Ἕνα ἀπό τά ἑκατομμύρια παιδιά τοῦ Ἁγίου Ἰωάννη 

Ἄν κάποιος μοῦ ζητοῦσε νά γράψω μιά λέξη πού θά περιέγραφε τόν ἅγιο, τότε θά ἔγραφα τή λέξη ἀγάπη.

Μιά λέξη τόσο ἁπλή καί τόσο παρεξηγημένη πού στό ὄνομά της ἄλλοι σκοτώνουν, ἄλλοι ἐκδικοῦνται καί ἄλλοι αὐτοκτονοῦν ἀπό τήν ἔλλειψή της.

Λίγοι ἦταν ὅμως ἐκεῖνοι πού θυσιαστήκαν γιά νά δώσουν τό δῶρο αὐτό στούς συνανθρώπους τους, ὅπως ἀκριβῶς ὁ ἴδιος ὁ Θεός, θυσίασε τόν Υἱό Του γιά νά τούς δείξει τήν ἀγάπη του.

Μιά ἀγάπη πού δέν παραμένει στήν σφαίρα τῆς θεωρίας, ἀλλά ἀποσκοπεῖ στή σωτηρία τῆς ψυχῆς.

Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ἦταν ἕνας παππούλης μέ φθαρμένο ράσο καί πολλές φορές λειτουργοῦσε χωρίς παπούτσια, καθώς τά ἔδινε σέ ἄπορους.

Μπορεῖ νά χειροτονήθηκε ἐπίσκοπος Σαγκάης καί Σάν Φρανσίσκο, ἀλλά ἡ ἁπλότητά του, καθρεπτιζόταν στό ὅλο πρόσωπό του.

Ἡ νηστεία του ἦταν ἐξαντλητική, ἀλλά χάρη στήν εὐλογία τοῦ Θεοῦ ἔβρισκε τήν δύναμη νά βοηθήσει ὅλους ὅσους τόν εἶχαν ἀνάγκη ὅπως τούς φτωχούς, τούς νοσοῦντες καί τά ὀρφανά πού χάρη στά θαύματά του, ἀποκαταστάθηκαν οἰκονομικά, βρῆκαν τήν ἴασή τους καί ἀπέκτησαν μιά πατρική ἀγκαλιά.

Τά ὀρφανά του τόν θεωροῦσαν πατέρα καί εἶχαν ὅλα ὅσα χρειάζονταν ἀπό πνευματική τροφή μέχρι καί πάρτι γιά τά γενέθλιά τους.

Ἡ ἁγιότητα δέν εἶναι ἕνα ἄπιαστο ὄνειρο πού ἀνάγεται στά βάθη τῶν αἰώνων.

Δέν εἶναι ἀπαραίτητο νά ἀκολουθήσει κάποιος τόν μοναχισμό, ἀλλά μπορεῖ καί μέ καθημερινές θυσίες πού ἀναδεικνύουν τήν ἀγάπη νά προχωρεῖ ἀργά καί σταθερά ἕνα βῆμα πιό κοντά στήν κατά χάρη Θέωση.

 Ἀντιγραφή γιὰ τὸ «σπιτὰκι τὴς Μέλιας»

Ἁγία Ἄννα
Τριμηνιαῖο περιοδικό Ἱεροῦ Ναοῦ Ἁγίας Ἄννης Κατερίνης
Ἔτος 14ο † Ἰούλιος – Σεπτέμβριος 2010 -Τεῦχος 103ο

Εἰκόνα ἀπὸ:agkozak

violet flower smiley