Ο λαός μας αγαπά και τιμά ιδιαίτερα τον Άγιο Μάμα, ο οποίος είναι προστάτης των βοσκών. Γεννήθηκε στα βόρεια της Μ. Ασίας το έτος 260 μ.Χ.

Οι γονείς του Θεόδοτος και Ρουφίνα ήταν πιστοί χριστιανοί και μάλιστα αρστοκράτες, πατρίκιοι, που έργο τους είχαν το κήρυγμα του Ευαγγελίου. Η δράση τους έγινε γνωστή.

Ο χριστομάχος έπαρχος Αλέξανδρος τους κάλεσε να απολογηθούν. Εκείνοι ομολόγησαν την πίστη τους, με αποτέλεσμα ο ηγεμόνας Φαύστος να τους κλείσει στη φυλακή.

Εκεί ο Θεόδοτος προσευχήθηκε θερμά στο Θεό να τον στηρίξει στα βασανιστήρια που τον περίμεναν και να προστατέψει τη Ρουφίνα και το μωρό που περίμενε να γεννηθεί.

Ο Θεός άκουσε την προσευχή του και το ίδιο βράδυ πήρε την ψυχή του. Την επόμενη μέρα η Ρουφίνα γέννησε το μονάκριβο γιο της.

Η εξάντληση και η ταλαιπωρία μέσα στη φυλακή δεν θα της επιτρέψουν να τον ευχαριστηθεί. Ενώ προσευχόταν για το νεογέννητο, παρέδωσε την ψυχή της.

Ο Άγιος από την πρώτη μέρα της ζωής του βρέθηκε ανάμεσα στα νεκρά σώματα των γονέων του. Μια καλή χριστιανή ονομαζόμενη Αμμία υιοθέτησε το βρέφος και επειδή η πρώτη του λέξη μετά από 5 χρόνια ζωής ήταν «μάμα», του έδωσε αυτό το όνομα.

Από μικρός ήταν καλός στα μαθήματα και εργατικός. Δεκαπενταετής συγκλονίζεται από το θάνατο της Αμμίας, και νοιώθοντας αδύναμος, ζητά την προστασία του Θεού.

Την εποχή εκείνη ηγεμόνας της περιοχής ήταν ο ειδωλολάτρης Δημόκριτος. Εφόσον έμαθε ότι ο Μάμας ήταν χριστιανός, τον κάλεσε να παρουσιαστεί ενώπιόν του.

Ό Άγιος δεν δίστασε να αρνηθεί τα είδωλα και να ομολογήσει την πίστη του στο Θεό, τον οποίο κήρυττε, με σκοπό να κάνει κι άλλους Χριστιανούς.

Ο Άγιος Μάμας, επειδή ήταν αριστοκρατικής καταγωγής, ζήτησε να δικαστεί από τον αυτοκράτορα. Εκείνος αγρίεψε με την άρνηση του νεαρού να θυσιάσει στα είδωλα και διέταξε να τον δείρουν σκληρά.

Ο Άγιος υπέμενε καρτερικά.

Οι δήμιοι έκαιγαν τις πληγές του, όμως οι φλόγες τον άφηναν άθικτο. Το θαύμα δυνάμωνε το Μάμα, όμως αγρίευε τον αυτοκράτορα Αυρηλιανό.

Απορούσε πώς ένα αμούστακο παιδί, που έδερναν γεροδεμένοι άντρες, είχε τη δύναμη να υπομένει χωρίς αντίσταση και δάκρυα, αλλά με ψαλμούς ένα τέτοιο βασανιστήριο.

Τέλος του έδεσαν μια σιδερένια πέτρα στο λαιμό με σκοπό να τον ρίξουν στη θάλασσα. Άγγελος Κυρίου τον ελευθέρωσε και τον οδήγησε να μείνει σε ψηλό βουνό της Καισάρειας.

Εκεί έζησε με προσευχή σε μια καλύβα, ενώ τρεφόταν με χόρτα και τυρί που έφτιαχνε από το γάλα άγριων ζώων.

Κι εκεί όμως τον αναζήτησε ο διοικητής Αλέξανδρος, ο οποίος τον θεώρησε μάγο, επειδή ημέρωνε τα θηρία.

Διέταξε μάλιστα και του έσχισαν τις σάρκες, ενώ μετά τον έριξε στη φυλακή. Έπειτα οι δήμιοι έκαψαν ένα φοβερό καμίνι, όπου έριξαν τον Άγιο κι εκείνος βγήκε αβλαβής.

Στο επόμενο μαρτύριο τον άφησαν ανάμεσα σε άγρια θηρία, τα οποία αντί να τον κατασπαράξουν, έσκυψαν και τον προσκύνησαν. Τότε ντροπιασμένος ο διοικητής έδωσε εντολή να τον βγάλουν από την πόλη και να τον θανατώσουν.

Ο στρατιώτης κάρφωσε με δύναμη το ακόντιο στην κοιλιά του Αγίου. Εκείνος βρήκε το κουράγιο, κρατώντας τα σπλάχνα του, να προχωρήσει λίγα μέτρα και μπαίνοντας σε μια σπηλιά να προσευχηθεί στον Κύριο των Δυνάμεων.

Ήταν 2 Σεπτεμβρίου η μέρα που παρέδωσε ο Άγιος Μάμας την ψυχή του.

Ας μας εμπνέει η ακλόνητη πίστη του, παρά το νεαρό της ηλικίας του κι ας τον τιμούμε για να έχουμε τη βοήθειά του.

Αντιγραφή για το «σπιτάκι της Μέλιας»

ΣΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ
ΔΙΜΗΝΙΑΙΟ ΕΝΤΥΠΟ ΕΝΟΡΙΑΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΠΑΡΑΒΟΥΝΙΩΤΙΣΣΑΣ
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ-ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2011
Έτος 3o – Αρ.Φύλλου 13 

Εικόνες από: Ορθόδοξος Συναξαριστής 

το «σπιτάκι της Μέλιας»

violet flower smiley