Μαρία Παπαχρήστου- Εφορακοπούλου Παθολόγος-Ενταντικολόγος

Ο Άγιος Θαλλέλαιος ανήκει στην εικοσάριθμη ομάδα των Αγίων Αναργύρων. Καταγόταν από επιφανή οικογένεια του Λιβάνου της Φοινίκης και έζησε κατά τους χρόνους του βασιλέως Νουμεριανού, ο οποίος βασίλευσε περί το 284μΧ.

Πατέρας του ήταν ο αρχιερέας Βερούκιος και μητέρα του η ευσεβής Ρωμυλία. Κατά τα πρώτα χρόνια της ζωής του διδάχτηκε τα ιερά γράμματα από τους ευσεβείς γονείς του και όταν μεγάλωσε στόλισε την ψυχή του με όλες τις αρετές.

Επειδή αγαπούσε πολύ την φιλανθρωπία, αποφάσισε να σπουδάσει την Ιατρική επιστήμη, με την οποία θα είχε την δυνατότητα να βοηθά τους ανθρώπους.

Πράγματι, από τότε που έγινε ιατρός, δεχόταν στο σπίτι του όλους τους ανθρώπους, που είχαν ανάγκη βοηθείας, τους περιποιόταν ο ίδιος και χαιρόταν να τους θεραπεύει.


Πιο πολύ όμως αγαπούσε και φρόντιζε τους πτωχούς, τους οποίους σήκωνε ο ίδιος στους ώμους του και τους μετέφερε στο σπίτι του για να τους ανακουφίσει.

Τόση μεγάλη ευσπλαχνία έδειχνε σε όσους είχαν ανάγκη, ώστε δεν περίμενε να τον καλέσουν εκείνοι αλλά πήγαινε μόνος του προς αυτούς και τους έδινε την υγεία τους δωρεάν.

Γιατί εκτός από την φιλανθρωπία ασκούσε και την ακτημοσύνη και δεν θέλησε ποτέ να αποκτήσει χρήματα ή περιουσία. Ήταν δε τόσο πολύ ταπεινός, ώστε μόνος του περιποιόταν τις πληγές των αρρώστων και τις θεράπευε.

Ζώντας, λοιπόν, καταυτόν τον τρόπο αξιώθηκε να λάβει από τον Θεό αποστολικά χαρίσματα. Έτσι θεράπευε τους ασθενείς χωρίς να χρησιμοποιεί φάρμακα ή ιατρικά εργαλεία, ενώ ταυτόχρονα κήρυττε με μεγάλη παρρησία τον Χριστό, προσπαθώντας να ελκύσει όλους στην χριστιανική πίστη.

Γι αυτό δεν έκανε καμιά διάκριση μεταξύ χριστιανών και ειδωλολατρών, αλλά τους θεράπευε όλους με πολλή αγάπη.

Πολλές ήταν οι θαυμαστές θεραπείες, που με την βοήθεια του Θεού και την χάρη του Τιμίου Σταυρού έκανε ο Άγιος Θαλλέλαιος.

Τυφλοί έβλεπαν, χωλοί περιπατούσαν, μουγγοί εύρισκαν την λαλιά τους και τα δαιμόνια εγκατέλειπαν τους ανθρώπους και έφευγαν μακριά, όταν ο Άγιος έκανε το σημείο του Τιμίου Σταυρού στα μέτωπά τους.

Όλοι οι άρρωστοι, που πήγαιναν σε αυτόν, γίνονταν υγιείς στην ψυχή και στο σώμα.

Έτσι διαδόθηκε η φήμη του αγίου, ως σπουδαίου ιατρού, σε όλο τον κόσμο. Τότε εκείνος άρχισε να πηγαίνει από τόπου εις τόπον, δήθεν για να θεραπεύει, στην πραγματικότητα όμως για να κηρύττει την χριστιανική πίστη και να οδηγεί τους ανθρώπους στην ευσέβεια.

Ο Νουμεριανός, ο οποίος βασίλευε κατά τον καιρό εκείνο, εκίνησε μεγάλο διωγμό κατά των χριστιανών και έστειλε σε όλη την επικράτεια ανθρώπους του με εξουσία να θανατώνουν τους χριστιανούς και να εξαλείψουν με κάθε τρόπο το όνομα του Χριστού.

Τότε ο άγιος βρισκόταν στη Έδεσσα της Μικράς Ασίας. Ο Τιβεριανός, ο τοπικός ηγεμόνας, έστειλε τους στρατιώτες του και έφεραν ενώπιό του τον άγιο Θαλλέλαιο και αφού διέταξε να τον δείρουν, τον πρόσταξε να φύγει από τον τόπο του.

Έτσι ο Άγιος έφυγε από την Έδεσα και πήγε στα μέρη της Κιλικίας, όπου συνέχιζε να κηρύττει την χριστιανική πίστη και να θεραπεύει τους ανθρώπους.

Μερικοί ειδωλολάτρες, όμως, από φθόνο τον διέβαλαν στον τοπικό άρχοντα, τον Θεόδωρο, λέγοντας ότι εξαπατά τον κόσμο μεταχειριζόμενος ψευδοϊατρική και πλανά τον λαό, ότι θεραπεύει τους ασθενείς με το όνομα του Ιησού Χριστού.

Τότε ο Θεόδωρος διέταξε και τον έφεραν στο κριτήριο, όπου μετά από σύντομη απολογία τον υπέβαλε σε φρικτά βασανιστήρια.

Τον έδειραν, του ξέσκισαν τις σάρκες με σιδερένια νύχια, τον λόγχισαν και έκαψαν με αναμμένους δαυλούς τις πληγές του.

Ο μάρτυς, όμως, υπέμεινε τα βασανιστήρια με αξιοθαύμαστη υπομονή και συνέχιζε να ομολογεί την πίστη του στον Χριστό.

Τον έριξαν τότε στη φουρτουνιασμένη θάλασσα, μέσα σε μία βάρκα για να παρασυρθεί από τα κύματα και να πνιγεί. Αλλά η θάλασσα, μετά από την προσευχή του αγίου, γαλήνεψε και τον έβγαλε ασφαλή στην στεριά κοντά στην πόλη των Αιγών.

Όταν ο ηγεμόνας άκουσε το θαύμα, έμεινε εκστατικός και διέταξε να φέρουν πάλι τον μάρτυρα στο κριτήριο. Τότε συγκεντρώθηκαν εκεί πολλοί ειδωλολάτρες και άλλοι ιατροί, οι οποίοι φθονούσαν τον Θαλλέλαιο και παρακινούσαν τον άρχοντα να θανατώσει τον μάρτυρα.

Εκείνος, για να καταπαύσει την οργή του λαού, διέταξε να ρίξουν τον μάρτυρα σε τέσσερα φοβερά λιοντάρια. Εκείνα, όμως, αντί να ξεσκίσουν τον μάρτυρα, έπαιζαν ήρεμα σείοντας φιλικά τις ουρές τους. Ο τύραννος τότε ντροπιασμένος διέταξε να θανατώσουν τον μάρτυρα με αποκεφαλισμό.

Έτσι ο μάρτυς του Χριστού Θαλλέλαιος έλαβε τον στέφανο του μαρτυρίου στις 20 Μαΐου του έτους 284μΧ. Τότε πολλοί ειδωλολάτρες, μεταξύ των οποίων και ο δάσκαλος του Αγίου στην ιατρική επιστήμη, βλέποντας την ανδρεία και την υπομονή του καθώς και τα θαύματά του, πίστεψαν στον Χριστό και μαρτύρησαν μαζί του.

Η μνήμη τους εορτάζεται στις 20 Μαΐου.

Αντιγραφή για το «σπιτάκι της Μέλιας»

ΑΓΙΟΙ IΣIΔΩPOI
Μηνιαῖο περιοδικό Ἱεροῦ Ναοῦ Αγίων Ισιδώρων Λυκαβηττού
Ἔτος Η’-Τεῦχος 121 -Μάιος 2012

Εικόνες από: Αποστολική Διακονία / Ορθόδοξος Συναξαριστής

violet flower smiley