Η ΜΕΓΑΛΗ ΜΑΝΑ1

τοῦ Ἀχιλλέα Παράσχου

Πόσες φορές σέ ἅγιο μικρό ρημοκκλησάκι
ἀπελπισμένος ἔμπαινα, γλυκιά μου Παναγία,
μά στήν εἰκόνα Σου μπροστά περνοῦσε τό φαρμάκι
καί πλημμυροῦσε μέσα μου ἀγνώριστη εὐτυχία…

Ἄχ, τή χρυσή εἰκόνα Σου, καί νά τή βλέπω μόνο,
τό δάκρυ μου χαμογελᾶ, σάν βράχος δυναμώνω.

Ναί, μόνο νά Σέ στοχαστῶ, γλυκαίνετ’ ἡ καρδιά μου,
μοσχοβολοῦν τά σπλάχνα μου, τριαντάφυλλα μυρίζω,
καλωσυνεύω σά μικρό παιδάκι, Παναγιά μου,
καί τοῦ παιδιοῦ μου τό ψωμί εἰς τό φτωχό χαρίζω.

Ἐκεῖνος ὅπου τοῦ Θεοῦ τή Μάνα συλλογᾶται,
στήν ἀγκαλιά τῆς ἀρετῆς, στή σκέπη Σου κοιμᾶται!

Ἄλλοι Σέ κράζουν «ἔλεος», «ἐλπίδα» ὁ θλιμμένος,
«ἐλεημοσύνη» ὁ φτωχός, «νερό» ὁ διψασμένος,
«Βασίλισσα τῆς ἐκκλησιᾶς» Σέ κράζει ἡ καμπάνα,
μά ἡ καρδιά μου, Δέσποινα, αὐτή Σέ κράζει «Μάνα».

Ἀντιγραφή γιὰ τὸ «σπιτὰκι τὴς Μέλιας»
·

ΚΙΒΩΤΟΣ

ΠΕΡΙΟΔΙΚΗ ΕΚΔΟΣΙΣ ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΩΝ ΣΧΟΛΕΙΩΝ
ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ
ΤΕΥΧΟΣ 36 – ΙΟΥΝΙΟΣ 2012

violet flower smiley