τοῦ ἱερέως  Δημητρίου Ντοῦτκο

Μοῦ τό διηγήθηκε μία γυναίκα μέ πανεπιστημιακή μόρφωση:

Στίς δώδεκα τά μεσάνυχτα, χτύπησαν τήν πόρτα στήν Ἐκκλησία. Ἦταν μιά γριούλα. Καί ζητοῦσε παπά, νά πάει νά κοινωνήσει ἕναν ἄρρωστο.

Ὁ παπᾶς ἑτοιμάστηκε καί βγῆκε ἀμέσως μαζί της. Πλησιάζουν σέ ἕνα φτωχό σπιτάκι, τύπου παράγκας. Ἡ γριούλα ἀνοίγει τήν πόρτα καί μπά ζει τόν ἱερέα σέ ἕνα δωμάτιο.

Καί νά ξαφνικά ὁ παπᾶς εὑρίσκεται ἐκεῖ μόνος μέ μόνο τόν ἄρρωστο. Ὁ ἄρρωστος τοῦ δείχνει μέ χειρονομίες τήν πόρτα καί σκούζει.

— Φύγε ἀπό ἐδῶ! Ποιός σέ ἐκάλεσε; Ἐγώ εἶμαι ἄθεος. Καί ἄθεος θά πεθάνω.

Ὁ παπᾶς τά ἔχασε.

— Μά δέν ἦλθα ἀπό μόνος μου! Μέ ἐκάλεσε ἡ γριά!

— Ποιά γριά; Ἐγώ δέν ξέρω καμιά γριά!

Ὁ παπᾶς, καθώς στέκει ἀπέναντί του, βλέπει ἐπάνω ἀπό τό κεφάλι τοῦ ἀρρώστου, μιά φωτογραφία μέ τήν γυναίκα πού τόν ἐκάλεσε.

Τοῦ λέει, ἐνῶ τοῦ δείχνει τό πορτραῖτο.

— Νά αὐτή!

— Ποιά αὐτή; Ξέρεις, τί λές, παπά;

Αὐτή εἶναι ἡ μάνα μου. Καί ἔχει πεθάνει χρόνια τώρα!

Γιά μιά στιγμή πάγωσαν καί οἱ δύο.

Αἰσθάνθηκαν δέος. Ὁ ἄρρωστος ἄρχισε νά κλαίει. Καί ἀφοῦ ἔκλαψε, ζήτησε νά ἐξομολογηθῆ. Καί μετά, ἐκοινώνησε.

Ἡ μητέρα του εἶχε φροντίσει ἀπό τόν οὐρανό, νά τοῦ δείξει τόν δρόμο τῆς σωτηρίας.

(Δημητρίου Ντοῦτκο, ἱερέως  Ἀπό τό βιβλίο του «Στό σταυροδρόμι», Μόσχα 1994).

.

Ἀντιγραφή γιὰ τὸ «σπιτὰκι τὴς Μέλιας»

Ἁγία Ἄννα

Τριμηνιαῖο περιοδικό Ἱεροῦ Ναοῦ Ἁγίας Ἄννης Κατερίνης
Ἔτος 13ο † Ἀπρίλιος – Ἰούνιος 2010 -Τεῦχος 102ο

Εικόνα από:willingtobegreek

violet flower smiley