Ο Άγιος Βλάσιος έζησε στις αρχές του τετάρτου μ.Χ. αιώνα, στην πόλη Σεβάστεια της Μικράς Ασίας. Κατά την νεανική του ηλικία σπούδασε Φιλοσοφία και Ιατρική.

Όταν τελείωσε τις σπουδές του,εξάσκησε το επάγγελμα του γιατρού στην Σεβάστεια με πολλή επιτυχία.

Έγινε ονομαστός σε όλη την πόλη για την αρετή του και για τον φιλάνθρωπο τρόπο, που ασκούσε το επάγγελμά του.

Όλος ο λαός τον αγαπούσε και τον σεβόταν και με κάθε τρόπο εκδήλωνε την ευγνωμοσύνη του προς αυτόν.

Μόλις ο επίσκοπος Σεβάστειας κοιμήθηκε, όλος ο λαός εξέλεξε τον Άγιο Βλάσιο για επίσκοπό του.

Ως επίσκοπος ο Άγιος αγαπούσε πολύ τον λαό, τον νουθετούσε και τον οδηγούσε στον δρόμο του Θεού. Αλλά οι πολλοί περισπασμοί του επισκοπικού αξιώματος δεν τον ικανοποιούσαν, γιατί αυτός επιζητούσε την ησυχία και την συνεχή επικοινωνία με τον Θεό.

Γι αυτό άφησε τον επισκοπικό θρόνο και πήγε στο όρος Άργαιον, όπου κλείστηκε σε ένα σπήλαιο και επιδόθηκε στην συνεχή και αδιάκοπη προσευχή. Δεν άργησαν, όμως, να τον ανακαλύψουν οι πιστοί, οι οποίοι ανέβαιναν στο σπήλαιο για να πάρουν την ευχή του και να ιατρευτούν από τις ασθένειές τους.

Εκτός από τους πιστούς μαζεύονταν στο σπήλαιο και πολλά άγρια ζώα, τα οποία αγαπούσαν τον Άγιο και δεν έφευγαν από κοντά του αν δεν άπλωνε το χέρι του να τα ευλογήσει. Πολλά από αυτά μάλιστα, όταν ήταν άρρωστα, θεραπεύονταν από τον Άγιο.

Ωστόσο, όμως, είχε ξεσπάσει μεγάλος διωγμός εναντίον των χριστιανών.

Την εποχή εκείνη αυτοκράτορας ήταν ο Λικίνιος και τοπικός άρχοντας στην περιοχή της Σεβάστειας ήταν ο Αγρικόλας. Κάποια ημέρα άνθρωποι από το περιβάλλον του ανέβηκαν στο όρος Άργαιον για να κυνηγήσουν άγρια ζώα.

Με μεγάλη έκπληξη είδαν πολλά άγρια ζώα μαζεμένα έξω από το σπήλαιο.

Πλησίασαν και βρήκαν μέσα στο σπήλαιο τον Άγιο Βλάσιο. Όταν επέστρεψαν στη Σεβάστεια, κατήγγειλαν το γεγονός στον Αγρικόλα, ο οποίος έστειλε στρατιώτες να συλλάβουν τον επίσκοπο.

Ο Άγιος, χωρίς να διαμαρτυρηθεί,ακολούθησε τους στρατιώτες. Στο δρόμο προς την Σεβάστεια πολλοί Έλληνες, βλέποντας την χαριτωμένη μορφή του Αγίου Βλασίου, γίνονταν χριστιανοί, αλλά και πολλοί άρρωστοι με την ευχή του θεραπεύονταν.

Όταν έφτασαν στην Σεβάστεια, αμέσως τον έκλεισαν στην φυλακή. Την άλλη – 11 – μέρα τον έφεραν μπροστά στον Αγρικόλα, ο οποίος με καλοπιάσματα προσπάθησε να τον πείσει να θυσιάσει στα είδωλα. Αλλά ο Άγιος ομολόγησε ότι ο Χριστός είναι ο αληθινός Θεός, ενώ οι θεοί των ειδωλολατρών είναι δαιμόνια.

Αυτό εξόργισε τον Αγρικόλα, ο οποίος διέταξε να τον ραβδίσουν και να τον ξανακλείσουν στη φυλακή.

Μερικές ημέρες αργότερα οδηγήθηκε πάλι μπροστά στον ηγεμόνα, όπου με θάρρος ομολόγησε τον Χριστό και αρνήθηκε να θυσιάσει στα είδωλα. Τον κρέμασαν τότε σε ένα ξύλο και ξέσκισαν τις πλευρές του με αιχμηρά όργανα. Ο Άγιος υπέμεινε με πολλή υπομονή το μαρτύριο.

Όταν τον κατέβασαν από το ξύλο και τον οδήγησαν πάλι στην φυλακή, επτά ευσεβείς γυναίκες του συμπαραστάθηκαν και τον ακολούθησαν μέχρι την φυλακή.

Έγιναν, όμως, αντιληπτές από τους ειδωλολάτρες, συνελήφθησαν ως χριστιανές και οδηγήθηκαν στον ηγεμόνα. Εκεί ομολόγησαν την πίστη τους και αφού υπέστησαν πολλά βασανιστήρια, τελικά αποκεφαλίστηκαν.

Μετά από το μαρτύριο των επτά γυναικών ο Άγιος Βλάσιος οδηγήθηκε για τρίτη φορά στον Αγρικόλα, όπου αρνήθηκε κατηγορηματικά να θυσιάσει στα είδωλα. Εξαγριωμένοι οι ειδωλολάτρες αποφάσισαν να τον ρίξουν μέσα στην λίμνη της Σεβάστειας για να πνιγεί.

Εκεί συνέβη κάτι το θαυμαστό. Ο Άγιος στεκόταν όρθιος πάνω στην επιφάνεια του νερού και βάδιζε πάνω σε αυτό, χωρίς να καταποντίζεται. Έκπληκτοι οι ειδωλολάτρες παρατηρούν το φαινόμενο και εξήντα οκτώ από αυτούς, νομίζοντας ότι και οι δικοί τους θεοί θα τους βοηθήσουν να περπατήσουν πάνω στα ύδατα, έπεσαν στην λίμνη και πνίγηκαν.

Ο Αγρικόλας βλέποντας την πίστη, την υπομονή και την καρτερία του Αγίου κατάλαβε ότι δεν μπορεί να τον υποτάξει και διέταξε να τον θανατώσουν με αποκεφαλισμό.

Όταν ο Άγιος άκουσε την απόφαση, ύψωσε τα χέρια του στον ουρανό και προσευχήθηκε λέγοντας « Κύριε, ο Θεός των Δυνάμεων, επάκουσον του δούλου σου και δώσε την βοήθειά σου σε όποιον με επικαλεσθεί ή σε ασθένεια ή σε κάθε άλλη ανάγκη προς δόξα του Αγίου Ονόματός σου ».


Ο Θεός άκουσε την προσευχή του και από τότε, όσοι επικαλούνται τον Άγιο ιερομάρτυρα Βλάσιο, λαμβάνουν την σωτηρία της ψυχής και του σώματος.

Μόλις ο Άγιος τελείωσε την προσευχή του, οδηγήθηκε από τους δημίους του στον τόπο του μαρτυρίου, όπου αποκεφαλίστηκε κατά το έτος 316 μ.Χ. Μαζί αποκεφαλίστηκαν και δύο μικρά παιδιά, που ομολόγησαν την πίστη τους στο Χριστό.

Τα άγια λείψανά τους τα μάζεψαν ευσεβείς χριστιανοί και τα έθαψαν με τιμές. Η μνήμη του Αγίου Βλασίου εορτάζεται στις 11 Φεβρουαρίου μαζί με την μνήμη των δύο παιδιών και των επτά γυναικών, που μαρτύρησαν μαζί του.


Επιμέλεια Μαρία Εφορακοπούλου-Παπαχρήστου

Ἀντιγραφή γιὰ τὸ «σπιτὰκι τὴς Μέλιας»

Μηνιαίο Περιοδικό του Ιερού Ναού Αγίων Ισιδώρων Λυκαβηττού.
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2013 -ΕΤΟΣ Θ’ – ΤΕΥΧΟΣ 130

Εικόνες από:DOXOLOGIA.ro

violet flower smiley

Advertisements