%cf%86%ce%bf%cf%85%ce%bd%cf%84%ce%bf%cf%85%ce%bb%ce%b7%cf%83

Τοῦ Παναγιώτη Σκαλτσῆ

Τὸ βράδυ τῆς Τετάρτης, 24 Ἰανουαρίου 2007,ἐκοιμήθη ἐν Κυρίῳ ὁ Ὁμότιμος Καθηγητὴς τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς Θεσσαλονίκης Ἰωάννης Φουντούλης, μετὰ ἀπὸ πολύμηνη δοκιμασία στὸ κρεβάτι τοῦ πόνου.

Ἡ ἐξόδιος ἀκολουθία ἐψάλη τὴν ἑπομένη, Πέμπτη 25 Ἰανουαρίου, στὸν Ἱερὸ Ναὸ τῆς τοῦ Θεοῦ Σοφίας, τὸ Ναὸ ποὺ λειτουργοῦσε ὁ ἅγιός του Συμεὼν Θεσσαλονίκης, προεξάρχοντος τοῦ Παναγιωτάτου Μητροπολίτου Θεσσαλονίκης κ. Ἀνθίμου, τῇ συμμετοχῇ τοῦ Σεβ. Ἀρχιεπισκόπου Κρήτης κ. Εἰρηναίου, ἄλλων ἀρχιερέων καὶ ἱερέων.

Παρέστησαν ἐπίσης ὁ Κοσμήτωρ καὶ καθηγητὲς τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς καὶ πλῆθος συμπροσευχομένων γνωστῶν, μαθητῶν καὶ φίλων τοῦ ἀειμνήστου.

Ὁ Ἰωάννης Φουντούλης ὑπῆρξε μιὰ ἀπὸ τὶς ἐξέχουσες μορφὲς τῶν θεολογικῶν γραμμάτων τῆς ἐποχῆς μας καὶ ὅπως χαρακτηριστικὰ τόνισε ἕνας ἐκ τῶν ὁμιλητῶν στὸ τέλος τῆς νεκρωσίμου ἀκολουθίας καταξιώθηκε ὡς ὁ λειτουργιολόγος τῆς Ἐκκλησίας.

Γιὰ μία καὶ πλέον τριακονταετία ὑπηρέτησε στὴ Θεολογικὴ Σχολὴ τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, ἀπὸ τὸ 1961 ὡς βοηθὸς τῆς ἕδρας τῆς Λειτουργικῆς καὶ Ὁμιλητικῆς, ἀπὸ τὸ 1963 ὡς διδάκτωρ καὶ Ἐπιμελητής, ἀπὸ τὸ 1966 ὡς Ὑφηγητὴς καὶ ἐντεταλμένος Ὑφηγητής καὶ ἀπὸ τὸ 1969 ἕως τὸ 1996 ὡς τακτικὸς Καθηγητής.

Στὸ διάστημα αὐτὸ διετέλεσε Κοσμήτωρ τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς, πρῶτος Πρόεδρος τοῦ τμήματος Πομαντικῆς καὶ Κοινωνικῆς Θεολογίας καὶ Συγκλητικός. Ἄρχων ἐπίσης Χαρτουλάριος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου καὶ Διευθυντὴς ἀπὸ τὸ 1989 τοῦ Πατριαρχικοῦ Ἱδρύματος Πατερικῶν Μελετῶν γιὰ μιὰ περίπου δεκαπενταετία, ἔχαιρε μεγάλης ἐκτιμήσεως τόσο στὴν Ἐκκλησία καὶ τὴν κοινωνία, ὅσο καὶ στὸν ἐπιστημονικὸ χῶρο.

Ὁ μακαριστὸς Καθηγητὴς ἐργάσθηκε μὲ ολὺ ζῆλο καὶ ἐπιστημονικὴ εὐσυνειδησία γιὰ τὴ λατρευτικὴ παιδεία καὶ ἀγωγὴ τῶν φοιτητῶν του μὲ κέντρο πάντοτε τὸ Ναὸ τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς καὶ συγκεκριμένο ἐτήσιο πρόγραμμα
Ἀκολουθιῶν.

Ὁραματίσθηκε ἐπίσης τὴν ἀνανέωση καὶ ἀναζωπύρωση τῆς θείας Λατρείας μὲ βάση πάντοτε τὸ «εὐσχημόνως καὶ κατὰ τάξιν» τοῦ ἀποστόλου Παύλου καὶ τὴν ἀνάγκη συμμετοχῆς τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ στὴ θεία Εὐχαριστία καὶ τὴ λειτουργικὴ προσευχὴ γενικότερα.

Πρὸς τοῦτο καὶ τὸ κοπιῶδες ἔργο λειτουργικῶν ἀπαντήσεων σὲ ἐρωτήματα ἱερέων ἀπὸ τὸν Ἰούνιο τοῦ 1964 στὸ περιοδικὸ «Ὁ Ἐφημέριος». Μία προσπάθεια ποὺ σφράγισε τὴ θεολογικὴ, ἐπιστημονικὴ καὶ ἐκκλησιαστικὴ του παρουσία.

Μία ἄλλη πτυχὴ τῆς δραστηριότητάς του εἶναι ἡ ὀργάνωση, συμμετοχὴ καὶ στήριξη Συνεδρίων σχετικῶν μὲ τὸ ἐπιστημονικό του ἀντικείμενο, ὅπως π.χ. τὰ δέκα περίπου λειτουργικὰ Συνέδρια στὴν Ἱ. Μητρόπολη Δράμας, τὰ τρία Ἁγιολογικὰ Συνέδρια στὴν ἀγαπημένη του πατρίδα τὴ Μυτιλήνη καὶ τὰ ἑπτὰ Συνέδρια ἕως τώρα ποὺ μὲ πολλη ἐπιτυχία ὀργανώθηκαν ἀπὸ τὴν Ἱ. Σύνοδο τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος καὶ τὴν Εἰδικὴ Συνοδικὴ Ἐπιτροπὴ Λειτουργικῆς Ἀναγεννήσεως.

Ἡ προσωπικότητα καὶ τὸ ἔργο τοῦ ἀειμνήστου λειτουργιολόγου Καθηγητοῦ Ἰωάννου Φουντούλη, τοῦ τελευταίου ὅπως ἔχει χαρακτηρισθεῖ Κολλυβᾶ, θὰ ἐκτιμηθοῦν καὶ θὰ ἀξιολογηθοῦν ἀκόμη περισσότερο στὸ ἐγγὺς καὶ τὸ ἀπώτερο μέλλον.

Ἐκεῖνο ποὺ ἐδῶ μπορεῖ νὰ ἐπισημανθεῖ εἶναι ὅτι ὅσοι τὸν γνώρισαν καὶ τὸν ἔζησαν ἀπὸ κοντὰ διεῖδαν στὸ πρόσωπό του τὸν ἀληθινὸ ἄνθρωπο καὶ τὸν ἄξιο ἐπιστήμονα, τὸν ἀκαδημαϊκὸ δάσκαλο καὶ τὸν ἐκκλησιαστικὸ ἄνδρα.

Πλοῦτος μέγας καὶ κεφάλαιο ἀνεκτίμητο τόσο γιὰ τὴ Θεολογία ὅσο καὶ γιὰ τὴν Ἐκκλησία. Ἡ μνήμη του ἄς εἶναι αἰωνία καὶ ἡ σπορὰ τοῦ προφορικοῦ καὶ τοῦ γραπτοῦ του λόγου ἄς καρποφορήσει πλουσίως γιὰ τὴ στήριξη τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν ἐντρύφησή του στὸν ἀμφιλαφῆ λειμῶνα τῆς θείας Λατρείας.

 Ἀντιγραφή γιὰ τὸ «σπιτὰκι τῆς  Μέλιας»

ΛΕΙΜΩΝΑΡΙΟΝ
Διμηνιαίο φυλλάδιο ορθοδόξου διδαχής
Έκδοση ιεράς μητροπόλεως Σερβίων και Κοζάνης
Φύλλο 31ο – Έτος στ’- 2007 – Ἰανουάριος – Φεβρουάριος – Μάρτιος 

Εἰκόνα ἀπὸ:

τὸ «σπιτὰκι τῆς  Μέλιας»

violet flower smiley

Advertisements