Αν και μπήκαμε στο Φθινόπωρο, το Καλοκαίρι φαίνεται ακόμα να κυριαρχεί. Ζεστές μέρες, μικροί καύσωνες…

Όμως το ημερολόγιο άλλαξε τις σελίδες του για τους μαθητές. Τέλος οι διακοπές. Ώρα για δουλειά πιο σοβαρή κα συντονισμένη.

Κάθε χρόνος κι ένα σκαλοπάτι πιο ψηλά.

Σεπτέβριος!

Το ημερολόγιο άλλαξε τις σελίδες του και για τους φτερωτούς ταξιδιώτες που αποδημούν. Το βιολογικό τους ρολόι τους καλεί για το μεγάλο ταξίδε σε χώρες θερμές.

Αυτό σίγουρα θα προγραμματίζουν μαζεμένοι κατά σμήνη στα κλαδιά των δέντρων που δροσίζουν με τις φυλλωσιές τους το μπαλκόνι μου κάθε πρωί.

Χθες, κάποιος από αυτούς τους φτερωτούς φίλους είπε να με αποχαιρετήσει πιο προσωπικά.

Ένα από τα χελιδόνια, που κατασκεύασαν πριν μήνες με τέχνη τη φωλιά τους στο διπλανό μπαλκόνι του ξενοίκιαστου διαμερίσματος, έσχισε ψαλιδωτά τον αέρα και κάθισε στο κλαδί της τούγιας* μας.

‘Ηρθε για τελευταία επιθεώρηση του σπιτικού του ή για να μ’ αποχαιρετήσει, αναρωτήθηκα κι έμεινα ακίνητος να το παρατηρώ για άλλη μια φορά.

Εκείνο, σαν να ήθελε να μου κάνει επίδειξη της τόλμης και της σβελτοσύνης του, έμεινε να αιωρείται στο μαλακό κλαδί της τούγιας, που λύγισε στο βάρος του ασπρόμαυρου απρόσμενου επισκέπτη.

Τραμπαλίστηκε δυο τρεις φορές στο κλαδί, που ήταν έτοιμο να υποχωρήσει.

Έριξε εξουσιαστική ματιά γύρω, σαν να με χαιρέτησε φιλικά για το μακρύ διάστημα που θα μας χώριζε, κι έπειτα χωρίς να φοβάται μήπως σπάσει το μαλακό κλαδάκι που έτριξε, έδωσε με δύναμη ώθηση προς τα κάτω και πέταξε μακριά.

Δε φοβήθηκε μην σπάσει το κλαδί, γιατί η εμπιστοσύνη του δε βρίσκεται σ’ αυτό αλλά στα δυο φτερά του.

Πέταξε με τόλμη και δεξιοσύνη.

Πέταξε με εμπιστοσύνη στα φτερά του για το μακρινό ταξίδι του, που σίγουρα μέσα στο άγνωστο κρύβει απρόοπτα και δυσκολίες. Χάθηκε στον ορίζοντα ο φτερωτός μου φίλος, ο γείτονας του διπλανού διαμερίσματος πουτα λέγαμε απ’ την Άνοιξη.

Πέταξε, έφυγε…

Μου άφησε όμως έν δρόμο φωτεινό, μια αύρα ελπίδας, ένα μήνυμα γενναιότητας το χελιδόνι του Φθινοπώρου:

Στο ταξίδι της νέας χρονιάς, στο ταξίδι της ζώης μου να μη φοβάμει μη σπάσουν τα υποστηρίγματα κάτω από τα πόδια μου.

Ότι μου έδωσαν έτοιμο χωρίς να κοπιάσω.

Σε ώρες δύσκολες, σε καιρούς χαλεπούς η εμπιστοσύνη μου να μη  βρίσκεται σ’ αυτά αλλά στα δυο φτερά μου: την πίστη στον Παντοδύναμο Θεό και την αγωνιστικότητά μου.

Ε.Π.

*είδος κυπαρισσιού

Αντιγραφή για το «σπιτάκι της Μέλιας»

Προς τη Νίκη
Μηνιαίο Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό
Έτος 55ο, Τεύχος 787, Σεπτέμβριος 2015

Την εικόνα gif μου την έστειλε η καλή μου φίλη η Αλεξία και είναι από το : Beautiful-world-Όμορφος-κόσμος

violet flower smiley