Ιγνάτιος Θ. Χατζηνικολάου Θεολόγος-τ. Λυκειάρχης-Ιεροκύρηξ

Αξιωνόμαστε και φέτος να εορτάσουμε την Μεγάλη Ημέρα, τα Χριστούγεννα. Παρά τα κλαψουρίσματα για την φτώχεια και την λεγόμενη « οικονομική κρίση». Είδαμε φωτοχυσίες, κι’ας κόβει η ΔΕΗ το ρεύμα. Είδαμε χορούς και ξεφαντώματα.

Είδαμε παραποιημένους «Άγιους Βασίληδες » και διαβάσαμε ετοιμασίες και καρναβαλικές επιτροπές στον νόμον μας. Μια κατάστασις αξιοθρήνητη και έπειτα είναι να μην μας εμπαίζουν και ξεζουμίζουν οι ξένοι «προστάτες’’ μας και με το μαχαίρι στον λαιμό μας, δανειστές μας;

Έπειτα, ζητάνε λύση. Έπειτα, κάναμε τάχα κυβέρνηση συνεργασίας και «σωτηρίας»! Και φαγώνονται μεταξύ τους οι «σωτήρες» μας.

Γι’ αυτό, μην περιμένετε θεραπεία. Για σωτηρία αποκλείεται. Μία είναι η λύσις και αυτή είναι η φάτνη και όχι οι ξενόφερτες και χιλιοπλουμισμένες.

Η φάτνη που γεννήθηκε ο Χριστός. Σε αυτήν την φάτνη,την μόνη λύση, αναφέρεται ο πολυγραφότατος αρχιμανδρίτης πατήρ Δανιήλ Αεράκης με επίκαιρο άρθρο του στο περιοδικό που ο ίδιος εκδίδει, «Ιωάννης ο Βαπτιστής», το οποίον παραθέτουμε ως έχει:

«Η λύσις υπάρχει. Είναι η φάτνη. Μέσα στα άχυρα της φάτνης κρύβεται ο Θεάνθρωπος, εντός μέσα στα πολυτελή σπίτια κρύβεται ο αχυράνθρωπος της φιλαυτίας και της κακότητας». 

Ζητείται λύσις=Ζητείται φάτνη, φτιαγμένη σύμφωνα με τα σχέδια του υμνογράφου των Χριστουγέννων:

«Τι ευτελέστερον σπηλαίου; Τι ταπεινότερον σπαργάνων; Εν οις διέλαμψεν ο της Θεότητός σου πλούτος. Κύριε, δόξα σοι».

Ζητείται φάτνη. Για την εκούσια πτωχεία ψάχνουμε. Δηλαδή θέλουμε: Να δούμε τη λατρεία Του να φιλοξενείται σε ταπεινούς ναούς, όχι σε μεγαλόπρεπα κτήρια. Σωστά έχει γραφτεί:

«Η Εκκλησία γεννήθηκε στο σπήλαιο,μεγαλούργησε στις κατακόμβες και θάφθηκε στα μέγαρα».

Να δούμε το Σώμα Του και το Αίμα Του να φιλοξενούνται σε καθαρά απλά άγια ποτήρια, όχι σε σκεύη χρυσά.

Ο πλούσιος σε θεολογία και αγάπη, αλλά φτωχός σε υλικά, ιερός Χρυσόστομος τονίζει «Να μάθουμε να τιμάμε τον Χριστόν, όπως Εκείνος θέλει.

Δεν έχει ανάγκη από χρυσά σκεύη ο Θεός, αλλά από ψυχές χρυσές. Είναι φοβερό, το να στολίζουμε το σπίτι μας, τον δε αδελφό που υποφέρει να τον προσπερνάμε».

Να δούμε τον λόγο Του να φιλοξενείται, να σερβίρεται, με απλά λόγια, όχι με περίτεχνα φιλοσοφήματα. Να δούμε τα Ελληνικά σπίτια να φιλοξενούν την απλότητα και την αναγκαιότητα. Η δική Του οικογένεια στο σπήλαιο της Βηθλεέμ. Η δική μας σε πολυτελή οικοδομήματα. Η δική Του στην εξορία.

Η δική μας στης απάτης την κακότητα.

Κατάλυμα δεν βρίσκει ο Χριστός « Ουκ ην αυτώ τόπος εν τω καταλύματι» (Λουκ.2, 7) Αντί για χριστιανικό κατάλυμα, υπάρχουν τα κατάλοιπα μίας τυπολατρικής θρησκείας, ενός κατασκευαστικού καταναλωτισμού και ενός φίλαυτου νεοπλουτισμού.

Ζητείται φάτνη! Δεν χρειάζεται να επιστρέψουμε στα σπήλαια. Να αγαπήσουμε την ολιγάρκεια χρειάζεται. Να φιλοξενήσουμε τον Χριστό χρειάζεται.

Κάποια φάτνη, όχι σαν τις ψεύτικες, οπωσδήποτε θα υπάρχει Εκεί «Χριστός γεννάται».

Κάποια αληθινά φιλάνθρωπη ψυχή θα υπάρχει εκεί «Χριστός επί γης»

Όπου βιώνεται αγόγγυστη η φτώχεια, ευδοκεί ο Αχώρητος «χωρηθήναι». Ο κόσμος κουρασμένος από τις απατηλές φωνές, ζητάει τον Χριστό της φάτνης, λέγοντας: «Αντί για το ευρώ, Εσένα Χριστέ, θέλω να βρω!»

Αξίωσε με και για τα δικά μου Χριστούγεννα.

Αντιγραφή για το «σπιτάκι της Μέλιας»

ΑΓΙΟΙ IΣIΔΩPOI
Μηνιαίο Περιοδικό του Ιερού Ναού Αγίων Ισιδώρων Λυκαβηττού.
Έτος ιγ’ – Τεύχος 152 -Δεκέμβριος 2014

Εικόνα από:chitalnya.ru

το «σπιτάκι της Μέλιας»

violet flower smiley

Advertisements