«Όταν θέλω γίνομαι άγγελος και όταν θέλω διάβολος. Εις το εξής έχω απόφασιν να γένω άγγελος».

Στράτηγος Γεώργιος Καραϊσκάκης

.

Θα μπορούσα να γράφω ώρες ολόκληρες για τον μεγάλο μας Γεώργιο Καραϊσκάκη, αλλά αναρωτιέμαι ποια είμαι εγώ που θα μιλήσω για αυτόν, όταν μιλούν από μόνες τους οι σελίδες της ιστορίας μας, για τους αγώνες του, τον ηρωισμό του, την πίστη του στο Θεό, την προδοσία του, για….

Παραθέτω ενδεικτικά κάποια ιστορικά στοιχεία:

Ο Γεώργιος Καραϊσκάκης, σε ηλικία 12 χρονών, σκότωσε έναν τούρκο, του πήρε τα όπλα και χάθηκε στα βουνά της Σκουληκαριάς!

18-24 Νοεμβρίου 1826: Η μάχη της Αράχωβας  (βαριά άρρωστος από την φθίση άρπαξε το γιαταγάνι και ξεσήκωσε τους αγωνιστές του εμψυχώνοντάς τους).

7 Δεκεμβρίου 1826: Η μάχη στο Τουρκοχώρι Ελάτειας

8 Ιουνίου 1821: Η μάχη στο Κομπότι της Άρτας

8 Αυγούστου 1826: Η μάχη στο Χαϊδάρι

27 Ιανουαρίου 1827 : Η μάχη στο Καματερό

30 Ιανουαρίου 1827: Η μάχη της Καστέλλας

2-5  Μαρτίου 1827: Η μάχη στο Κερατσίνι

Στις 22 Απριλίου 1827 χτυπήθηκε από βόλι «ελληνικό» αλλά δεν είπε κουβέντα. Ο ιστορικός Δημήτριος Αινιάν γράφει σχετικά (σ.):

«Επληγώθη από το μέρος των Ελλήνων, εγνώριζε τον αίτιον και αν ήθελε ζήσει, ήθελε τον κάμει γνωστόν και εις το στρατόπεδον».

Ο Καραϊσκάκης γνώριζε καλά τον εχθρό του «τό τσογλάνι τού Ρεΐζ εφέντη, τόν τεσσαρομάτη Μαυροκορδάτο».

Ο Μαυροκορδάτος τον ήθελε νεκρό. Πηγές αναφέρουν πως έχει πει : «Μαθαίνω ότι είναι κακά άρρωστος. Η φθίσις του έφθασεν ως τόν τρίτον βαθμόν. Ίσως ο Θεός μάς απαλλάξει από αυτόν».

Τον συνέλαβε και τον πέρασε από στρατοδικείο.

Η απόφαση: «Ένοχος προδοσίας».

Του αφαιρέθηκαν όλα τα στρατιωτικά του αξιώματα και εξορίστηκε στα Άγραφα. Στις 3 Απριλίου ο Γεώργιος Καραϊσκάκης αναχώρησε με τους λιγοστούς άνδρες του για το Αιτωλικό. Καθώς ήταν αδύναμος να περπατήσει, οι άνδρες του τον μετέφεραν σε φορείο. Περνώντας μπροστά από τους συγκεντρωμένους στρατηγούς με τον «τεσσαρομάτη» Μαυροκορδάτο τους είπε:

«Αδελφοί καπεταναίοι. Άν μέ καταδικάσατε δικαίως, ο Θεός νά μού τό στείλει τό βόλι εις τό κεφάλι ευθύς, αυτού οπού εβγαίνω. Kαί άν αδίκως, νά σάς τό πέμψη εις τό ιδικό σας κεφάλι. Εσύ, ορέ Μαυροκορδάτε, τήν προδοσία μου μέ τήν έγραψες εις τό χαρτί καί εγώ γλήγορα ελπίζω νά σού τήν γράψω εις τό μέτωπο σου, διά νά φαvή ποιός είσαι».

Στις 23 Απριλίου του 1827, στις 4 τα χαράματα, ανήμερα της γιορτής του, ο Γεώργιος Καραϊσκάκης, ξεκουράστηκε, παραδόθηκε στο βόλι του θανάτου.

Ο «Αχιλλέας της Ρωμηοσύνης»  όπως χαρακτήρισε τον Καραϊσκάκη ο μεγάλος μας Κωστής Παλαμάς.

Ο Έλληνας ήρωας θρηνήθηκε από ολόκληρη την Ελλάδα. Σύμφωνα με την επιθυμία του τα παλληκάρια του τον έθαψαν στο νεκροταφείο του ναού του Αγίου Δημητρίου στη Σαλαμίνα.

Στις 22 Απριλίου του 1835, με εντολή του βασιλιά Όθωνα, τα ιερά οστά του μεταφέρθηκαν στο σημείο που πληγώθηκε, και ενταφιάστηκαν στο μνημείο που χτίστηκε προς τιμήν του.

.

Δυστυχώς κάποιοι όλα αυτά θα τα διαβάζουν σαν αλαμπουρνέζικα. Πόσοι από μας γνωρίζουν την ιστορία του Γεώργιου Καραϊσκάκη; Πόσοι ενδιαφέρονται έστω και τώρα να την μάθουν; Για πολλούς από εμάς, το μόνο που απέμεινε από τον Έλληνα ήρωα είναι οι βωμολοχίες που φέρεται να εκστόμισε και που τις ανακυκλώνουμε δίχως δεύτερη σκέψη ξανά και ξανά.

Όμως, με αυτό τον τρόπο, προβάλλοντας δηλαδή πάνω απ’ όλα αυτό το χαρακτηριστικό του, υποτιμούμε όλα τα υπόλοιπα: Την φιλοπατρία του, την αυτοθυσία του, την πολεμική του αρετή, τη μοίρα του προδομένου ήρωα.

Αυτό το θλιβερό τραγουδάκι που αναπαράγουμε αλόγιστα στα «μέσα κοινωνικής δικτύωσης», δεν είναι ο Γεώργιος Καραϊσκάκης.

Είναι προσβολή στη μνήμη του και στην προσφορά του στην Πατρίδα. Το ίδιο και η αναπαραγωγή των βωμολοχιών του σε περισπούδαστα κείμενα λογίων και άλλων αρθρογράφων.

Και μετά αναρωτιόμαστε γιατί τα παιδιά μας δεν γνωρίζουν την ιστορία της Πατρίδας τους. Και ποιός να τους τη διδάξει στα σχολεία; ποιός συνδικαλιστής εκπαιδευτικός θα ενδιαφερθεί; Και ποιος από αυτούς νοιάζεται για τις ψαλιδισμένες σελίδες της διδακτέας ύλης; (κατόπιν υπουργικής αποφάσεως ΠΑΝΤΑ).

Και εμείς αραχτοί μπροστά σε έναν υπολογιστή αλληλοβριζόμαστε και τρώμε τις σάρκες μας, οι άκαπνοι, οι ξερόλες, οι «γνωρίζοντες τα πάντα» τρομάρα μας, κι έχουμε το θράσος να επικαλούμαστε τον Γεώργιο Καραϊσκάκη!

.

Ας αναπαράγουμε λίγα από τα λόγια που είπαν άλλοι, πολύ σπουδαιότεροι από εμάς, γι αυτό που πραγματικά ήταν ο μεγάλος Γεώργιος Καραϊσκάκης:

Χριστόφορος Περραιβός: «Ακούραστος εις τους αγώνας».

Γεώργιος Γαζής: «Μεγαλόδωρος και ευεργετικός».

Παναγιώτης Σούτσος: «Με νουν ακατέργαστον αλλά γεννητικότατον και οξύτατον».

Ιωάννης Κωλέττης: «Ατρόμητος».

Σπυρομήλιος: «Αρείτολμος και καλός στρατηγός».

Νικόλαος Κασομούλης: «Αρχηγός με άλφα κεφαλαίο».

 

Σημείωση: Όταν ο Καραϊσκάκης έπεφτε κάτω βαριά τραυματισμένος, λέγεται πως φώναξε τη «γνωστή βωμολοχία» που εμείς οι σημερινοί την μηρυκάζουμε.

Μέλια.

.

Εικόνα: Πορτραίτο του ήρωα της ελληνικής επανάστασης Γεωργίου Καραϊσκάκη από τον Βαυαρό Καρλ Κράτσαϊζεν από :el.wikisource.org

flower 5 smiley