Λόγοι τοῦ Γέροντος  Σωφρονίου Σαχάρωφ
(ἀπό τό βιβλίο «Γράμματα στή Ρωσία»)

Ἡ προσευχή εἶναι ἐσωτερική πράξη τοῦ πνεύματός μας.

Τό πνεῦμα μας μπορεῖ νά ἐκφραστεῖ μέ τίς πιό ποικίλες μορφές. Ὄχι σπάνια, καί ἐνδεχομένως μάλιστα ἰδιαίτερα συχνά, μέ τή σιωπή μας ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ.

Σιωποῦμε, γιατί ὁ Θεός γνωρίζει ὅλο τό βάθος τῆς σκέψεώς μας, ὅλες τίς προσδοκίες τῆς καρδιᾶς μας, ἀλλά δέν εἴμαστε πάντοτε ἱκανοί νά τίς ἐκφράσουμε μέ λόγια.

Ὁ Θεός ὅμως κατανοεῖ τίς μυστικές κινήσεις τῆς καρδιᾶς μας καί ἀπαντᾶ σέ αὐτές.

Φοβοῦμαι λίγο ὅτι ἐσύ δέν ὑπολογίζεις αὐτό ἀκριβῶς πού εἴπαμε πιό ἐπάνω· ὅτι τείνεις νά ἐκλάβεις τήν προσευχή ὡς στάση μπροστά στίς Eἰκόνες μέ τήν προφορά τυπικῶν ἐκφράσεων πού θεσπίστηκαν ἀπό αἰῶνες (προσευχές Ὄρθρου καί Ἑσπερινοῦ ἤ Ψαλμῶν καί τά παρόμοια).

Βέβαια καί στό εἶδος αὐτό τῆς προσευχῆς μπορεῖ κάποιος νά συνηθίσει ἀπό τή νεότητά του καί νά τό ἐπιτελεῖ κάθε ἡμέρα. Αὐτό ὅμως εἶναι τελείως ἀνεπαρκές, καί ἡ προσευχή αὐτή δέν ἐξαντλεῖ καθόλου τό θέμα τῆς προσευχῆς.

Παρατηρῶ ὅτι οἱ σύγχρονοι ἄνθρωποι γίνονται ὁλοένα καί λιγότερο ἱκανοί γι’ αὐτό ἀκριβῶς τό εἶδος τῆς προσευχῆς. Τό φαινόμενο αὐτό τό ἀποδίδω στήν ἐντεινόμενη διανοητική δραστηριότητα τῶν ἀνθρώπων.

Ὁ νοῦς μας βρίσκεται σέ συνεχῆ σχεδόν διέγερση ἀπό τό πλῆθος τῶν κάθε εἴδους ἐντυπώσεων πού μᾶς προσεγγίζουν κατά τή διάρκεια τῆς ἡμέρας·τῶν ἐντυπώσεων τῆς ὁράσεως καί τῆς ἀκοῆς.

Ἀπό τό πρωΐ ἀρχίζει ὁ ἐγκλωβισμός τῶν ἀνθρώπων τῶν πόλεων, ἀλλά τώρα καί τῶν χωριῶν, στήν κοσμική ζωή, πού παρασύρει τό νοῦ καί τή φαντασία μας στήν ἐξέλιξη τῶν γεγονότων καί τά αἰσθήματά μας στή συμμετοχή σέ αὐτά.

Νά παρασταθεῖ κάποιος ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ δέν σημαίνει καθόλου νά «σταθεῖ μπροστά στίς Eἰκόνες», ἀλλά νά Τόν αἰσθανθεῖ στό βάθος τῆς συνειδήσεώς του ὡς Ἐκεῖνον πού γεμίζει μέ τήν παρουσία Του τά πάντα.

Νά Τόν ζήσει ὡς τήν ἀληθινή Πρωταρχική Πραγματικότητα ἀπό τήν ὁποία προέρχεται ὁ κόσμος στήν τάξη τῆς κατώτερης, δεύτερης δημιουργημένης κτιστῆς πραγματικότητος.

Γι’ αὐτό μπορεῖ νά εἶναι κατάλληλη ἡ κάθε στάση στήν ὁποία βρίσκεται τό σῶμα: εἶτε κατακλίνεται, εἶτε βαδίζει, εἶτε κάθεται, εἶτε στέκεται καί τά παρόμοια.

Ἄν ὁ νοῦς καί ἡ καρδιά σου δοκιμάζουν προσευχητική διάθεση κατά τήν ἀνάγνωση τῆς Ἁγίας Γραφῆς, τότε μένε σέ αὐτήν ὅσο δέν διακόπτεται ἡ προσευχητική αὐτή διάθεση.

Ὁ κανόνας εῖναι ὁ ἑξῆς:

Κάθε λόγος, κάθε θέση τοῦ σώματος, στά ὁποῖα ὁ νοῦς καί ἡ καρδιά ἑνώνονται σέ μιά ζωή τῆς μνήμης τοῦ Θεοῦ, δέν πρέπει νά ἀλλάζει, ὡσότου ἐξαντληθεῖ ὁ νοῦς ἤ ἡ καρδιά ἤ τό σῶμα.

.

ΓΕΡΩΝ ΣΩΦΡΟΝΙΟΣ

Ἐν Ἐσόπτρῳ
Τριμηνιαία ΠεριοδικήἜκδοση
Ἱ. Μ. Γορτύνης καί Ἀρκαδίας
Ιανουάριος – Μάρτιος 2010
Ἔτος 4ο  -Τεῦχος 13ο

.

Εικόνα από: ΨΗΓΜΑΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

.

Αντιγραφή για το «σπιτάκι της Μέλιας»

flower 5 smiley