Χαραλάμπους Νεοφύτου πρεσβυτέρου

(Ἰωάν. Δ΄ 542)

Τῷ καιρῷ ἐκεῖνω ἔρχεται ὁ Ἰησοῦς εἰς πόλιν τῆς Σαμαρείας λεγομένην Συχὰρ, πλησίον τοῦ χωρίου ὃ ἔδωκεν Ἰακὼβ Ἰωσὴφ τῷ υἱῷ αὐτοῦ. Ἦν δὲ ἐκεῖ πηγὴ τοῦ Ἰακώβ. Ὁ οὖν Ἰησοῦς κεκοπιακὼς ἐκ τῆς ὁδοιπορίας ἐκαθέζετο οὕτως ἐπὶ τῇ πηγῇ· ὥρα ἦν ὡσεὶ ἕκτη.

Ἔρχεται γυνὴ ἐκ τῆς Σαμαρείας ἀντλῆσαι ὕδωρ. λέγει αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς· Δός μοι πιεῖν. οἱ γὰρ μαθηταὶ αὐτοῦ ἀπεληλύθεισαν εἰς τὴν πόλιν, ἵνα τροφὰς ἀγοράσωσι. Λέγει οὖν αὐτῷ ἡ γυνὴ ἡ Σαμαρεῖτις· Πῶς σὺ Ἰουδαῖος ὢν παρ’ ἐμοῦ πεῖν αἰτεῖς, οὔσης γυναικὸς Σαμαρείτιδος ; Οὐ γὰρ συγχρῶνται Ἰουδαῖοι Σαμαρείταις.

Ἀπεκρίθη Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτῇ· Εἰ ᾔδεις τὴν δωρεὰν τοῦ Θεοῦ καὶ τίς ἐστιν ὁ λέγων σοι, δός μοι πεῖν, σὺ ἂν ᾔτησας αὐτὸν, καὶ ἔδωκεν ἄν σοι ὕδωρ ζῶν.

Λέγει αὐτῷ ἡ γυνή· Κύριε, οὔτε ἄντλημα ἔχεις, καὶ τὸ φρέαρ ἐστὶ βαθύ· πόθεν οὖν ἔχεις τὸ ὕδωρ τὸ ζῶν; Μὴ σὺ μείζων εἶ τοῦ πατρὸς ἡμῶν Ἰακώβ, ὃς ἔδωκεν ἡμῖν τὸ φρέαρ, καὶ αὐτὸς ἐξ αὐτοῦ ἔπιε καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ καὶ τὰ θρέμματα αὐτοῦ;

Ἀπεκρίθη Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτῇ· Πᾶς ὁ πίνων ἐκ τοῦ ὕδατος τούτου διψήσει πάλιν· ὃς δ’ ἂν πίῃ ἐκ τοῦ ὕδατος οὗ ἐγὼ δώσω αὐτῷ, οὐ μὴ διψήσει εἰς τὸν αἰῶνα, ἀλλὰ τὸ ὕδωρ ὃ δώσω αὐτῷ, γενήσεται ἐν αὐτῷ πηγὴ ὕδατος ἁλλομένου εἰς ζωὴν αἰώνιον.

Λέγει πρὸς αὐτὸν ἡ γυνή· Κύριε, δός μοι τοῦτο τὸ ὕδωρ, ἵνα μὴ διψῶ μηδὲ ἔρχομαι ἐνθάδε ἀντλεῖν. Λέγει αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς· Ὕπαγε φώνησον τὸν ἄνδρα σου καὶ ἐλθὲ ἐνθάδε. Ἀπεκρίθη ἡ γυνὴ καὶ εἶπεν· Οὐκ ἔχω ἄνδρα. λέγει αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς· Καλῶς εἶπας ὅτι ἄνδρα οὐκ ἔχω· πέντε γὰρ ἄνδρας ἔσχες, καὶ νῦν ὃν ἔχεις οὐκ ἔστι σου ἀνήρ· τοῦτο ἀληθὲς εἴρηκας.

Λέγει αὐτῷ ἡ γυνή· Κύριε, θεωρῶ ὅτι προφήτης εἶ σύ.Οἱ πατέρες ἡμῶν ἐν τῷ ὄρει τούτῳ προσεκύνησαν· καὶ ὑμεῖς λέγετε ὅτι ἐν Ἱεροσολύμοις ἐστὶν ὁ τόπος ὅπου δεῖ προσκυνεῖν. Λέγει αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς· Γύναι, πίστευσόν μοι ὅτι ἔρχεται ὥρα ὅτε οὔτε ἐν τῷ ὄρει τούτῳ οὔτε ἐν Ἱεροσολύμοις προσκυνήσετε τῷ πατρί. Ὑμεῖς προσκυνεῖτε ὃ οὐκ οἴδατε, ἡμεῖς προσκυνοῦμεν ὃ οἴδαμεν· ὅτι ἡ σωτηρία ἐκ τῶν Ἰουδαίων ἐστίν.

Ἀλλ’ ἔρχεται ὥρα, καὶ νῦν ἐστιν, ὅτε οἱ ἀληθινοὶ προσκυνηταὶ προσκυνήσουσι τῷ πατρὶ ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ· καὶ γὰρ ὁ πατὴρ τοιούτους ζητεῖ τοὺς προσκυνοῦντας αὐτόν. Πνεῦμα ὁ Θεός, καὶ τοὺς προσκυνοῦντας αὐτὸν ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ δεῖ προσκυνεῖν.

Λέγει αὐτῷ ἡ γυνή· Οἶδα ὅτι Μεσσίας ἔρχεται ὁ λεγόμενος Χριστός· ὅταν ἔλθῃ ἐκεῖνος, ἀναγγελεῖ ἡμῖν πάντα. Λέγει αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς· Ἐγώ εἰμι, ὁ λαλῶν σοι. Καὶ ἐπὶ τούτῳ ἦλθαν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ, καὶ ἐθαύμασαν ὅτι μετὰ γυναικὸς ἐλάλει· οὐδεὶς μέντοι εἶπε, τί ζητεῖςτί λαλεῖς μετ’ αὐτῆς;

Ἀφῆκεν οὖν τὴν ὑδρίαν αὐτῆς ἡ γυνὴ καὶ ἀπῆλθεν εἰς τὴν πόλιν, καὶ λέγει τοῖς ἀνθρώποις· Δεῦτε ἴδετε ἄνθρωπον ὃς εἶπέ μοι πάντα ὅσα ἐποίησα· μήτι οὗτός ἐστιν ὁ Χριστός; Ἐξῆλθον οὖν ἐκ τῆς πόλεως καὶ ἤρχοντο πρὸς αὐτόν.

Ἐν δὲ τῷ μεταξὺ ἠρώτων αὐτὸν οἱ μαθηταὶ λέγοντες· Ραββί, φάγε. Ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς· ἐγὼ βρῶσιν ἔχω φαγεῖν, ἣν ὑμεῖς οὐκ οἴδατε. Ἔλεγον οὖν οἱ μαθηταὶ πρὸς ἀλλήλους· Μή τις ἤνεγκεν αὐτῷ φαγεῖν;

Λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· Ἐμὸν βρῶμά ἐστιν ἵνα ποιῶ τὸ θέλημα τοῦ πέμψαντός με καὶ τελειώσω αὐτοῦ τὸ ἔργον. Οὐχ ὑμεῖς λέγετε ὅτι ἔτι τετράμηνός ἐστι καὶ ὁ θερισμὸς ἔρχεται; Ἰδοὺ λέγω ὑμῖν, ἐπάρατε τοὺς ὀφθαλμοὺς ὑμῶν καὶ θεάσασθε τὰς χώρας, ὅτι λευκαί εἰσι πρὸς θερισμόν ἤδη.

Καὶ ὁ θερίζων μισθὸν λαμβάνει καὶ συνάγει καρπὸν εἰς ζωὴν αἰώνιον, ἵνα καὶ ὁ σπείρων ὁμοῦ χαίρῃ καὶ ὁ θερίζων. Ἐν γὰρ τούτῳ ὁ λόγος ἐστὶν ὁ ἀληθινὸς, ὅτι ἄλλος ἐστὶν ὁ σπείρων καὶ ἄλλος ὁ θερίζων. Ἐγὼ ἀπέστειλα ὑμᾶς θερίζειν ὃ οὐχ ὑμεῖς κεκοπιάκατε· ἄλλοι κεκοπιάκασι, καὶ ὑμεῖς εἰς τὸν κόπον αὐτῶν εἰσεληλύθατε.

Ἐκ δὲ τῆς πόλεως ἐκείνης πολλοὶ ἐπίστευσαν εἰς αὐτὸν τῶν Σαμαρειτῶν διὰ τὸν λόγον τῆς γυναικὸς, μαρτυρούσης ὅτι εἶπέ μοι πάντα ὅσα ἐποίησα. ὡς οὖν ἦλθον πρὸς αὐτὸν οἱ Σαμαρεῖται, ἠρώτων αὐτὸν μεῖναι παρ’ αὐτοῖς· καὶ ἔμεινεν ἐκεῖ δύο ἡμέρας. καὶ πολλῷ πλείους ἐπίστευσαν διὰ τὸν λόγον αὐτοῦ, τῇ τε γυναικὶ ἔλεγον ὅτι οὐκέτι διὰ τὴν σὴν λαλιὰν πιστεύομεν· αὐτοὶ γὰρ ἀκηκόαμεν, καὶ οἴδαμε ὅτι οὗτος ἐστιν ἀληθῶς, ὀ σωτήρ τοῦ κόσμου.

Μετάφρασι

Ἔρχεται ὁ Ἰησοῦς σέ μιά πόλι τῆς Σαμαρείας ὀνομαζομένη Συχάρ, ἡ ὁποία ἦταν πλησίον τοῦ ἀγροκτήματος, πού ἔδωσε ὁ Ἰακώβ στόν υἱό του Ἰωσήφ. Ἦταν δέ ἐκεῖ ἕνα πηγάδι τοῦ Ἰακώβ. Ὁ δέ Ἰησοῦς, κουρασμένος ἀπ’ τήν ὁδοιπορία, κάθισε ὅπως ἦταν, ἁπλά κοντά στό πηγάδι.

Ἠταν ὥρα δώδεκα περίπου τό μεσημέρι. Ἔρχεται κάποια γυναῖκα Σαμαρεῖτις γιά ν’ ἀντλήσῃ νερό. Τῆς λέγει ὁ Ἰησοῦς: «Δῶς μου νά πιῶ». Ἄς σημειωθῇ, ὅτι οἱ μαθηταί του εἶχαν πάει στήν πόλι, γιά ν’ ἀγοράσουν τρόφιμα.

Τοῦ λέγει δέ ἡ γυναῖκα ἡ Σαμαρεῖτις: «Πῶς σύ, ἐνῷ εἶσαι Ἰουδαῖος, ζητεῖς νά πιῇς ἀπό μένα, ἡ ὁποία εἶμαι γυναῖκα Σαμαρεῖτις;». Ἄς σημειωθῇ, ὅτι οἱ Ἰουδαῖοι δέν ἔχουν σχέσεις μέ τούς Σαμαρεῖτες.

Ἀποκρίθηκε ὁ Ἰησοῦς καί τῆς εἶπε: «Ἄν ἤξερες τή δωρεά τοῦ Θεοῦ, καί ποιός εἶναι αὐτός, ὁ ὁποῖος σοῦ λέγει, «Δός μου νά πιῷ», σύ θά ζητοῦσες ἀπ’ αὐτόν, καί θά σοῦ ἔδινε νερό ζωντανό».

Τοῦ λέγει ἡ γυναῖκα:« Κύριε, οὔτε δοχεῖο ἔχεις γιά ν’ ἀντλήσης, καί τό πηγάδι εἶναι βαθύ. Ἀπό ποῦ λοιπόν ἔχεις τό νερό τό ζωντανό; Μήπως εἶσαι ἀνώτερος ἀπό τόν πατέρα μας τόν Ἰακώβ, ὁ ὁποῖος ἔδωσε σ’ μᾶς τό πηγάδι, καί αὐτός ἀπ’ αὐτό ἔπιε καί τά παιδιά του καί τά ζῷα του;» ἀποκρίθηκε ὁ Ἰησοῦς καί τῆς εἶπε:

« Καθένας πού πίνει ἀπό τό νερό αὐτό, θά διψάσῃ πάλι. Ἐκεῖνος ὅμως, πού θά πιῇ ἀπό τό νερό, πού θά τοῦ δώσω ἐγώ, δέν θά διψάσῃ ποτέ, μάλιστα τό νερό, πού θά τοῦ δώσω, θά γίνῃ μέσα του πηγή νεροῦ, πού θ’ ἀναπηδᾷ γιά νά παρέχῃ ζωή αἰώνια».

Τοῦ λέγει ἡ γυναῖκα: «Κύριε, δός μου αὐτό τό νερό, γιά νά μή διψῶ, μήτε νά ἔρχομαι ἐδῶ νά ἀντλῶ».

Τῆς λέγει ὁ Ἰησοῦς: «Πήγαινε φώναξε τόν ἄνδρα σου καί ἔλα ἐδῶ».

Εἶπε τότε ἡ γυναῖκα: «Δέν ἔχω ἄνδρα».

Τῆς λέγει ὁ Ἰησοῦς: «Καλά εἶπες, «Δέν ἔχω ἄνδρα». Διότι πῆρες πέντε ἄνδρες, καί αὐτός, ἔχεις τώρα, δέν εἶναι ἄνδρας σου. Σ’ αὐτό εἶπες ἀλήθεια».

Τοῦ λέγει ἡ γυναῖκα: «Κύριε, βλέπω, ὅτι σύ εἶσαι προφήτης. Οἱ πατέρες μας λάτρευαν τό Θεό σ’ αὐτό τό ὄρος, ἐνῷ σεῖς λέγετε, ὅτι στά Ἱεροσόλυμα εἶναι ὁ τόπος ὅπου πρέπει νά γίνεται ἡ λατρεία».

Τῆς λέγει ὁ Ἰησοῦς: «Γυναῖκα, πίστευσέ με, ὅτι ἔρχεται ὥρα, οὔτε σ’ αὐτό τό ὄρος, οὔτε στά Ἱεροσόλυμα θά λατρεύετε τόν Πατέρα. Σεῖς ( οἱ Σαμαρεῖτες) λατρεύετε αὐτό πού δέν ξέρετε, ἐμεῖς (οἱ Ἰουδαῖοι) λατρεύουμε αὐτό ξέρουμε, γι’ αὐτό ἡ σωτηρία προέρχεται ἀπό τούς Ἰουδαίους.

Ἀλλ’ ἔρχεται ὥρα, καί ἤδη ἦλθε, ὁπότε οἱ ἀληθινοί λάτρες θά λατρεύουν τόν Πατέρα πνευματικά καί ἀληθινά. Ἄλλωστε ὁ Πατέρας ἔτσι θέλει νά εἶναι οἱ λάτρες του. Ὁ Θεός εἶναι πνεῦμα, καί ἐκεῖνοι, τόν λατρεύουν, πρέπει νά τόν λατρεύουν πνευματικά καί ἀληθινά».

Τοῦ λέγει ἡ γυναῖκα:«Γνωρίζω ὅτι ἔρχεται ὁ Μεσσίας μεταφράζεται Χριστός ὅταν θά ἔλθει ἐκεῖνος θά μᾶς τά εἰπῇ ὅλα».

Τῆς λέγει ὁ Ἰησοῦς: «Ἐγώ εἶμαι (ὁ Μεσσίας), ὁ ὁποῖος ὁμιλῷ μαζί σου». Αὐτή δέ τή στιγμή ἦλθαν οἱ μαθηταί του καί ἐξεπλάγησαν, διότι μιλοῦσε μέ γυναῖκα. Κανείς ὅμως δέν εἶπαν,«Τί θέλεις;»«Γιατί ὁμιλεῖς μαζί της;».

Ἄφησε τότε τή στάμνα της ἡ γυναῖκα καί πῆγε στήν πόλι καί λέγει τούς ἀνθρώπους: «Ἐλᾶτε νά ἰδῆτε ἕνα ἄνθρωπο, μοῦ εἶπε ὅλα ὅσα ἔκανα. Μήπως αὐτός εἶναι ὁ Χριστός ( ὁ Μεσσίας);».

Βγῆκαν ἀπό τήν πόλι καί ἔρχονταν πρός αὐτόν. Ἐν τῷ μεταξύ δέ οἱ μαθηταί τόν παρακαλοῦσαν λέγοντας: «Διδάσκαλε φάγε».Ἀλλ’ αὐτός τούς εἶπε: «Ἔχω ἐγώ φαγητό νά φάγω, τό ὁποῖο σεῖς δέν ξέρετε».

Οἱ μαθηταί ἔλεγαν μεταξύ τους:«Μήπως τοῦ ἔφερε κανείς νά φάγῃ;».

Τούς λέγει ὁ Ἰησοῦς: «Δικό μου φαγητό εἶναι νά κάνω τό θέλημα ἐκείνου μέ ἔστειλε, καί νά τελειώσω τό ἔργο του. Ἐσεῖς δέν λέγετε, ὅτι τέσσερες μῆνες ὑπολείπονται ἀκόμη καί ὁ θερισμός φθάνει;

Ἰδού λέγω σ’ σᾶς, σηκώσετε τά μάτια σας καί κοιτάξετε τά χωράφια, ὅτι εἶναι ἤδη λευκά γιά θερισμό. Καί ὁ θεριστής λαμβάνει μισθό, καί συνάζει. Ἐγώ σᾶς ἀπέστειλα νά θερίζετε ἐκεῖνο, γιά τό ὁποῖο σεῖς δέν κοπιάσατε.

Ἄλλοι κοπίασαν καί σεῖς δρέπετε τόν καρπό τοῦ κόπου τους» ἀπό τήν πόλι δέ ἐκείνη πολλοί ἀπό τούς Σαμαρεῖτες πίστευαν σ’ αὐτόν ἐξ αἰτίας τοῦ λόγου τῆς γυναῖκας, ἡ ὁποία βεβαίωνε:«Μοῦ εἶπε ὅλα ὅσα ἔκανα».

Ὅταν δέ οἱ Σαμαρεῖτες ἦλθαν πρός αὐτόν, τόν παρακαλοῦσαν νά μείνῃ μαζί τους. Καί ἔμεινε ἐκεῖ δύο ἡμέρες. Καί πολύ περισσότεροι πίστευσαν άπό τό λόγο του, καί στή γυναῖκα ἔλεγαν: «Ἡ πίστι μας δέν στηρίζεται πλέον στά δικά σου λόγια. Διότι ἐμεῖς οἱ ἴδιοι ἔχουμε ἀκούσει καί πεισθῆ, ὅτι αὐτός εἶναι ἀληθινά ὁ σωτήρ τοῦ κόσμου ὁ Χριστός (ὁ Μεσσίας)».

Ἀντιγραφή γιὰ τὸ «σπιτὰκι τὴς Μέλιας»

ΤΑ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΤΩΝ  ΚΥΡΙΑΚΩΝ
Κείμενο-Μετάφρασι-Σχόλια
ΛΕ­ΜΕ­ΣΟΣ 2007

Εἰκόνες ἀπὸ τὸ :pravoslavie.ru – simvol-veri.ru

violet flower smiley