Χαραλάμπους Νεοφύτου Πρεσβυτέρου

(Μάρκ. β΄ 1-12) 

Καὶ εἰ­σῆλ­θε πά­λιν εἰς Κα­περ­να­οὺμ δι’ ἡ­με­ρῶν καὶ ἠ­κο­ύ­σθη ὅ­τι εἰς οἶ­κόν ἐ­στι. Καὶ εὐ­θέ­ως συ­νή­χθη­σαν πολ­λοὶ, ὥ­στε μη­κέ­τι χω­ρεῖν μη­δὲ τὰ πρὸς τὴν θύ­ραν· καὶ ἐ­λά­λει αὐ­τοῖς τὸν λό­γον.

Καὶ ἔρ­χον­ται πρὸς αὐ­τὸν πα­ρα­λυ­τι­κὸν φέ­ρον­τες, αἰ­ρό­με­νον ὑ­πὸ τεσ­σά­ρων.Καὶ μὴ δυ­νά­με­νοι προ­σεγ­γί­σαι αὐ­τῷ διὰ τὸν ὄ­χλον, ἀ­πε­στέ­γα­σαν τὴν στέ­γην ὅ­που ἦν, καὶ ἐ­ξο­ρύ­ξαν­τες χα­λῶ­σι τὸν κρά­βατ­τον ἐ­φ’ ᾧ ὁ πα­ρα­λυ­τι­κὸς κα­τέ­κει­το.

Ἰδὼν δὲ ὁ Ἰ­η­σοῦς τὴν πί­στιν αὐ­τῶν λέ­γει τῷ πα­ρα­λυ­τι­κῷ· Τέ­κνον, ἀ­φέ­ων­ταί σοι αἱ ἁ­μαρ­τί­αι σου. ἦ­σαν δέ τι­νες τῶν γραμ­μα­τέ­ων ἐ­κεῖ κα­θή­με­νοι καὶ δι­α­λο­γι­ζό­με­νοι ἐν ταῖς καρ­δί­αις αὐ­τῶν· Τί οὗ­τος οὕ­τως λα­λεῖ βλα­σφη­μί­ας; τίς δύ­να­ται ἀ­φι­έ­ναι ἁ­μαρ­τί­ας εἰ μὴ εἷς ὁ Θε­ός; 

Καὶ εὐ­θέ­ως ἐ­πι­γνοὺς ὁ Ἰ­η­σοῦς τῷ πνε­ύ­μα­τι αὐ­τοῦ ὅ­τι οὕ­τως αὐ­τοὶ δι­α­λο­γί­ζον­ται ἐν ἑ­αυ­τοῖς εἶ­πεν αὐ­τοῖς· Τί ταῦ­τα δι­α­λο­γί­ζε­σθε ἐν ταῖς καρ­δί­αις ὑ­μῶν; Τί ἐ­στιν εὐ­κο­πώ­τε­ρον, εἰ­πεῖν τῷ πα­ρα­λυ­τι­κῷ, ἀ­φέ­ων­ταί σου αἱ ἁ­μαρ­τί­αι, ἢ εἰ­πεῖν, ἔ­γει­ρε καὶ ἆ­ρον τὸν κρά­βατ­τόν σου καὶ πε­ρι­πά­τει; Ἵνα δὲ εἰ­δῆ­τε ὅ­τι ἐ­ξου­σί­αν ἔ­χει ὁ υἱ­ὸς τοῦ ἀν­θρώ­που ἀ­φι­έ­ναι ἐ­πὶ τῆς γῆς ἁ­μαρ­τί­ας – λέ­γει τῷ πα­ρα­λυ­τι­κῷ· Σοὶ λέ­γω, ἔ­γει­ρε καὶ ἆ­ρον τὸν κρά­βατ­τόν σου καὶ ὕ­πα­γε εἰς τὸν οἶ­κόν σου καὶ ἠ­γέρ­θη εὐ­θέ­ως, καὶ ἄ­ρας τὸν κρά­βατ­τον ἐ­ξῆλ­θεν ἐ­ναν­τί­ον πάν­των, ὥ­στε ἐ­ξί­στα­σθαι πάν­τας καὶ δο­ξά­ζειν τὸν Θε­ὸν λέ­γον­τας ὅ­τι οὐ­δέ­πο­τε οὕ­τως εἴ­δο­μεν.

.

Μετάφρασι

Ἔ­κεῖ­νο τὸν και­ρό  μπῆ­κε ὁ ­Ἰ­η­σοῦς στὴν Κα­περ­να­ούμ, καὶ ἀ­κού­στη­κε ὅ­τι βρί­σκε­ται σὲ κά­ποι­ο σπί­τι. Καὶ ἀ­μέ­σως μα­ζεύ­τη­καν πολ­λοί, ὥ­στε νὰ μὴν τοὺς χω­ρά­η πλέ­ονχῶ­ρος ἔ­ξω ἀ­πὸ τὴν πόρ­τα. Καὶ κή­ρυτ­τε σ’ αὔ­τους τὸ λό­γο.

Καὶ ἔρ­χον­ται πρὸς αὐτόν φέ­ρον­τας ἕ­να πα­ρα­λυ­τι­κό, ποὺ τὸν βά­στα­ζαν τέσ­σε­ρες. Καὶ ἐ­πει­δὴ δὲν μπο­ροῦ­σαν νὰ φθά­σουν σ’ αὐ­τον λό­γω τοῦ πλή­θους τοῦ λα­οῦ, ἔ­βγα­λαν τὴ στέ­γη πά­νω ἀ­πὸ τὸ μέ­ρος ποὺ βρι­σκό­ταν, καί, ἀ­φοῦ ἔ­τσι ἔκα­ναν ἄ­νοιγ­μα, κα­τέ­βα­σαν τὸ κρεβ­βά­τι πά­νω στὸ ὁ­ποῖ­ο ἦ­ταν κα­τά­κοι­τος ὁ πα­ρα­λυ­τι­κός.

Βλέ­πον­τας δὲ ὁ ’­Ι­η­σοῦς τὴν πί­στι τους  λέ­γει στὸν πα­ρα­λυ­τι­κό: «Παι­δί μου, σοῦ ἔ­χουν συγ­χω­ρε­θῆ οἱ ἁ­μαρ­τί­ες σου.»

Κά­θον­ταν δὲ ἐ­κεῖ με­ρι­κοὶ ἀ­πό τους γραμ­μα­τεῖς καὶ σκέ­πτον­ταν μέ­σα τους: «Για­τί αὐ­τός ὁ­μι­λεῖ ἔ­τσι καὶ ἐκ­στο­μί­ζει βλα­σφη­μί­ες; Ποι­ὸς δύ­να­ται νὰ συγ­χω­ρῆ ἁ­μαρ­τί­ες πα­ρὰ ἕ­νας, ὁ Θε­ός;­».

Ὁ δὲ Ἰ­η­σοῦς ἀ­μέ­σως γνώ­ρι­σε μὲ ἐ­σω­τε­ρι­κὴ ὑ­περ­φυ­σι­κὴ πλη­ρο­φο­ρί­α ὅ­τι σκέ­πτον­ταν μέ­σα τους ἔ­τσι, καὶ τοὺς εἶ­πε:

«Για­τί σκέ­πε­τε­σθε μέ­σα σας αὐ­τά; Τί εἶ­ναι εὐ­κο­λώ­τε­ρο, νὰ εἰ­πῶ στὸν πα­ρα­λυ­τι­κό,’­’­Ἔ­χουν συγ­χω­ρε­θῆ οἱ ἁ­μαρ­τί­ες σου», ἡ νὰ εἴ­πω, «Σή­κω καὶ πά­ρε τὸ κρεβ­βά­τι σου καὶ βά­δι­ζε»;  Γιὰ νὰ μά­θε­τε δέ, ὅ­τι ὁ Υιος τοῦ  ἀν­θρώ­που ἔ­χει ἐ­ξου­σί­α νὰ συγ­χω­ρεῖ ἁ­μαρ­τί­ες πά­νω στὴ γῆ, – λέ­γει στὸν πα­ρα­λυ­τι­κό:«Σὲ σέ­να ἀ­πευ­θύ­νο­μαι: «Σή­κω καὶ πά­ρε τὸ κρεβ­βά­τι σου καὶ πή­γαι­νε στὸ σπί­τι σου».

Καὶ ση­κώ­θη­κε ἀ­μέ­σως καὶ πῆ­ρε τὸ κρεβ­βά­τι του καὶ ἀ­να­χώ­ρη­σε μπρο­στὰ στὰ μά­τια ὅ­λων, ὥ­στε νὰ ἐκ­πλήσ­σον­ται ὅ­λοι καὶ νὰ δο­ξά­ζουν τὸ Θε­ὸ λέ­γον­τας:«Πο­τὲ δὲν εἴ­δα­με τέ­τοι­α φαι­νό­με­να».

Ἀντιγραφή γιὰ τὸ «σπιτὰκι τὴς Μέλιας»

ΤΑ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΤΩΝ  ΚΥΡΙΑΚΩΝ
Κείμενο-Μετάφρασι-Σχόλια
ΛΕ­ΜΕ­ΣΟΣ 2007

Εικόνα από:surgut.cerkov.ru

violet flower smiley