με την αγάπη μου

Πριν από αρκετό καιρό, μια καλή μου φίλη που πολύ την εκτιμώ, μου έστειλε ένα βίντεο «Μόλις το είδα σε θυμήθηκα!» μου έγραψε.

Με συγκίνησαν τα λόγια της και την ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου γιατί με πήγε πολλά χρόνια πίσω!

Ήταν ένα τρυφερό βίντεο με μια πανέμορφη καρδερίνα, που ετοιμαζόταν να κάνει το μπάνιο της κάτω από τη βρύση, μέσα στις χούφτες του ανθρώπου που την φρόντιζε με αγάπη.

Το φτερωτό πλασματάκι γεμάτο εμπιστοσύνη, ευχαριστιόταν άφοβα το νεράκι του Θεού.

Ήθελα τόσο πολύ αυτές οι χούφτες να είναι οι δικές μου!

Ήθελα τόσο πολύ να νιώσω αυτές τις μικρές πατουσούλες να περπατούν πάνω στα δικά μου χέρια και μετά να κλείσω τα μάτια και να ακούσω τη γλυκιά λαλιά του.

Θυμάμαι σα να ήταν χθες, τότε που ήμουν κι εγώ μικρό παιδί, τότε που άκουσα για πρώτη φορά το μακρόσυρτο κελάηδημα ενός πουλιού.

Κοιτούσα το μικρό κλουβί που κρεμόταν στον τοίχο του γείτονα και δεν πίστευα στα αυτιά μου «μα από πού βγαίνει αυτή η γλυκιά λαλιά;» ρώτησα την καλή μου την γιαγιά που την είχα τρελάνει στις ερωτήσεις.

Και η γιαγιά μου, παράτησε το πλέξιμο με «πήρε» στα γόνατα της και μου είπε: «μπορεί να είναι μικρό, αλλά ο Θεός του έδωσε μια γλυκιά λαλιά και τη δύναμη να πετάει ψηλά στον ουρανό και έτσι να είναι ευτυχισμένο που είναι ελεύθερο»….

«Και τότε γιατί τα φυλακίζουμε στα κλουβιά;» ρώτησα και με το δίκιο μου.

«Γιατί παιδί μου οι άνθρωποι έχουν τη συνήθεια να απλώνουν τα χέρια τους και να αρπάζουν κάτι που δεν τους ανήκει, κάτι που ο Θεός του έδωσε φτερά για να πετάει ανέμελα, και ελεύθερα να φτιάχνει τη φωλιά του στα δέντρα και στα δάση και να ευχαριστεί τον Δημιουργό του με το κελάηδημα του».

«Τότε να πάμε βόλτα στη γειτονιά και να τα λευτερώσουμε όλα γιαγιά!»

«Τώρα παιδί μου έχουν μάθει να ζουν φυλακισμένα και θα έχουν ξεχάσει πως είναι να πετούν ανέμελα, θέλεις να τα φάει καμία γάτα;»

Είδα το βίντεο αρκετές φορές και συνειδητοποίησα πόσο τυχεροί είμαστε εμείς οι άνθρωποι, που ο Μεγαλοδύναμος ομόρφυνε την Πλάση για μας.

Και εμείς αντί να την χαιρόμαστε, να τη σεβόμαστε, να αγαπιόμαστε και να δοξάζουμε το όνομά Του, κάνουμε ότι μπορούμε για να την ασχημύνουμε και έτσι ξεχνάμε να δοξάσουμε τον Θεό για την γενναιοδωρία Του και την αγάπη Του.

Τι έλεγε ο άγιος Πορφύριος;

«Όλα γύρω μας είναι σταλαγματιές της αγάπης του Θεού!» 

Μέλια.

.

Εικόνα από:.liveinternet.ru

.

 

pink rose smiley