(Η ψηλάφηση του Θωμά, Μονή Δαφνίου, 11ος αι.)

Χαραλάμπους Νεοφύτου Πρεσβυτέρου

( Ιωάννου  κ΄ 19-31)

Οὔ­σης οὖν ὀ­ψί­ας τῇ ἡ­μέ­ρᾳ ἐ­κε­ί­νῃ τῇ μιᾷ σαβ­βά­των, καὶ τῶν θυ­ρῶν κε­κλει­σμέ­νων ὅ­που ἦ­σαν οἱ μα­θη­ταὶ συ­νηγ­μέ­νοι διὰ τὸν φό­βον τῶν Ἰ­ου­δα­ί­ων, ἦλ­θεν ὁ Ἰ­η­σοῦς καὶ ἔ­στη εἰς τὸ μέ­σον, καὶ λέ­γει αὐ­τοῖς· Εἰ­ρή­νη ὑ­μῖν.Καὶ τοῦ­το εἰ­πὼν ἔ­δει­ξεν αὐ­τοῖς τὰς χεῖ­ρας καὶ τὴν πλευ­ρὰν αὐ­τοῦ. ἐ­χά­ρη­σαν οὖν οἱ μα­θη­ταὶ ἰ­δόν­τες τὸν Κύ­ριον. 

Εἶ­πεν οὖν αὐ­τοῖς ὁ Ἰ­η­σοῦς πά­λιν· Εἰ­ρή­νη ὑ­μῖν. Κα­θὼς ἀ­πέ­σταλκέ με ὁ πα­τήρ, κἀ­γὼ πέμ­πω ὑ­μᾶς.  καὶ τοῦ­το εἰ­πὼν ἐ­νε­φύ­ση­σε καὶ λέ­γει αὐ­τοῖς· Λά­βε­τε Πνεῦ­μα ἅ­γιον·  ἄν τι­νων ἀ­φῆ­τε τὰς ἁ­μαρ­τί­ας, ἀ­φί­εν­ται αὐ­τοῖς, ἄν τι­νων κρα­τῆ­τε, κε­κρά­την­ται.

Θω­μᾶς δὲ εἷς ἐκ τῶν δώ­δε­κα ὁ λε­γό­με­νος Δί­δυ­μος, οὐκ ἦν με­τ’ αὐ­τῶν ὅ­τε ἦλ­θεν ὁ Ἰ­η­σοῦς. Ἔλε­γον οὖν αὐ­τῷ οἱ ἄλ­λοι μα­θη­ταί· Ἑ­ω­ρά­κα­μεν τὸν Κύ­ριον. ὁ δὲ εἶ­πεν αὐ­τοῖς· Ἐ­ὰν μὴ ἴ­δω ἐν ταῖς χερ­σὶν αὐ­τοῦ τὸν τύ­πον τῶν ἥ­λων, καὶ βά­λω τὸν δά­κτυ­λόν μου εἰς τὸν τύ­πον τῶν ἥ­λων, καὶ βά­λω τὴν χεῖ­ρά μου εἰς τὴν πλευ­ρὰν αὐ­τοῦ, οὐ μὴ πι­στε­ύ­σω.

Καὶ με­θ’ ἡ­μέ­ρας ὀ­κτὼ πά­λιν ἦ­σαν ἔ­σω οἱ μα­θη­ταὶ αὐ­τοῦ καὶ Θω­μᾶς με­τ’ αὐ­τῶν. Ἔρ­χε­ται ὁ Ἰ­η­σοῦς τῶν θυ­ρῶν κε­κλει­σμέ­νων, καὶ ἔ­στη εἰς τὸ μέ­σον καὶ εἶ­πεν· Εἰ­ρή­νη ὑ­μῖν.Εἶ­τα λέ­γει τῷ Θω­μᾷ· Φέ­ρε τὸν δά­κτυ­λόν σου ὧ­δε καὶ ἴ­δε τὰς χεῖ­ράς μου, καὶ φέ­ρε τὴν χεῖ­ρά σου καὶ βά­λε εἰς τὴν πλευ­ράν  μου, καὶ μὴ γί­νου ἄ­πι­στος, ἀλ­λὰ πι­στός. 

Καί ἀ­πε­κρί­θη Θω­μᾶς καὶ εἶ­πεν αὐ­τῷ· Ὁ Κύ­ρι­ός μου καὶ ὁ Θε­ός μου.  Λέ­γει αὐ­τῷ ὁ Ἰ­η­σοῦς· Ὅ­τι ἑ­ώ­ρα­κάς με, πε­πί­στευ­κας· μα­κά­ριοι οἱ μὴ ἰ­δόν­τες καὶ πι­στε­ύ­σαν­τες.  Πολ­λὰ μὲν οὖν καὶ ἄλ­λα ση­μεῖ­α ἐ­πο­ί­η­σεν ὁ Ἰ­η­σοῦς ἐ­νώ­πιον τῶν μα­θη­τῶν αὐ­τοῦ, ἃ οὐκ ἔ­στι γε­γραμ­μέ­να ἐν τῷ βι­βλί­ῳ το­ύ­τῳ·  ταῦ­τα δὲ γέ­γρα­πται ἵ­να πι­στε­ύ­ση­τε ὅ­τι Ἰ­η­σοῦς ἐ­στιν ὁ Χρι­στὸς ὁ υἱ­ὸς τοῦ Θε­οῦ, καὶ ἵ­να πι­στε­ύ­ον­τες ζω­ὴν ἔ­χη­τε ἐν τῷ ὀ­νό­μα­τι αὐ­τοῦ.

Μετάφρασι

Τὴν ἡ­μέ­ραν δὲ ἐ­κεί­νη, τὴν πρώ­την τῆς ἑ­βδο­μά­δος, ὅ­ταν βρά­δυα­σε, καὶ ἐ­νῶ οἱ θύ­ρες (τοῦ σπι­τιού), ὅ­που ᾖ­σαν συγ­κεν­τρω­μέ­νοι οἱ μα­θη­ταί, ἦ­ταν κλει­στὲς για τὸ φό­βο τῶν Ἰ­oυ­δαί­ων ἦλ­θεν ὁ Ἰ­η­σοῦς καὶ στά­θη­κε ἀ­νά­με­σα τους καὶ τοὺς λέ­γει: «Εὐ­λο­γί­α σὲ σᾶς».

Καὶ μό­λις εἶ­πεν αὐ­τό, τοὺς ἔ­δει­ξε τὰ χέ­ρια καὶ τὴν πλευ­ρὰν του. Χά­ρη­καν δὲ οἱ μα­θη­ταί, δι­ό­τι εἴ­δαν τὸν Κύ­ριο. Τοὺς εἶ­πε δὲ πά­λιν ὁ Ἰ­η­σοῦς:«Εὐ­λο­γί­α σὲ σᾶς. Ὅ­πως ὁ Πα­τέ­ρας  ἀ­πέ­στει­λεν ἐ­μέ­να, ἔ­τσι καὶ ἐ­γὼ ἀ­πο­στέλ­λω ἐ­σᾶς».

Καὶ ἀ­φοῦ εἶ­πεν αὐ­τό, φύ­ση­ξε σ’ αὐ­τοὺς καὶ τοὺς λέ­γει: «Λά­βε­τε ἅ­για ἐ­ξου­σί­α (πνευ­μα­τι­κὴ ἐ­ξου­σί­α): Σ’ ὅ­σους συγ­χω­ρή­σε­τε τὶς ἁ­μαρ­τί­ες (λό­γῳ με­τα­νοί­ας καὶ ἐ­ξο­μο­λο­γή­σε­ως), σ’ αὐ­τοὺς συγ­χω­ρo­ῦ­v­ται σ’ ὅ­σους τὶς ἀ­φή­νε­τε ἀ­συγ­χώ­ρη­τες ( λό­γῳ ἀ­με­τα­νο­η­σί­ας), μέ­νουν ἀ­συγ­χώ­ρη­τες».

Ὁ Θω­μᾶς ὅ­μως, ἔ­νας ἀ­πὸ τοὺς δώ­δε­κα, ὁ λε­γό­με­νος Δί­δυ­μος, δέν ἦ­ταν μα­ζὶ τοὺς ὅ­ταν ἦλ­θε ὁ Ἰ­η­σοῦς. τοῦ ἔ­λε­γαν δὲ οἱ ἄλ­λοι μα­θη­ταί:«Εἴ­δα­με τὸν Κύ­ριο».

Ἀλ­λ’ αὐ­τὸς τοὺς εἶ­πε: «Ἐ­ὰν δέν δῶ στὰ χέ­ρια του τὸ ση­μά­δι ἀ­πὸ τὰ καρ­φιά, καὶ δὲ βά­λω τὸ χέ­ρι μου στην πλευ­ρὰ του (τή λογ­χι­σμέ­νη) δὲ θὰ πι­στεύ­σω». 

Με­τὰ δὲ ὀ­χτώ ἠ­μέ­ρες πά­λιν οἱ μα­θη­ταὶ ἦ­ταν μέ­σα (στό σπί­τι), καὶ ὁ Θω­μᾶς μα­ζὶ τους. Ἔρ­χε­ται ὁ Ἰ­η­σοῦς, ἐ­νῶ οἱ θύ­ρες ἦ­ταν κλει­στές, καὶ στά­θη­κε ἀ­νά­με­σα τους καὶ εἶ­πε: «Εὐ­λο­γί­α σὲ σᾶς».

Ἔ­πει­τα λέ­γει στὸ Θω­μᾶ:«Φέ­ρε τὸ δά­χτυ­λό σου ἐ­δῶ, καὶ ἐ­ξέ­τα­σε τὰ χέ­ριά μου. Ἐ­πί­σης φέ­ρε τὸ χέ­ρι σου καὶ βά­λε στήν πλευ­ρά μου, καὶ μὴ γί­νε­σαι ἄ­πι­στος, ἄλ­λα πι­στός».

Καὶ ὁ Θω­μᾶς τοῦ εἶ­πε τό­τε: «Εἶ­σαι ὁ Κύ­ριός μου καὶ ὁ Θε­ός μου!­». Τοῦ λέ­γει ὁ Ἰ­η­σοῦς: «Δι­ό­τι μὲ εἶ­δες, πί­στευ­σες. Εὐ­τυ­χεῖς ἐ­κεῖ­νοι, ποὺ χω­ρὶς να μὲ ἴ­δουν θὰ πι­στεύ­σουν.

Ἀντιγραφή γιὰ τὸ «σπιτὰκι τὴς Μέλιας»

ΤΑ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΤΩΝ  ΚΥΡΙΑΚΩΝ
Κείμενο-Μετάφρασι-Σχόλια
ΛΕ­ΜΕ­ΣΟΣ 2007

Εικόνα από;myriobiblos

violet flower smiley