%ce%b1%ce%b3%ce%b9%ce%bf%cf%83-%cf%80%ce%bf%cf%81%cf%86%cf%85%cf%81%ce%b9%ce%bf%cf%837

Μελιτίνη

Περπατώ βιαστικά στην Ομόνοια, ακούω τα βήματα του Αγίου Πορφυρίου.

Πηγαίνω διακοπές με το τροχόσπιτο, σκέφτομαι πως νά’ταν η ζωή του Αγίου μέσα σ’ αυτό.

Ακούω ραδιόφωνο και το περιεργάζομαι, παρόμοιο θα ήταν κι αυτό που έφτιαξε ο Άγιος.

Πονάω και παίρνω παυσίπονο, ο Άγιος προτιμούσε να υπομένει τον πόνο.

 Ενοχλούμαι από τη φασαρία που για λίγο γίνεται στην εκκλησία, ο Άγιος ήταν προσηλωμένος και δεν άκουγε τη δυνατή μουσική την ώρα της λατρείας.

Κουράζομαι και ζητώ ανάπαυση, ο Άγιος κουραζόταν και χαιρόταν.

Παινεύουν τον αδελφό μου κι υποφέρω, ο Άγιος πρόβαλλε τους άλλους αγωνιστές γέροντες.

Μου λένε, κάνε αυτό, και κάνω το αντίθετο, ο Άγιος έκανε μόνο υπακοή στους γεροντάδες του.

Δεν ξέρω τι μου φταίει, ο Άγιος «διάβαζε» τις καρδιές σαν ανοιχτό βιβλίο.

Βιώνω το χάσμα των γενεών, ο Γέροντας αγαπούσε κι εμπιστευόταν τους νέους.

Αγαπάω τον Θεό; Δεν ξέρω. Ο Άγιος ζούσε τον θείο έρωτα και την αγάπη των αδελφών.

Να συνεχίσω; Δεν τολμώ άλλες συγκρίσεις.., Μνήμη Αγίου, μίμηση Αγίου. 

Μνήμη Αγίου Πορφυρίου σήμερα, αρχίζω τη μίμηση του Αγίου από τώρα!

Άγιε Πορφύριε, πρέσβευε υπέρ ημών

Αντιγραφή για το «σπιτάκι της Μέλιας»

Προς τη Νίκη
Μηνιαίο Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό
έτος 56ο -τεύχος 801-Νοέμβριος 2016 

το «σπιτάκι της Μέλιας»

violet flower smiley