του τον κατέστησε κατοικητήριο του Αγίου Πνεύματος, και τον προίκισε με θείο φωτισμό, όπλο αποτελεσματικότατο στην αντιμετώπιση των Θεομάχων αιρετικών.

Καθώς ήταν άρτια κατηρτισμένος, ήλθε σε διάλογο με τον αιρετικό Απολλινάριο, του οποίου τις κακοδοξίες επιτυχώς αναίρεσε και οδήγησε πολλούς αιρετικούς στην επιστροφή στην ποίμνη του Χριστού, την Εκκλησία και τη σωτηρία.

Ο όσιος Εφραίμ με την έμπνευση του Αγίου Πνεύματος συνέθεσε εκκλησιαστικούς ύμνους στη συριακή γλώσσα, οι οποίοι προκαλούσαν κατάνυξη βαθιά στους πιστούς.

Συνέγραψε πολλά θεολογικά έργα και έτσι έγινε διδάσκαλος στην πίστη του λαού του Θεού, καθοδηγώντας του Χριστιανούς στην οικοδόμηση της αρετής. Οι ασκητικοί του αγώνες τον κατέστησαν πρότυπο για τους μοναχούς.

Όταν η πατρίδα του οσίου η Νίσιβη, πέρασε στα χέρια των Περσών μετατέθηκε στην Έδεσα της Συρίας, όπου σε παρακείμενο όρος συνέχισε τα μοναχικά και ασκητικά του αγωνίσματα, «ιχνηλατείν του Προδρόμου ταις τρίβοις».

Ακολουθώντας τα βήματα του Προδρόμου ,δηλαδή, όπως ψάλλει και η υμνολογία της Εκκλησίας. Πριν την οσιακή κοίμησή του επισκέφτηκε και συνδιαλέχθηκε με μεγάλους πατέρες της εποχής του, το Μέγα Βασίλειο της Καππαδοκίας και αργότερα με πατέρες της αιγυπτιακής ερήμου.

Η κοίμηση του οσίου πατρός ήταν ειρηνική, το 373 μ. Χ. Ο Μέγας Βασίλειος τον περιέγραψε ως «πάντων ελλογιμώτερος» από αυτούς που ζούσαν εκείνη την εποχή.

Ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος τον περιέγραψε ως εξής: «Εφραίμ ο πολύς, η παραμυθία των αθυμούντων, η παιδαγωγία των νέων, η χειραγωγία των μετανοούντων, η κατά των αιρετικών ρομφαία, το δοχείον του Πνεύματος, το σκεύος των αρετών».

Η μνήμη του οσίου Εφραίμ εορτάζεται από την Εκκλησία μας στις 28 Ιανουαρίου.

Ο Θεός του χάρισε μετά από μια ζωή α γώνες στη παλαίστρα της Εκκλησίας χριστιανά τέλη ανώδυνα, ανεπαίσχυντα, ειρηνικά.

Πνευματική εργασία, αγώνας κατά των παθών, καλλιέργεια των αρετών,ταπεινό φρόνημα και γνώση των θείων αληθειών της πίστεώς μας χαρακτηρίζουν το βίο του οσίου πατρός ημών Εφραίμ από τη Νίσιβη της Μεσοποταμίας.

Αυτά τα στοιχεία ας μας εμπνέουν και στο δικό μας α γώνα για να πάρουμε το στεφάνι της σωτηρίας. Αμήν.

Αντιγραφή για το «σπιτάκι της Μέλιας»

ΑΓΙΟΙ IΣIΔΩPOI
Μηνιαίο Περιοδικό του Ιερού Ναού Αγίων Ισιδώρων Λυκαβηττού
Έτος ιε’ – τεύχος 165 – Ἰανουάριος 2016

Εικόνα από: Ορθόδοξος Συναξαριστής

το «σπιτάκι της Μέλιας»

violet flower smiley

Advertisements