Γιῶργος Θεοτοκᾶς

Ὁ κόσμος σκλήρανε πολύ, σκλήρανε, ξεράθηκε και ἄδειασε. Πέρασε τά ὅρια.

Μικρές καλοσύνες, ἐδῶ κι ἐκεῖ, ἕνας Χριστιανός πάντα ὑπάρχει τρόπος νά προσφέρει, μά ὁ κόσμος δέν σώζεται πιά.

Ὁ κόσμος αὐτός χάθηκε, ὅποιος ἔχει τά μάτια ἀνοιχτά τό βλέπει καί τό παίρνει ἀπόφαση, μιά γιά πάντα.

Χάθηκε μές στήν ἀλαζονεία τῶν ἐπιστημῶν του, μές στήν ἀπανθρωπιά τῶν μηχανῶν του, μές στήν φρενίτιδά του πού τήν λέει πρόοδο, στό ἀέναο στριφογύρισμά του στό κενό, δίχως ἕρμα, δίχως σκοπό.

Ὁ δύστηνος πλανήτης κλονίστηκε ἀνεπανόρθωτα, ἔχασε τήν ἰσορροπία του.

∆έν τόν αἰσθάνεσαι νά τρικλίζει κάτω ἀπ’ τά πόδια σου;

Ἄ ς πασχίσουμε, ἐμεῖς πού μένουμε ἐδῶ, νά πλησιάσουμε, ὅσο ἀντέχουμε, τό Ἐπέκεινα, καί ἄς προσευχόμαστε γιά τόν κόσμο πού σέρνεται ἀκράτητος,ἀπό τήν ἴδια δαιμονική ὁρμή του, πρός τήν τελική του συντριβή.

Μερικοί θά βλέπουν τοῦτον ἐδῶ τόν ἀναμμένο φάρο μας, μοῦ φτάνει ἐμένα ἕνας τέτοιος προορισμός.

Ἐνῶ ὁ κόσμος θά σβήνει, ὁ φάρος θά φωτίζει ἀκόμα τίς ὕστατες στιγμές του, θά σώζει, ὡς τό τέλος, μερικές ψυχές.

∆έν ἐλπίζω πιά ἄλλο τίποτα.

Γιῶργος Θεοτοκᾶς, Ἀσθενεῖς καί ὁδοιπόροι, ἐκδ. Ἑστία

Ἀντιγραφή γιὰ τὸ «σπιτὰκι τὴς Μέλιας»

ΑΡΧΑΓΓΕΛΩΝ ΛΟΓΟΣ
Περιοδική ἔκδοση τοῦ Ἱ. Ν. Παμμεγίστων Ταξιαρχῶν Μοσχάτου
Καλοκαίρι-2010 

Εἰκόνα «Λεπτομέρεια ἀπὸ τήν Άποκαθήλωση τοῦ Χριστοῦ» ἔργο τοῦ Rogier van der ἀπὸ : Wikimedia Commons

τὸ «σπιτὰκι τὴς Μέλιας»

violet flower smiley