«Κάθε χρόνο έρχομαι να δω να μιλήσω με τους Ήρωες φίλους συμπολεμιστές, διότι αν ξεχνάμε τους νεκρούς πεθαίνουν!»

Αθανάσιος Ανδριανάκης

(ναύτης αρμενιστής, ο τελευταίος επιζών από τη βύθιση του αντιτορπιλικού Βασίλισσα Όλγα)

*****

Αθανάσιος Ανδριανάκης: «Έρχονται ανάμικτες οι αναμνήσεις, πότε αναμνήσεις υπερηφάνειας και πότε αναμνήσεις θλίψεις.

Το θρυλικό αντιτορπιλικό Βασίλισσα Όλγα, πρωτοστάτησε σ’ αυτές τις επιχειρήσεις.

Ήταν το πρώτο με την Ελληνική Σημαία υπερήφανα στον ιστό του να έρθει σ’ αυτόν τον κόλπο της Λέρου, το Λακκί.

Ήτανε για μας ένας θρίαμβος, ήτανε για μας μία αμοιβή που πολεμούσαμε τον κατακτητή, όλα τα χρόνια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Είχαμε όλη τη νύχτα περιπολίας στα νησιά της Δωδεκανήσου.

Και ήρθαμε να ξαποστάσουμε να ξεκουραστούμε λίγο εδώ και το βράδυ πάλι να συνεχίσουμε την ίδια ιστορία, την περιπολία.

Συμπτωματικά ακούμε την λειτουργία της Μητρόπολης Αθηνών, Κυριακή πρωί. Κανείς δεν πήγε να ξεκουραστεί είχανε αγκαλιάσει το ραδιόφωνο, το μικρό ραδιόφωνο να ακούμε.

Και χωρίς να περιμένουμε αυτήν την επίθεση, χωρίς να χτυπήσει συναγερμός, χωρίς καμιά ειδοποίηση, μόνον οι βόμβες που έπεσαν στον κόλπο αυτόν από τα 30 και πλέον εχθρικά αεροπλάνα.

Μας ανάγκασαν να αρχίσουμε να αμυνόμεθα, τα εχθρικά αεροπλάνα εκτός από τους βομβαρδισμούς έκαναν και μία κάθετο εφόρμηση και με τα πολυβόλα τους έκαναν σάρωση των καταστρωμάτων.

Αυτό λέει ότι αποδεκάτιζαν τις ομοχειρίες των αντιαεροπορικών πολυβόλων. Και είναι γεγονός ότι από το Όλγα σκότωσαν πολλά παιδιά. Συνεχίζουμε με τα λίγα όπλα που είχαμε.

Ο Κυβερνήτης ο ένδοξος Γεώργιος Μπλέσσας με τον κραδασμό του πλοίου που είχε πάει λίγο να ξεκουραστεί, όπως ήταν γιατί αυτός ο Κυβερνήτης ουδέποτε απολάμβανε με την ησυχία την ξεκούραση, πάντοτε στη Γέφυρα μέρες νύχτες, δεν πήγαινε.

Την ημέρα αυτή κατέβηκε με τα ρούχα να ξαπλώσει λίγο να ξεκουραστεί, αλλά ο κραδασμός του πλοίου από τις βόμβες που είχανε πέσει στη θάλασσα και με την εμπειρία που είχε πετάχτηκε αμέσως επάνω.

Και τρέχει από την πρύμνη διότι η διαμονή του επιτελείου των αξιωματικών ήτο στην πρύμνη, και έπρεπε να πάει στην Γέφυρα. Όταν βγήκε στο κατάστρωμα στην αριστερή μεριά από κει που έρχετο ο βομβαρδισμός, ακούει μια φωνή από κάποιον από το πλήρωμα:

«κύριε Κυβερνήτα βομβαρδιζόμεθα».

-«Παιδιά δεν είναι τίποτα όλοι στις θέσεις σας».

Και σκύβει στα σπιράγια της μηχανής να ενημερώσει τον πρώτο μηχανικό τον αείμνηστο Σακίπη για να ενεργοποιηθούν οι μηχανές να αποπλεύσουμε.

Αλλά γύρισε το κεφάλι να δει από πού έρχεται η επίθεση αυτή, και σηκώνοντας το κεφάλι του ψηλά να δει τα αεροπλάνα ποια κατεύθυνση έχουν, κατέβαινε ένα εχθρικό αεροπλάνο με τον πολυβολισμό για την σάρωση όπως σας είπα που κάνανε τα καταστρώματα και δυστυχώς για τον Ήρωα αυτόν, τον βρήκε η ριπή και του χτύπησε το λαιμό και το στήθος.

Έπεσε ακαριαία νεκρός.

Αυτό ήταν το Όλγα, το πολεμικό αυτό τώρα ,βρίσκεται στον υγρό του τάφο εδώ σ’ αυτόν τον ήσυχο κόλπο.

Κάθε χρόνο έρχομαι να δω να μιλήσω με τους Ήρωες φίλους συμπολεμιστές, διότι αν ξεχνάμε τους νεκρούς πεθαίνουν!»

.

.

Πηγή: βίντεο στο youtube

.

Απομαγνητοφώνηση για το «σπιτάκι της Μέλιας»

violet flower smiley