Μοναχὴ ΘΕΚΛΑ

Πλημμύρισε ἡ χώρα μας, Κύριε,
πορφύρωσε ἡ γῆ της.

Καθὼς κυλᾷ ἀπ’ τὴ λογχισμένη Σου πλευρὰ
αἰώνια τώρα τὸ θεϊκό σου Αἷμα.

Στὶς ἐκκλησιές μας τὶς φωτόλουστες
τρέφονται, ἁγιάζονται βρέφη, νέοι, ὥριμοι πιστοί,
τὴ θεία Χάρη Σου καθεὶς ἀναζητεῖ.

Ἁγιοπνευματική του ἡ πορεία.

Ὁδεύουμε ὅλοι μὲ πόθο πρὸς τὴν Ἀθανασία.

Συνύπαρξη μὲ Σένα ἐπιζητοῦμε.

Προνόμιο μοναδικό, θεῖο, τῆς Ὀρθοδοξίας μας τὸ μεγαλεῖο!

Δικό Σου δῶρο, Κύριε, ἡ θέωσή μας.

Πλούσιοι κρουνοὶ εὐγνωμοσύνης κυλοῦν ἀπ’ τὴν ψυχή μας.

Σὲ ποθοῦμε.

Κι ὅταν ἀκόμη ὁ θάνατος θὰ μᾶς ἐπισκιάσει,
τίποτα δὲν πρόκειται νὰ μᾶς ταράξει,
ἐφόσον μ’ Ἐσένα, τὴν Αὐτοζωή, ὑπαρξιακὰ θὰ μᾶς ἑνώσει.

«Νῦν πάντα πεπλήρωται φωτός, οὐρανός τε
καὶ γῆ καὶ τὰ καταχθόνια».

Μεῖνον μεθ’ ἡμῶν, Κύριε.

Ἀμήν.

 Ἀντιγραφή γιὰ τὸ «σπιτὰκι τὴς Μέλιας»

«Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΔΟΣ»
έτος 61ο – Μάιος – Ἰούνιος 2015 – Ἀρ. 609

Εικόνα από:everystudent

violet flower smiley