Ἦταν ὀνομαστὸς ἀσκητὴς στὴν ἐσώτερη ἔρημο τῆς Αἰγύπτου, ὅπου ἔλαμπε μεταξὺ τῶν ἀσκητῶν της καὶ καταγόταν ἀπὸ τὴν Σιδῶνα τῆς Φοινίκης γι’ αὐτὸ καὶ ὀνομάζεται Σιδώνιος. Ἀπὸ πολλοὺς ὅμως ὀνομάζεται καὶ Σινδόνιος.

Ἡ προσωνυμία ὀφείλεται στὸ γεγονὸς ὅτι ἀφοῦ μοίρασε ὅλα τὰ ἐνδύματά του στοὺς φτωχοὺς περιέκρυβε τὴ γυμνότητά του μὲ μία σινδόνα καὶ διαρκῶς ἔκλαιγε. Χαρακτηριζόταν γιὰ τὴν ἐγκράτεια καὶ τὴν ἐλεημοσύνη του.

Ἀναφέρεται πὼς ὅταν δὲν εἶχε χρήματα γιὰ ἐλεημοσύνη πωλοῦσε τὸν ἑαυτό του ὡς δοῦλο γιὰ νὰ ἐξοικονομήσει χρήματα.

Ὅταν κάποτε τὸν ἔπιασαν ληστὲς γιὰ νὰ τὸν πουλήσουν σὰν δοῦλο, αὐτὸς μὲ τὴν πειθὼ ποὺ τὸν διέκρινε, ἔκανε τοὺς ληστὲς δούλους Χριστοῦ.

Κάποτε ὅμως τὸν πούλησαν σὲ κάποιον Λακεδαιμόνιο πρόκριτο, ποὺ μαζὶ μὲ τὴν οἰκογένειά του πρέσβευε τὴν αἵρεση τῶν Μανιχαίων. Στὴν ἀρχὴ ὁ αἱρετικὸς ἐνέπαιξε τὸν Σεραπίωνα, ὁ ὁποῖος ἀνταπέδωσε μόνο ὑπακοὴ καὶ γλυκύτητα.

Μετὰ δύο χρόνια ὁ δοῦλος νίκησε τὸν κύριο, ὁ ὁποῖος οἰκογενειακὰ προσῆλθε στὴν Ὀρθοδοξία. Ἔφθασε δὲ κάποτε καὶ στὴν Ἀθήνα, ὅπου δίδαξε μὲ τὴν ζωὴ καὶ τὸ παράδειγμά του. Ἀπὸ ἐκεῖ πῆγε καὶ στὴ Ῥώμη ἀλλὰ ἐπέστρεψε στὴν ἀγαπημένη του ἔρημο ὅπου κοιμήθηκε εἰρηνικά.

Ἡ Ἐκκλησία τιμᾷ τὴν μνήμη του τὴν 21η Μαρτίου.

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος πλ.α’. Τὸν συνάναρχον Λόγον.

.

(Ποίημα Δρος Χαραλ.Μπούσια)

Ἀσκητὴν ἐλεήμονα καὶ φιλάρετον

διὰ σινδόνης σαρκίου

μόνον αὐτοῦ τοῦ ἰσχνοῦ

τὴν γυμνότητα καλύπτοντα τιμήσωμεν

κράζοντες

πάτερ θαυμαστέ

Σεραπίων, ὁ πηγὰς

δακρύων ἀεὶ βλυστάνων

ῥανίδας βλῦσον δακρύων

τῆς μετανοίας μοι πρεσβείαις σου.

.

‘Ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ Ἀρχιμ.Φιλοθέου Νικολάκη «Οἱ Ἅγιοι τῶν Ἀθηνῶν» Ἐκδ.Σαΐτη, Ἀθήνα 2006

Πηγή:ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΣ
Ιερός Ναός Αγίου Γεωργίου Κυψέλης

Εικόνες από: doxologia.ro

violet flower smiley