ske0s

τοῦ Ἁγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

Γράφεις ὅτι καταστράφηκες. Οἱ φίλοι σέ ἐγκατέλειψαν. Οἱ μέν ἀποστρέφουν τήν κεφαλή τους ἀπό σένα, οἱ δέ σέ κοροϊδεύουν. Μόνο ἡ πίστη στόν Θεό σέ κρατᾶ, γιά νά μήν τρελαθεῖς ἤ νά μήν κάνεις κακό στόν ἑαυτό σου. Ἔτσι γράφεις.

Καταστράφηκε ἡ περιουσία σου, δέν καταστράφηκες ἐσύ. Κατεστραμμένος ἔμπορος δέν σημαίνει καί κατεστραμμένος ἄνθρωπος. Ὁ πλοῦτος δέν γεννήθηκε μαζί σου· στόν δρόμο τῆς ζωῆς τόν ἀπέκτησες καί στό τέλος τῆς ζωῆς πρέπει νά ἀποκολληθεῖς ἀπ’ αὐτόν.

Ἀλλά ἐπειδή ὁ πλοῦτος ἀποκολλήθηκε ἀπό σένα πρίν ἀπό τό τέλος τῆς ζωῆς σου, αὐτό σέ πικραίνει.

Ὅμως ἀκριβῶς αὐτό τούς πολλούς ἐξυπηρέτησε ὡς μέγιστη τύχη.

Ἀφοῦ ξεκολλώντας ἀπό τόν σάπιο πλοῦτο τοῦ χώματος, ἐκεῖνοι εἶχαν ἀκόμα ἀρκετό χρόνο νά πλουτίσουν τίς ψυχές τους μέ τόν Θεό.

Γιά ἐκείνους ὅμως πού πετοῦν ἀπό πάνω τους τό σαμάρι τοῦ πλούτου ταυτόχρονα μέ τό σαμάρι τοῦ σώματος μπορεῖ νά εἶναι ἀργά γιά ὅλα καί ὅλα νά ἔχουν χαθεῖ.

Τίμια δούλεψα, γράφεις. Ὅμως στήν τιμιότητα ἔχει ὑποσχεθεῖ αἰώνιο βραβεῖο καί ὄχι ἐφήμερο.

Ἀπό τήν τίμια ἐργασία ὁ ἄνθρωπος μπορεῖ νά πλουτίσει, μπορεῖ καί νά φτωχύνει. Ἀλλά ὅπως ὁ πλοῦτος δέν κάνει τόν τίμιο περισσότερο ἄνθρωπο, ἔτσι καί ἡ φτώχεια δέν τόν κάνει λιγότερο ἄνθρωπο. 

Ὅποιος σκέφτεται διαφορετικά, τοῦτος δέν ζεῖ στήν χριστιανική ἐποχή, ἀλλά στήν παλιά εἰδωλολατρική, στήν ὁποία ἡ ἀξία τοῦ ἀνθρώπου ζυγιζόταν μέ τό βάρος τοῦ χρυσοῦ.

Ὁ Χριστός γι’ αὐτό καί παραδόθηκε στό νά Τόν σταυρώσουν στόν Γολγοθά, ὥστε νά καταστρέψει αὐτό τό βάρβαρο ζύγι ἀνάμεσα στούς ἀν θρώπους, καί νά τοποθετήσει ἄλλο, πνευματικό καί ἠθικό.

Κατά τό ζύγι τοῦ Χριστοῦ ἐκεῖνο πού κάνει μόνιμη τήν ἀξία μέσα στόν ἄνθρωπο οὔτε ἀπό τόν πλοῦτο ἀπορρέει οὔτε ἀπό τήν φτώχεια χάνεται.

ΣΤΟΝ ΚΑΤΕΣΤΡΑΜΜΕΝΟ ΕΜΠΟΡΟ

Ἀλλά ἀπό τήν ἰσχυρότερη ἤ ἀσθενέστερη ἀγάπη ἀπέναντι στόν νόμο τοῦ Θεοῦ ἐξαρτᾶται ἡ παλίρροια ἤ ἡ ἄμπωτις αὐτῆς τῆς μόνιμης ἀξίας πού δέν κατεβαίνει στόν τάφο μαζί μέ τό σῶμα.

Τό ὅτι σέ ἐγκατέλειψαν οἱ φίλοι στήν ἀνάγκη, καί τώρα ἤ ἀποστρέφουν τήν κεφαλή τους ἀπό σένα ἤ σέ κοροϊδεύουν ἀνοιχτά, αὐτό σέ πονᾶ ὄντως, ὅμως εἶναι μόνο μιά νέα μαρτυρία τῆς παμπάλαιης ἀνθρώπινης ἐμπειρίας.

Ὅταν σταύρωσαν τόν Κύριο Χριστό, ποῦ ἦταν ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι πρίν ἀπό αὐτό ἤθελαν νά Τόν κάνουν βασιλιά καί Τοῦ φώναζαν «Ὡσαννά»;

Εἶναι καλό πού κρατᾶς τήν πίστη στόν Θεό. Κι ἐκείνη θά κρατᾶ ἐσένα σ’ αὐτές τίς δύσκολες μέρες, οἱ ὁποῖες θά περάσουν σάν ὁμίχλη.

Κοίτα, κάποιοι ἄνθρωποι κουβαλοῦν τό μπαστούνι σάν στολίδι, ἄλλοι πάλι γιά βοήθεια στούς δύσκολους δρόμους. Ἡ πίστη στόν Θεό καί στολίζει καί βοηθᾶ τόν ἄνθρωπο.

Ὅσο ἤσουν εὐκατάστατος περισσότερο τήν κρατοῦσες σάν στολίδι, τώρα σοῦ ἔχει γίνει ἀπαραίτητο στήριγμα. Ἐκείνη ἔχει πιό φωτεινό πρόσωπο ὅταν διακονεῖ καί βοηθᾶ, παρά ὅταν μόνο στολίζει.

Φοβᾶσαι νά μήν τρελαθεῖς, γράφεις. Μήν φοβᾶσαι, εἶναι ἐλάχιστοι ἐκεῖνοι πού τρελάθηκαν ἀπό τόν πλοῦτο.

Φοβᾶσαι νά μήν κάνεις κακό στόν ἑαυτό σου, λές. Αὐτοκτονία σκέφτεσαι; Μά αὐτό εἶναι τό τέλειο συμπόσιο τῶν διαβόλων. Σχοινί γύρω ἀπό τό λαιμό – ἡ αἰώνια ζωή χαμένη.

Καί ὄντως, στήν ἀπότομη καί δυσμενῆ στροφή τῆς ζωῆς σου τίποτα δέν μπορεῖ νά κρατήσει τόν ἄνθρωπο ἐκτός ἀπό τήν ζωντανή πίστη στόν ζῶντα Θεό, ὁ Ὁποῖος δίνει καί παίρνει, καί παίρνει καί δίνει, δοκιμάζοντας παράλληλα τήν πίστη μας καί τήν ἀγάπη μας.

Οἱ ἄπιστοι κατεβαίνουν μέ τόν Ἰούδα στό ποτάμι γιά νά κρεμαστοῦν, ἐνῶ οἱ ψυχές μέ ἡρωϊκή πίστη ἀνεβαίνουν στόν Γολγοθᾶ γιά νά πιοῦν τό ποτήρι τῆς πίκρας καί ν’ ἀναστηθοῦν.

Ὁ Θεός ἄς σοῦ δίνει βοήθεια.

.

Ἁγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς, «Δρόμος δίχως Θεό δέν ἀντέχεται…», Ἱεραποστολικές Ἐπιστολές Α´, Ἐκδ. «Ἐν Πλῶ», σ. 28

Ἀντιγραφή γιὰ τὸ «σπιτὰκι τὴς Μέλιας»

ΦIΛOI ΦYΛAKIΣMENΩN  «Ο ΟΝΗΣΙΜΟΣ»
ΤΕΥΧΟΣ 14o -ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ-ΧΕΙΜΩΝΑΣ 2013
violet flower smiley