π. Κων. Παπαγιάννη

«Πόσο πρέπει νὰ μᾶς συγκινήσῃ ἡ λύπη τοῦ Κυρίου στη Γεθσημανή! Λυπήθηκε ἐκεῖνος, γιὰ νὰ χαροῦμε ἐμεῖς.

Κατελήφθη ἐκεῖνος ἀπὸ ἀδημονία καὶ ἀγωνία, γιὰ νὰ μὴ καταλαμβανώμαστε ἐμεῖς ἀπὸ ἀνήσυχη στενοχώρια, ποὺ πολλὲς φορὲς φθείρει τὴν ὑγεία καὶ συντομεύει τὴ ζωὴ τοῦ ἀνθρώπου.

Τί εἶναι ἄλλωστε οἱ δικές μας θλίψεις καὶ στενοχώριες μπροστὰ στὴ θλῖψι τοῦ Κυρίου;

Τὰ αἴτια ποὺ προκαλοῦν τὶς δικές μας λῦπες, ὅσο κι ἂν φαίνωνται μεγάλα καὶ σοβαρά, εἶναι ἀσήμαντα μπροστὰ σ᾿ ἐκεῖνα ποὺ προκάλεσαν τὴ λύπη τοῦ Κυρίου.

Καὶ ἐπὶ τέλους, ὅπως εἶπε ὁ εὐγνώμων λῃστής, «ἡμεῖς ἄξια ὧν ἐπράξαμεν ἀπολαμβάνομεν· οὗτος δὲ οὐδὲν ἄτοπον ἔπραξεν» (Λουκ. κγ΄ 41).

Ὅταν λοιπὸν καταλαμβάνῃ λύπη καὶ στενοχώρια τὶς ψυχές μας, ἂς θυμώμαστε τὴ λύπη τοῦ Κυρίου· αὐτὸ θὰ μᾶς παρηγορῇ καὶ θὰ μᾶς ὁπλίζῃ μὲ ὑπομονὴ μεγάλη γιὰ τὴν ἀντιμετώπισι τῶν θλίψεων.»

[π. Κων. Παπαγιάννη. Ομιλίες στο κατά Λουκάν ευαγγέλιο (υπό έκδοση)]

Πηγή: «Λίθοι ιάσπιδες κρυσταλλίζοντες»

Εικόνα από:pravmir.ru

violet flower smiley