Ἀσπασία Κακούρη

Τ’ ἀκοῦς; θά εἶναι σπίτι, λοιπόν,
μ’ ὅ,τι γλυκό κι ἀληθινό αὐτό σημαίνει,
μ’ ἕνα πατέρα νοικοκύρη
στήν πόρτα νά σέ περιμένει.

«Ὁ ἀφορίσας σέ ἐκ κοιλίας μητρός
ὁ φύλακας ἄγγελός σου καί ὁδηγός
τώρα ὁλόκληρος μιά ἀγκαλιά νά ξαποστάσεις
καί μιά ἀγάπη ἀπέραντη νά ζεσταθεῖς.

Τόξερες πώς μιά μέρα θά τόν συναντήσεις
κι ἔλεγες πάντα πώς θά τόν ρωτήσεις
γιά ὅλα τά ἀκατανόητα τῆς γῆς
πού τόσο ἤθελες νά ἐξηγήσεις.

Χρόνια ἑτοίμαζες κιουτάπια μ’ ἀπορίες
γιά τ’ ἀναπάντητα ἐτούτης τῆς ζωῆς
κι ὅλες τίς μπερδεμένες σου ἱστορίες.
Μά τώρα ξαφνικά ὅλα περάσανε θαρρεῖς.

Δέν θέλεις πιά κι οὔτε πού νοιάζεσαι νά καταλάβεις
τελειώσαν τά γιατί καί πῶς καί τί,
ἀρκεῖ πού ἡ καρδιά σκιρτᾶ κι ἀναγαλιάζει,
ἄσ’ την λοιπόν νά τραγουδεῖ. 

Ἀντιγραφή γιὰ τὸ «σπιτὰκι τῆς  Μέλιας»

 «Ο ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΗΤΑΣ ὁ ἐν Σέρραις ἀθλήσας».
Διμηνιαῖο Περιοδικό Ἱερᾶς Μητροπόλεως Σερρῶν καί Νιγρίτης
Τεῦχος 245, Νοέμβριος – Δεκέμβριος 2012 

Εἰκόνα ἀπὸ: wallup 

τὸ «σπιτὰκι τῆς  Μέλιας»

violet flower smiley

 

Advertisements