ΑΓΙΟΣ ΡΗΓΙΛΟΣ ΚΑΙ ΟΡΕΣΤΗΣ1

Πρεσβύτερου Χαραλάμπους Νεοφύτου

Οἱ ἅγιοι Ρηγίνος καὶ Ὀρέστης γεννήθηκαν στὴ πόλη Χαλκηδόνα, ποὺ βρίσκεται στὰ παράλια της Μ. Ἀσίας, στὴν προποντίδα (σήμερα λέγεται Καντκιοϊ).

Οἱ τρόποι καὶ ἡ συμπεριφορὰ τῶν νέων αὐτῶν μαρτυροῦσε τὴν εὐγενῆ καταγωγὴ καὶ σωστὴ ἀνατροφὴ ποὺ πήραν ἀπὸ τοὺς γονεῖς τους, ἀλλὰ καὶ τὸ παράστημα καὶ ἡ λεβεντοσύνη τοὺς μαρτυροῦσε τὸ ἀνδρεῖο φρόνημα καὶ τὴ γενναιότητά τους, ἕνας λόγος ποὺ τοὺς δέχθηκαν στὸ στρατὸ τοῦ βασιλιά, στὸ τάγμα τῶν νεοσυλλέκτων ποὺ πολὺ σύντομα διακρίθηκαν.

Γιὰ τοὺς γονεῖς τῶν ἁγίων δὲν ἔχουμε καμιὰ πληροφορία, ἴσως ὅμως νὰ εἶχαν χριστιανοὺς γονεῖς ἐπειδὴ ἀπὸ τὴν παιδικὴ τοὺς ἡλικία λάτρευαν τὸν Χριστὸ καὶ ἔδωσαν καὶ τὴ ζωή τους γιὰ χάρη του.

Ἤτανε τότε τὰ δύσκολα χρόνια τῶν μεγάλων διωγμῶν τῆς χριστιανικῆς μας πίστεως, ποὺ οἱ Ρωμαῖοι Αὐτοκράτορες μὲ μανία προσπαθοῦσαν νὰ ἐξαλείψουν ἀπὸ τὴ γῆ, καὶ ἔχυσαν ποταμοὺς αἱμάτων.

Ἂς δοῦμε ὅμως τὴν πορεία τοῦ γενναίου ἀθλητή Ρηγίνου, τὸν ὁποῖο ἀκολούθησε πιστὰ καὶ ὁ φίλος τοῦ Ὀρέστης. Τὸ Ρωμαϊκὸ τοῦ ὄνομα ἦταν Βονομήλιξ, ποὺ σημαίνει Ρηγίνος.

Ὅταν λοιπόν, ὁ γενναῖος Ρηγίνος κατατάγηκε στὸ στρατό, γιὰ νὰ μὴν ἔχει καμιὰ ὑλικὴ προσωπικὴ ὑποχρέωση, πούλησε τὰ ὑπάρχοντά του καὶ τὰ ἔδωσε ἐλεημοσύνη στοὺς φτωχούς.

Ἐλεύθερος πλέον ἀπὸ τὶς ὑλικὲς φροντίδες, ἀγωνίζεται νὰ ζήσει τὴ ζωὴ τῆς ἐγκράτειας καὶ τῆς σωφροσύνης, ἐφαρμόζοντας στὴ πράξη τὶς ἀρετὲς ποὺ βοηθοῦν τὸν ἄνθρωπο νὰ τελειωθεῖ στὴ πνεύματικὴ ζωή.

Ἐφαρμόζει σωστὰ τὴν ἀρετὴ τῆς νηστείας τρώγοντας ξερὸ ψωμὶ μιὰ φορὰ τὴν ἡμέρα, γιὰ νὰ δαμάσει πρῶτα τὴ σάρκα καὶ νὰ τὴν ὑποτάξει στὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ. Ἀσκεῖται συνεχῶς στὴ εὐσέβεια ἔστω καὶ ἂν εἶναι στὸ στρατό, πάνω ἀπὸ ὅλα εἶναι ἡ κατὰ Θεὸ ζωὴ καὶ ὄχι τὸ ἁμαρτωλὸ θέλημα τῆς σάρκας. (Αὐτὸ νὰ τὸ προσέξουν καὶ οἱ στρατευόμενοι νέοι τῆς ἐποχῆς μας καὶ νὰ μὴν πρόβάλλουν δικαιολογίες ἁμαρτωλές).

Δὲν ἄργησε ὅμως πολὺ αὐτὸ καὶ οἱ εἰδωλολάτρες συνάδελφοι τοῦ Ρηγίνου ἐπρόσεξαν τὴν ἄσκησή του καὶ τὸν πρόδωσαν στὸν ἡγεμόνα Πρεζεντίνο τὸν Στρατηλάτη, ὁ ὁποῖος ἐπρόσταξε νὰ παρουσιασθεῖ μπροστὰ τοῦ ὁ ἀγωνιστής.

Ὁ εἰδωλολάτρης ἡγεμόνας, σὰν νὰ μὴν γνώριζε τίποτε, ρωτᾶ τοὺς παρευρισκομένους στράτιῶτες, ποιὸς εἶναι καὶ τί εἶναι τὸ ὄνομά του, καὶ ἐκεῖνοι εἶπαν:« Λέγεται Βονομήλιξ, ποὺ σημαίνει Ρηγινος» Ὁ Ἡγεμόνας τὸν ρώ-τησε ἄν εἶναι ἀλήθεια αὐτὰ ποὺ λένε οἱ συνάδελφοί του γι’ αὐτόν. Τότε ὁ γενναῖος τοῦ Χριστοῦ ἀθλητὴς μὲ θάρρος καὶ παρρησία ἀπαντᾶ στὸν τύραννο.

«Ό,τι ἔχουν νὰ εἰποῦν ἐναντίον μου νὰ τὸ εἰποῦνε.» Βέβαια ὁ Πρεζεντίνος ἤτανε κατατοπισμένος γιὰ ὅλα καὶ δὲ χρειάζετο τὴν ἀπάντηση τοῦ Ρηγίνου, γι’ αὐτὸ τοῦ λέγει ἀμέσως, «Θυσίασε στοὺς θεοὺς Ρηγίνε γιὰ νὰ γλυτώσεις τὴ ζωή σου καὶ νὰ ἀποφύγεις τὰ βασανιστήρια.»

Ἡ ἀπάντηση τοῦ Ρηγίνου ἦταν ἄμεση καὶ θαρραλέα: «Δὲν θυσιάζω στοὺς ψεύτικους θεούς σας, παρὰ μόνο στὸ Θεό μου θυσιάζω θυσία αἰνέσεως, γιατί εἶναι ὁ ἀληθινὸς Θεός, ὁ ὁποῖος ἔκαμε τὸν οὐρανὸ καὶ τὴ γῆ, τὴ θάλασσα καὶ ὅλα ὅσα ὑπάρχουν σ’ αὖτὴ. Θυσιάζω στὸ Θεό μου ποὺ ἀπὸ τὴν ἀρχὴ δημιούργησε τὰ πάντα καὶ τὸν ἄνθρωπο, καὶ μόνο σ’ Αὐτὸν τὸ Θεὸ θὰ γίνω θυσία ἐγώ. Οἱ θεοὶ ποὺ προσκυνᾶτε εἶναι εἴδωλα κωφὰ καὶ ἄλαλα χωρὶς πνοὴ καὶ ζωή.»

Μὲ τὴ θαρραλέα αὐτὴ ἀπάντηση τοῦ Ρηγίνου ὁ Πρεζεντίνος κιτρίνησε ἀπὸ τὸ θυμὸ καὶ μὲ ὀργὴ προ-στάζει ἐννέα στρατιῶτες νὰ ξαπλώσουν κατὰ γῆς τὸ μάρτυρα καὶ νὰ τὸν τιμωρήσουν.

Ξαπλωμένος στὴ γῆ ὁ γενναῖος μάρτυρας μὲ ὑπομονὴ καὶ καρτερία προσηλωμένος στὸ πάθος τοῦ Χριστοῦ ὑπέμεινε τοὺς σκληροὺς καὶ ἀνελέητους ραβδισμοὺς τῶν συστρατιωτῶν του, μέχρι ποὺ ξεσχίστηκαν οἱ σάρκες του καὶ ἡ γῆ κοκκίνησε ἀπὸ τὸ αἷμα τοῦ χριστιανοῦ ἀθλητή. Οἱ δήμιοι κουράστηκαν, ἀλλὰ ὁ ἀνδρεῖος τοῦ Χριστοῦ ἀγωνιστὴς δόξαζε τὸν Κύριο ποὺ τὸν ἀξίωσε νὰ βασανιστεῖ γιὰ τὸ ὄνομά του.

Τὰ βασανιστήρια τοῦ Ρηγίνου δὲν τελείωσαν, ἀλλὰ περισσότερο ἐπώδυνες μεθόδους δολιεύεται ὁ τύραννος. Προστάζει καὶ ἔφεραν μιὰ χάλκινη τάβλα κάτω ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἄναψαν φωτιά, μέχρι ποὺ ἔγινε ἡ ἴδια φωτιὰ καὶ πάνω σ’ αὐτὴ τὴν πυρακτωμένη μάζα ξάπλωσαν τὸν Ρηγίνο γυμνὸ γιὰ νὰ καεῖ.

Ὅμως, ὁ Κύριος ποὺ ξέρει νὰ λυτρώνει τοὺς δούλους του ἀπὸ τὴν κακία τοῦ διαβόλου, ἄκουσε τὴν προσευχὴ τοῦ δικοῦ του ἀγωνιστῆ, ἐξουδετέρωσε τὴ φωτιὰ καὶ τὴν μετέτρεψε σὲ δρόσο, καὶ ὁ Ρηγίνος ἔμεινε ἀβλαβής, χωρὶς τὸ παραμικρὸ σημάδι, ὅπως οἱ τρεῖς παῖδες στὴν κάμινο τοῦ πυρός.

Τὸ θαῦμα αὐτὸ ἐξέπληξε τοὺς παρευρισκομένους τὸν δὲ ἡγεμόνα κατεντρόπιασε, καὶ νικημένος ὁ Πρεζεντίνος ἀπὸ τὸν ἅγιο, ἄρχισε νὰ τὸν κολακεύει, λέγοντάς του, «Ρηγίνε, θυσίασε στοὺς θεοὺς γιὰ νὰ τοὺς τιμήσεις καὶ ἐγὼ θὰ σοῦ δώσω μεγαλύτερες τιμὲς ἀπὸ πρίν. Ἐὰν δέ μου παρακούσεις, θὰ σὲ ρίξω στὴ θάλασσα νὰ γίνεις τροφὴ τῶν ψαριῶν. «

Ὁ δὲ Ρηγίνος ἀπαντᾶ στὸν τύραννο μὲ τούτα τὰ λόγια. «Τὶς τιμὲς πού μου ὑπόσχεσαι καὶ τὰ χαρίσματα ἄφησέ τα γιὰ σένα νὰ τὰ πάρεις μαζί σου στὴ φωτιᾶ τῆς κόλασης. Ὅσο γιὰ τὸ βυθὸ τῆς θάλασσας ποὺ μὲ φοβερίζεις, ἐγὼ δὲν τὸ λογαριάζω γιὰ τίποτε, διότι ὁ Θεὸς ποὺ γλύτωσε τὸν προφήτη Ἰωνὰ μέσα στὴ κοιλιὰ τοῦ μεγάλου κήτους, Αὐτὸς θὰ γλυτώσει καὶ μένα σήμερα ἀπὸ τὴ θάλασσα. Γιὰ τοὺς μιαροὺς θεούς σου, μιαρώτατε, σοῦ ἐπαναλαμβάνω πὼς ὅλοι οἱ θεοὶ τῶν ἐθνῶν εἶναι δαιμόνια, ὁ δὲ Κύριος τοὺς οὐρανοὺς ἐποίησε.»

Τότε ὁ ἡγεμόνας ὀργίστηκε πολὺ καὶ διέταξε καὶ ἔφεραν ἕνα σάκκο μεγάλο, ἔβαλαν μέσα τὸν Ρηγίνο καὶ τὸν σφράγισαν μὲ μολύβι, τὸν παρέδωσε στοὺς ναῦτες καὶ τοὺς παράγγειλε νὰ τὸν πᾶνε μακρυὰ μέσα στὴ θάλασσα καὶ νὰ τὸν ρίξουν νὰ γίνει τροφὴ τῶν ψαριῶν. Πήραν οἱ ναῦτες τὸ πολύτιμο φορτίο τους καὶ προχώρησαν κάπου 40 μίλια μέσα στὴ θάλασσα καὶ ἔριξαν τὸ σάκκο μὲ τὸν Ρήγίνο καὶ ἀνεχώρησαν.

Ἀκοῦστε χριστιανοί μου καὶ θαυμάστε τὴ μεγάλη προστασία ποὺ ἔχει ὁ Κύριος στοὺς δικούς του ποὺ τηροῦν τὶς ἅγιες ἐντολές του. Μόλις οἱ στρατιῶτες ἔριξαν στὸ βυθὸ τῆς θάλασσας τὸν ἅγιο, σχίστηκε ὁ σάκκος καὶ ἐκεῖ ποὺ μόλις λευτερώθηκε, βρέθηκαν κοντὰ τοῦ δυὸ δελφίνια, τὰ ὁποῖα τὸν σήκωσαν στὴ ράχη τους καὶ τὸν ἔβγαλαν σῶο στὴ ξηρά.

Ὅταν φάνηκε νὰ ἔρχεται ἀπὸ μακρυὰ ὁ ἅγιος πάνω στὴ ράχη τοῦ δελφινιοῦ, διαδόθηκε τὸ γεγονὸς σὰν ἀστραπὴ στὴ πόλη καὶ πολὺς κόσμος, μαζὶ καὶ ὁ Ὀρέστης, πῆγαν στὴ παραλία καὶ βλέποντες τὸ θαύμαστὸ αὐτὸ γεγονὸς ἐφώναζαν «μέγας ὁ Θεὸς τῶν χριστιανῶν».

Ὁ δυσεβὴς εἰδωλολάτρης ἡγεμόνας βλέποντας τὸν ἅγιο νὰ βγαίνει ζωντανὸς ἀπὸ τὴ θάλασσα, ἐνόμισε τὴ διάσωση τοῦ Ρηγίνου γιὰ μάγεία. Ὁ φίλος τοῦ Ρηγίνου ὁ Ὀρέστης ἐκήρυττε πάρρησία τὸ Χριστὸ καὶ πολλοὶ ἀπὸ τοὺς εἰδωλολάτρες ἐπίστευσαν στὸ Χριστό, ὁ ἀσεβὴς Πρεζεντίνος διέτάξε καὶ συνέλαβαν τὸν Ρηγίνο, τὸν Ὀρέστη καὶ πολλοὺς ἀπὸ ἐκείνους ποὺ ἔγιναν χριστιανοί, καὶ τοὺς ἔβαλαν στὴ φυλακὴ μέχρι τὴν ἑπόμενη μέρα γιὰ νὰ σκεφθεῖ μὲ ποιὸ θάνατο νὰ τοὺς τιμωρήσει.

Στὴ φυλακὴ ὁ Ρηγίνος δίδασκε τοὺς νέους χριστιανούς τὶς ἀλήθειες τοῦ Εὐαγγελίου καὶ τοὺς στερέωνε στὴ πίστη καὶ στὸ θάνατο ἀκόμα γιὰ χάρη τοῦ ὀνόματος τοῦ Χριστοῦ. Σ’ αὐτὴ τὴ χαρούμενη καὶ πνευματικὴ σύναξη τῆς φυλακῆς κυριαρχοῦσε τὸ θάρρος καὶ ἡ θερμὴ πίστη στὸν ἀληθινὸ Θεὸ καὶ θερμὴ ἀνέβαινε ἡ προσευχὴ τῶν δεσμίων στὸν οὐρανό, ἀπ’ ὅπου περίμεναν τὴ θεία ἐνίσχυση, ἡ ὁποία δὲν ἄργησε νὰ ἔλθει

Κατὰ τὴν αὐγὴ ποὺ ἡ προσευχὴ ἔφθασε στὸ ἀποκορύφωμά της, ἦλθε ἄγγελος Κυρίου, ἄνοιξε τὶς πόρτες τῆς φυλακῆς καὶ οἱ φύλακισμένοι λευτερώθηκαν καὶ ἀνεχώρησε ὁ καθὲ ἕνας ἐκεῖ ποὺ ὁ Θεὸς τὸν ὁδήγησε. Τὸν δὲ ἅγιο Ρηγίνο μὲ τὸν Ὀρέστη καὶ μερικοὺς ἄλλους ὁδήγησεν ἡ χάρη τοῦ Θεοῦ στὴ Κύπρο, ποὺ ἀκόμα ἡ εἰδωλολατρεία ἦταν ἡ κυβερνώσα δύ-ναμη· ἴσως νὰ ἦταν τὸ τρίτο ἢ τέταρτο αἰῶνα ποὺ συνέβησαν αὐτά.

Ὅταν ἔφθασε στὴν Κύπρο ἡ ὁμάδα αὐτὴ τῶν πιστῶν δούλων τοῦ Χριστοῦ, σκορπίσανε σὲ διάφορους τόπους καὶ ἀσκήτευαν μακρυὰ ἀπὸ τὸν κόσμο, ἀλλά ὅσους συναντοῦσαν οἱ εἰδωλολάτρες τοὺς σκότωναν.

Ὁ γενναῖος Ρηγίνος καὶ ὁ φίλος τοῦ Ὀρέστης διάλεξαν τὸ ἱεραποστολικὸ ἔργο. Ἔφθασαν στὰ μέρη τῆς Νεαπόλεως Λεμεσοῦ καὶ μὲ πολλὴ παρρησία ἐκήρυτταν τὸν Χριστόν. Κάποτε ἔφθασαν στὸ χωριὸ Φασούλα, 8 χιλιόμετρα ἀπὸ τὴ Λεμεσό. (Δὲν γνωρίζουμε πόσο χρόνο χρειάστηκαν νὰ φθάσουν στὴ Φασούλα ἀπὸ τὴ Λεμεσό). Στὸ χωριὸ ὑπῆρχε κέντρο τῆς εἰδωλολατρείας, ὅπως φαίνεται ἀπὸ παλιὰ ἐρείπια. Ἐκεῖ τοὺς συνέλαβαν οἱ κάτοικοι τῆς περιοχῆς, τοὺς βασάνισαν καὶ τοὺς ἀποκεφάλισαν.1

Κάποιοι εὐλαβεῖς χριστιανοὶ ποὺ κρυφὰ πά-ρακολουθοῦσαν τὸ γεγονός, πῆγαν καὶ πήραν τὰ λείψανα τῶν Μαρτύρων καὶ τὰ ἔθαψαν. Πέρασαν πολλὰ χρόνια ἀπὸ τότε καὶ ἡ εἰδωλολατρεία εἶχε παραδώσει τὴ θέση τῆς στὴν ἁγία πίστη τοῦ Χριστοῦ. Τότε ὅπως ἀναφέρει τὸ παλιὸ συναξάρι, οἱ ἅγιοι φάνηκαν στὸ ὄνειρο ἑνὸς εὐλαβοῦς ἱερέως, ὅπου τοῦ ὑπέδειξαν τὸ μέρος ποὺ βρισκόταν ὁ τάφος τους.

Ὁ εὐλαβὴς αὐτὸς ἱερέας ἔψαξε στὸ μέρος ποὺ τοῦ ὑπέδειξαν οἱ ἅγιοι καὶ βρῆκε τὴ λάρνακα ποὺ φιλοξενοῦσε τὴν θήκη τῶν λειψάνων τους. Πάνω στὴ θήκη τῶν λειψάνων ἦσαν χαραγμένα μὲ τέχνη τὰ ὀνόματα τῶν ἁγίων, σύμφωνα πάντοτε μὲ τὸ συναξάρι.

Ὁ εὐσεβὴς αὐτὸς λευΐτης γιὰ νὰ τιμήσει τοὺς μάρτυρες ἔκτισε μεγαλοπρεπῆ ναὸ στὸ ὄνομα τῶν ἁγίων, καὶ φρόντισε καὶ ζωγράφισε καὶ εἰκόνα τὴν ὁποία ἐτοποθέτησε στὸ ναό.

Σήμερα ὁ μεγαλοπρεπὴς ἐκεῖνος ναὸς εἶναι χαλασμένος, ἀλλὰ σύμφωνα μὲ τὰ θεμέλια τοῦ ἀρχικοῦ ναοῦ ἔκτισαν τοῖχο μὲ πέτρες ἴσα μὲ δυὸ μέτρα. Στὸ χῶρο αὐτό, σὲ κάθε ἐπέτειο τοῦ μαρτυρὶου τῶν ἁγίων (20 Αὐγούστου) ἐλειτουργοῦσαν καὶ πανηγύριζε ἡ κοινότητα τῆς Φασούλας καὶ πολλοὶ εὐσεβεῖς πήγαιναν στὴ μνήμη τῶν ἁγίων γιὰ νὰ τοὺς εὐχαριστήσουν γιὰ τὶς θαυματουργικὲς δυνάμεις ποὺ ὁ Θεὸς τοὺς χάρισε καὶ θεράπευαν τὸν κόσμο.

Κάτω ἀπὸ τὸ δάπεδο τοῦ ἀρχικοῦ ναοῦ ὑπάρχει θολωτὸ σπήλαιο ποὺ βρίσκεται ἀκόμα ἡ λάρνακα ποὺ φιλοξενοῦσε γιὰ τόσο καιρὸ τὰ ἁγιασμένα λείψανα τῶν ἁγίων. Ὑπάρχουν μερικὲς πέτρες στὸ τάφο τῶν ἁγίων (τὶς λένε τυριὰ οἱ κάτοικοι τῆς Φασούλας, ἐπιμένουν πὼς εἶναι θαυματουργές, ὅταν τὶς τρίψει κάποιος στὸ πονεμένο μέρος του, θεραπεύεται, καί μου διηγήθηκαν τέτοιες θεραπεῖες.

Ἡ θαυματουργικὴ φήμη τῶν ἁγίων ξεπέρασε τὰ ὅρια τοῦ νησιοῦ μας καὶ ἔφθασε μέχρι τὴν Ἀγγλία, ὅπως θὰ δοῦμε στὴν περιγραφὴ τῶν θαυμάτων.

Οἱ ἅγιοι Ρηγίνος καὶ Ὀρέστης ἀπολαμβάνουν μεγάλης τιμῆς, τόσο στὴ κοινότητα τῆς Φασούλας ὅσο καὶ σ’ ὅλο τὸ νησί μας. Αὐτὸ τὸ διαπιστώνουμε ἀπὸ τὴ συγκέντρωση τῶν χριστιανῶν στὴν Ἐκκλησία τὴν ἡμέρα τῆς γιορτῆς τους.

Ἐκτὸς τῆς Φασούλας, οἱ Ἅγιοι τιμοῦνται ἰδιαίτερα στὸ Ἀπλίκι τῆς Λευκωσίας, καὶ στὴν Τριμιθοῦσα τῆς Πάφου ὅπου καὶ ὑπάρχουν ναοὶ ἀφιερωμένοι στὴ μνήμη τους. Ἀκόμα καὶ χωριὸ ὑπῆρχε μὲ τὸ ὄνομα Ρηγίνος, ὅπως γράφει ὁ Μαχαιρὰς στὸ βιβλίο τοῦ Χρονικοῦ του.

Μὲ τὶς πρεσβείαις τῶν Ἁγίων σου Ρηγίνου καὶ Ὀρέστη, Χριστὲ ὁ Θεὸς ἐλέησε καὶ σῶσε τὶς ψυχές μας.

Ἀμήν.

(1. Δέν εἶναι βέβαιο ἄν φονεύτηκε ἐδῶ καί ὁ ἅγιος Ὀρέστης. Ἡ Παράδοση θέλει καί τούς δύο νά μαρτύρησαν στή Φασούλα, ἀλλά δέν ἀποδεικνύεται αὐτό μέ καμιά μαρτυρία).

ΑΓΙΟΣ ΡΗΓΙΛΟΣ ΚΑΙ ΟΡΕΣΤΗΣ

Ὁ ναὸς τῶν Ἁγίων στό Ἀπλίκι τῆς Λευκωσίας

Πρεσβύτερου Χαραλάμπους Νεοφύτου
Άγιοι Μεγαλομάρτυρες «Ρηγίνος και Ορέστης»
Λεμεσός 1995

.

Αντιγραφή για το «σπιτάκι της Μέλιας»

.

Flower 5 emoticon (Flower emoticons)