Ἕνας ἡλικιωμένος ξυλουργός κόντευε νά βγεῖ στή σύνταξη, καί εἶπε στό ἀφεντικό του τά σχέδιά του γιά νά φύγει καί νά ζήσει πιό ξεκούραστα μαζί μέ τή γυναίκα του.

Βέβαια δέν θά συνέχιζε νά βγάζει τόσα λεφτά, ὅμως ἔπρεπε νά βγεῖ στή σύνταξη. Θά τά κατάφερναν.

Ὁ ἐργολάβος του στεναχωρήθηκε πού θά ἔφευγε ἕνας τόσο καλός μάστορας, καί ζήτησε ἀπό τόν ξυλουργό ἄν θά μποροῦσε νά τοῦ χτίσει ἄλλο ἕνα σπίτι σάν προσωπική του χάρη.

Ὁ ξυλουργός εἶπε ναί, ὅμως ὅσο περνοῦσε ὁ καιρός δέν ἦταν δύσκολο νά παρατηρήσει κάποιος πώς δέν δούλευε μέ ὅλη του τή καρδιά.

Χρησιμοποιοῦσε ὑλικά κατώτερης ποιότητας, καί ἔκανε ἐπιπόλαιη δουλειά. Ἦταν ὁ χειρότερος τρόπος γιά νά τελειώσει μιά καριέρα γεμάτη ἀφοσίωση καί ἐπιτυχίες.

Ὅταν ὁ ξυλουργός τελείωσε τό ἔργο, ἦρθε ὁ ἐργολάβος νά ἐπιθεωρήσει τό σπίτι. Ἔδωσε τό κλειδί τῆς εἰσόδου στόν ξυλουργό καί τοῦ εἶπε, “Αὐτό τό σπίτι εἶναι δικό σου, ἕνα δῶρο ἀπό μένα γιά σένα.”

Ὁ ξυλουργός ἔμεινε ἄναυδος! Τί κρίμα! Ἄν μόνο ἤξερε πώς ἔχτιζε τό δικό του σπίτι, θά τό εἶχε κάνει ἐντελῶς διαφορετικά.

Τό ἴδιο συμβαίνει καί μέ μᾶς. Χτίζουμε τή ζωή μας, μέρα μέ τήν μέρα, πολύ συχνά μή κάνοντας τό καλύτερό μας σέ αὐτό πού κτίζουμε.

Καί μετά μένουμε ἐμβρόντητοι ὅταν ἀντιλαμβανόμαστε ὅτι πρέπει νά κατοικήσουμε στό σπίτι πού κτίσαμε.

Ἄν μπορούσαμε νά τό κάνουμε ξανά, θά τό χτίζαμε ἐντελῶς διαφορετικά. Νά ὅμως πού δέν μποροῦμε νά ἐπιστρέψουμε….

Ἐσύ εἶσαι ὁ ξυλουργός στή ζωή σου. Κάθε μέρα βάζεις μιά πρόκα, τοποθετεῖς ἄλλη μιά τάβλα, ἤ ὀρθώνεις ἕνα τοῖχο.

Οἱ προθέσεις καί οἱ ἐπιλογές πού κάνεις σήμερα χτίζουν τό αὐριανό σου “σπίτι”…

Γι’ αὐτό νά χτίζεις μέ σοφία!

Ζήτησε ἀπό τό Θεό νά γίνει Αὐτός ὁ ἐργολάβος στή ζωή σου!

Αὐτός θά σοῦ δείξει πῶς νά φτιάξεις ἕνα γερό θεμέλιο γιά νά χτίσεις τό “σπιτικό” τῆς ζωῆς σου.

 Ἀντιγραφή γιὰ τὸ «σπιτὰκι τὴς Μέλιας»

 Ἁγία Ἄννα
Τριμηνιαῖο περιοδικό Ἱεροῦ Ναοῦ Ἁγίας Ἄννης Κατερίνης
Ἔτος 14ο † Ἰούλιος – Σεπτέμβριος 2010 -Τεῦχος 103ο

Εικόνα «Το Αγροτόσπιτο» έργο του Πανταζή Περικλή από: Paletaart

violet flower smiley