Χαραλάμπους Νεοφύτου Πρεσβυτέρου

(Λουκᾶ ιη΄ 10-14)

ν­θρω­ποι δύ­ο ἀ­νέ­βη­σαν εἰς τὸ ἱ­ε­ρὸν προ­σε­ύ­ξα­σθαι, ὁ εἷς Φα­ρι­σαῖ­ος καὶ ὁ ἕ­τε­ρος τε­λώ­νης.

Ὁ Φα­ρι­σαῖ­ος στα­θεὶς πρὸς ἑ­αυ­τὸν ταῦ­τα προ­ση­ύ­χε­το· ὁ Θε­ός, εὐ­χα­ρι­στῶ σοι ὅ­τι οὐκ εἰ­μὶ ὥ­σπερ οἱ λοι­ποὶ τῶν ἀν­θρώ­πων, ἅρ­πα­γες, ἄ­δι­κοι, μοι­χοί, ἢ καὶ ὡς οὗ­τος ὁ τε­λώ­νης· νη­στε­ύ­ω δὶς τοῦ σαβ­βά­του, ἀ­πο­δε­κα­τῶ πάν­τα ὅ­σα κτῶ­μαι.

Καὶ ὁ τε­λώ­νης μα­κρό­θεν ἑ­στὼς οὐκ ἤ­θε­λεν οὐ­δὲ τοὺς ὀ­φθαλ­μοὺς εἰς τὸν οὐ­ρα­νόν ἐ­πᾶ­ραι, ἀλ­λ’ ἔ­τυ­πτεν εἰς τὸ στῆ­θος αὐ­τοῦ λέ­γων· ὁ Θε­ός, ἱ­λά­σθη­τί μοι τῷ ἁ­μαρ­τω­λῷ.

Λέ­γω ὑ­μῖν, κα­τέ­βη οὗ­τος δε­δι­και­ω­μέ­νος εἰς τὸν οἶ­κον αὐ­τοῦ ἢ γὰρ ἐ­κεῖ­νος· ὅ­τι πᾶς ὁ ὑ­ψῶν ἑ­αυ­τὸν τα­πει­νω­θή­σε­ται, ὁ δὲ τα­πει­νῶν ἑ­αυ­τὸν ὑ­ψω­θή­σε­ται.

Μετάφρασι

Εἶ­πεν ὁ Κύ­ριος τήν πα­ρα­βο­λή αὐ­τή.«Δύ­ο ἄν­θρω­ποι ἀ­νέ­βη­καν στό να­ό νά προ­σευ­χη­θοῦν, ὁ ἕ­νας Φα­ρισ­σαῖ­ος καί ὁ ἄλ­λος Τε­λώ­νης.

‘Ο Φα­ρισ­σα­ϊ­ος στά­θη­κε μό­νος καί ἔ­κα­νε αὐ­τή τή προ­σευ­χή: “Θε­έ, σ’ εὐ­χα­ρι­στῶ, δι­ό­τι δέν εἶ­μαι ὅ­πως οἱ ὑ­πό­λοι­ποι ἄν­θρω­ποι, πού εἶ­ναι ἐκ­βια­σταί, ἄ­δι­κοι, μοι­χοί, ἡ καί ὅ­πως αὐ­τος ὁ Τε­λώ­νης. Νη­στεύ­ω δυ­ό φο­ρές τήν ἑ­βδο­μά­δα, δί­νω τό ἕ­να δέ­κα­το ἀ­π’ ὅ­λα ὅ­σα ἀ­πο­κτῶ”.

‘Ο δέ Τε­λώ­νης στά­θη­κε μα­κριά (πο­λύ πί­σω), καί δέν τολ­μοῦ­σε οὔ­τε τά μά­τια νά ση­κώ­ση πρός τόν οὐ­ρα­νό. Κτυ­ποῦ­σε δέ τό στῆ­θος τοῦ λέ­γον­τας: “Θε­έ μου, σπλα­χv­ί­σo­υ με καί συγ­χώ­ρε­σε με τόν ἁ­μαρ­τω­λό”.

Σᾶς βε­βαι­ώ­νω: Κα­τέ­βη­κε αὐ­τός δι­και­ω­μέ­νος στό σπί­τι του, καί ὄ­χι ἐ­κεῖ­νος. ‘Ό­πωσ­δή­πο­τε κα­θέ­νας, πού ὑψώ­νει τόν ἑ­αυ­τό του, θά τα­πει­νω­θῆ, ἐ­νῷ ἐ­κε­ῖνος, πού τα­πει­νώ­νει τόν ἑ­αυ­τό του, θά ὑ­ψω­θῆ».

Ἀντιγραφή γιὰ τὸ «σπιτὰκι τὴς Μέλιας»

ΤΑ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΤΩΝ ΚΥΡΙΑΚΩΝ
Κείμενο-Μετάφρασι-Σχόλια
ΛΕΜΕΣΟΣ 2007

Εικόνα από: vichuga-voskr.cerkov.ru

violet flower smiley