ΔΙΣΤΟΜΟ11

Ο επικεφαλής του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού στην Ελλάδα, Σουηδός Στούρε Λίννερ στο βιβλίο του «Η Οδύσσειά μου» γράφει για το Δίστομο:

«Παντρευτήκαμε στις 14 Ιουνίου. Ο υπεύθυνος της ελληνικής επιτροπής, Έμιλ Σάνστρομ παρέθεσε γαμήλιο γεύμα προς τιμήν μας.

Αργά το βράδυ με απομάκρυνε από τα γέλια και τις φωνές προς μια γωνιά που θα μπορούσαμε να μιλήσουμε οι δυο μας.

Μου έδειξε ένα τηλεγράφημα που μόλις είχε λάβει: Οι γερμανοί έσφαζαν για τρεις ημέρες τον πληθυσμό του Διστόμου στην περιοχή των Δελφών και στη συνέχεια πυρπόλησαν το χωριό.

ΔΙΣΤΤΟΜΟ6

ΔΙΣΤΟΜΟ7

Φωτογραφία που διέσωσε ο Παντελής Καρακίτσης και την έκανε γνωστή ο Σπύρος Μελετζής

Πιθανοί επιζώντες είχαν ανάγκη άμεσης βοήθειας. Το Δίστομο ήταν μέσα στα όρια της περιοχής, την οποία την εποχή εκείνη ήμουν αρμόδιος να τροφοδοτώ με τρόφιμα και φάρμακα.

Έδωσα με τη σειρά μου το τηλεγράφημα στην Κλειώ να το διαβάσει, εκείνη έγνεψε κι έτσι αποχωρήσαμε διακριτικά από τη χαρούμενη γιορτή. Περίπου μια ώρα αργότερα ήμασταν καθ’ οδόν μέσα στη νύχτα.

Απαιτήθηκε ανυπόφορα μεγάλο χρονικό διάστημα, έως ότου διασχίσουμε τους χαλασμένους δρόμους και τα πολλά μπλόκα για να φτάσουμε χαράματα πια, στον κεντρικό δρόμο που οδηγούσε στο Δίστομο.

Από τις άκρες του δρόμου ανασηκώνονταν γύπες από χαμηλό ύψος, αργά κα απρόθυμα, όταν μας άκουγαν που πλησιάζαμε.

ΔΙΣΤΟΜΟ17

ΔΙΣΤΟΜΟ18

 

Σε κάθε δέντρο, κατά μήκος του δρόμου και για εκατοντάδες μέτρα, κρεμόντουσαν ανθρώπινα σώματα, σταθεροποιημένα με ξιφολόγχες, κάποια εκ των οποίων ήταν ακόμα ζωντανά.

Ήταν οι κάτοικοι του χωριού που τιμωρήθηκαν μ’ αυτό τον τρόπο. Θεωρήθηκαν ύποπτοι για παροχή βοήθειας στους αντάρτες της περιοχής, οι οποίοι επιτέθηκαν σε δύναμη των Ες Ες.

Η μυρωδιά ήταν ανυπόφορη. Μέσα στο χωριό σιγόκαιγε ακόμη φωτιά στα αποκαΐδια των σπιτιών. Στο χώμα κείτονταν διασκορπισμένοι εκατοντάδες άνθρωποι κάθε ηλικίας, από υπερήλικες έως νεογέννητα.

ΔΙΣΤΟΜΟ9

ΔΙΣΤΟΜΟ13

Σε πολλές γυναίκες είχαν σχίσει τη μήτρα με την ξιφολογχη και αφαιρέσει τα στήθη, άλλες κείτονταν στραγγαλισμένες, με τα εντόσθια τυλιγμένα γύρω από το λαιμό.Φαινόταν σαν να μην είχε επιζήσει κανείς…

Μα να! Ένας παππούς στην άκρη του χωριού! Από θαύμα είχε καταφέρει να γλυτώσει τη σφαγή. Ήταν σοκαρισμένος από τον τρόμο, με άδειο βλέμμα, τα λόγια του πλέον μη κατανοητά.

Κατεβήκαμε στη μέση της συμφοράς και φωνάζαμε στα ελληνικά: «Ερυθρός Σταυρός! Ερυθρός Σταυρός! Ήρθαμε να βοηθήσουμε!»

ΔΙΣΤΟΜΟ15

ΔΙΣΤΟΜΟ16

Παναγιώτης και Μαρία Σφουντούρη. Τα πεντάρφανα

Από μακριά μας πλησίασε διστακτικά μια γυναίκα. Μας αφηγήθηκε ότι ένας μικρός αριθμός χωρικών πρόλαβε να διαφύγει προτού ξεκινήσει η επίθεση. Μαζί με εκείνη αρχίσαμε να τους ψάχνουμε.

Αφού ξεκινήσαμε οι τρεις μας διαπιστώσαμε ότι η γυναίκα είχε πυροβοληθεί στο χέρι. Τη χειρουργήσαμε αμέσως με χειρουργό την Κλειώ. Ήταν το ταξίδι του μέλιτος μας!

Λίγο καιρό αργότερα η επαφή μας με το Δίστομο θα αποκτούσε και έναν αξιοσημείωτο επίλογο. Όταν τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την Ελλάδα, δεν πήγαν και τόσο καλά τα πράγματα, αφού μια γερμανική μονάδα κατάφερε να περικυκλωθεί ακριβώς στην περιοχή του Διστόμου.

ΔΙΣΤΟΜΟ8

ΔΙΣΤΟΜΟ14

Σκέφτομαι ότι αυτό ίσως θεωρηθεί από τους Έλληνες ως ευκαιρία για αιματητή εκδίκηση, πόσο μάλλον που η περιοχή εδώ και καιρό είχε αποκοπεί από κάθε παροχή βοήθειας σε τρόφιμα .

Ετοίμασα λοιπόν φορτηγά με τα αναγκαία τρόφιμα, έστειλα μήνυμα στο Δίστομο για την άφιξή μας και έτσι βρεθήκαμε στο δρόμο για εκεί, για άλλη μια φορά, η Κλειώ και εγώ.

Όταν φτάσαμε στα όρια του χωριού, ,μας συνάντησε μια επιτροπή, με τον παπά στη μέση. Έναν παλαιών αρχών πατριάρχη, με μακριά κυματιστή, λευκή γενειάδα. Δίπλα του στεκόταν ο αρχηγός των ανταρτών, με πλήρη εξάρτηση.

ΔΙΣΤΟΜΟ2

Οι σφαγές του Διστομου, ξυλογραφία του Αλεξάνδρου Καραγιαννάκη

Ο παπάς πήρε το λόγο και μας ευχαρίστησε εκ μέρους όλων που ήρθαμε με τρόφιμα.

Μετά πρόσθεσε: « Εδώ είμαστε όλοι πεινασμένοι, τόσο εμείς οι ίδιοι, όσο και οι γερμανοί αιχμάλωτοι.

Τώρα εάν εμείς λιμοκτονούμε, είμαστε τουλάχιστον στον τόπο μας.

Οι γερμανοί δεν έχουν χάσει μόνο τον πόλεμο, είναι επιπλέον και μακριά από την πατρίδα τους.

Δώστε τους το φαγητό που έχετε μαζί σας, έχουν μακρύ δρόμο μπροστά τους!»

Σ’ αυτή του τη φράση γύρισε η Κλειώ το βλέμμα της και με κοίταξε. Υποψιαζόμουν τι ήθελε να μου πει με αυτό το βλέμμα, αλλά δεν έβλεπα πλέον καθαρά. Απλά στεκόμουν κι’ εκλαιγα…

ΔΙΣΤΟΜΟ1

Στούρε Λιννέρ «Η Οδύσσειά μου» (Στοκχόλμη, 1982)

ΔΙΣΤΟΜΟ20

Μαρία Παντίσκα – Μίχα. Η φωτογραφία έκανε το γύρο του κόσμου, με αρχή το αμερικανικό περιοδικό Life (LIFE,αρ.τ.10 στις 27-11-1944)

 

ΔΙΣΤΟΜΟ12

Τα παιδιά της, κρυμμένα στο βαρέλι, ανακαλύπτονται και γαζώνονται. Η μάνα, τρελή από τον πόνο, περνά ώρες θρηνώντας απάνω στο τρύπιο από τις σφαίρες βαρέλι.

ΔΙΣΤΟΜΟ4

Οι νεκροί του Διστόμου έφτασαν τους 218,εκ των οποίων οι 119 γυναίκες και 99 άντρες, ανάμεσα τους 53 παιδιά κάτω των 16 χρονών.

ΔΙΣΤΟΜΟ5Μετά τον πόλεμο και ήττα των γερμανών ο διοικητής των γερμανικών δυνάμεων που διέπραξαν το πανανθρώπινο έγκλημα του Διστόμου, Χανς Τσάμπελ, συνελήφθη στο Παρίσι και εκδόθηκε από τις Γαλλικές αρχές στην Ελλάδα, ενώ όμως ήταν προφυλακισμένος και επρόκειτο να προσαχθεί σε δίκη ζητήθηκε από την κυβέρνηση της τότε Δ.Γερμανίας και εστάλη σ’ αυτή, όπου σύμφωνα με πληροφορίες παραμένει σήμερα ελεύθερος.

ΔΙΣΤΟΜΟ6Ο λοχαγός των SS Φριτς Λαάουτενμπαχ είναι ο άνθρωπος που εκτέλεσε την εντολή.

ΔΙΣΤΟΜΟ

Πηγή: βίντεο στο youtube

Αντιγραφή για το «σπιτάκι της Μέλιας»

Οι εικόνες «κομμένες» από το βίντεο της ανάρτησης

Σχετικές αναρτήσεις ΕΔΩ

violet flower smiley