Εικόνα από:www.sakketosaggelos.gr

.

ΤΟΝ Μιαούλην βαρέως ἀσθενοῦντα ἐπεσκέφθη ὁ Βασιλεὺς Ὄθων.

Ὁ ψυχορραγῶν θαλασσομάχος ἀνακαθίσας ἐπὶ τῆς κλίνης εἶπε πρὸς τὸν Βασιλέα:

«Δὲν μοῦ μένουν πλέον εἰμὴ μόνον ὀλίγαι στιγμαὶ ζωῆς.

Βλέπω τὸν θάνατον ἔμπροσθέν μου, ἀλλὰ τὸν βλἑπω μὲ πλήρη ἀταραξίαν ψυχῆς καὶ ἀποχαιρετῶ τὸν κόσμον εὐχαριστημένος.

Ὅσα ἐπεθύμησα εἰς τὴν ζωήν μου τὰ ἀπέλαυσα.

Εἶδον τὴν πατρίδα ἐλευθερωμένην ἀπὸ τὴν δουλείαν καὶ τὴν βαρβαρότητα.

Εἶδον τὸν Ἑλληνικὸν Θρόνον ἀνεγειρόμενον ἐν μέσῳ τῶν ἐρειπίων τῆς πατρίδος.

Εἶδον τέλος τὴν μεγαλειότητά Σου ἀναβαίνουσαν εἰς τὸν θρόνον, τὸν ὁποῖον ἡ Θεία Πρόνοια τῆς εἶχε προωρισμένον.

Ἡ τύχη τῆς Ἑλλάδος ἠσφαλίσθη διὰ πάντα· δὲν μοῦ μένει τίποτε πλέον νὰ ἐπιθυμήσω εἰς τὴν ζωήν.

«Αἱ τιμαί, μὲ τὰς ὁποίας ἡ Μεγαλειότης Σoυ μὲ ἀντήμειψε διὰ τὴν ἐλευθερίαν καὶ αἱ τιμαὶ τὰς ὁποίας ἀπέλαυσα ἐν Βαυαρίᾳ παρὰ τοῦ Βασιλέως τῆς Βαυαρίας καὶ σεβαστοῦ πατρός Σου, ἐπεσφράγισαν τὴν εὐτυχίαν τῶν τελευταίων χρόνων τῆς ζωῆς μου.

»Σοῦ συνιστῶ, Μεγαλειότατε, τοὺς συναγωνιστάς μου· δὲν ἐπολέμησαν μόνον μὲ τοὺς ἐχθρούς, ἀλλὰ καὶ μὲ τὴν πεῖναν καὶ μὲ τὴν δίψαν καὶ παντὸς εἴδους στερήσεις, ἔως ὅτου ἴδουν τὴν ἡμέραν τῆς ἐλευθερίας.

»Σοῦ συνιστῶ ὁμοίως, Μεγαλειότατε, τὰ μέλη τῆς οἰκογενείας μου.

Τοὺς ἀφήνω κληρονομίαν τὴν ἀφοσίωσιν εἰς τὸν θρόνον Σου καὶ τὴν ἀγάπην πρὸς τὴν Πατρίδα.

»Οἱ Ἕλληνες, Μεγαλειότατε, ἦσαν προωρισμένοι καὶ εἰς τοὺς παλαιοὺς καὶ εἰς τοὺς τελευταίους χρόνους νὰ κατορθώσουν μὲ μικρὰ μέσα μεγάλα ἀποτελέσματα· ἦσαν ὅπως πάντοτε χωρισμένοι, ἄλλοτε ἀπὸ τὰ μικρὰ σύνορα τῶν χωριστῶν βασιλείων καὶ ἄλλοτε ἀπὸ ἐμφυλίους διαφορὰς καὶ φιλονικίας.

Σήμερον ὅμως εἶναι ἡνωμένοι ὑπὸ τὸ σκῆπτρον Σου.

»Δέξου, ὦ Βασιλεῦ, καὶ τελευταίαν φορὰν τὰς θερμὰς εὐχάς, τὰς ὁποίας ἀναπέμπω πρὸς τὸν Θεὸν διὰ τὴν
κραταίωσιν τοῦ θρόνου Σου καὶ τὴν εὐτυχίαν τοῦ λαοῦ Σου».

Εἰς ταῦτα πολὺ συγκεκινημένος ἀπήντησεν ὁ Βασιλεύς:

―Δὲν δύναμαι νὰ σοῦ ἐκφρἀσω πόσον ἐπιθυμῶ νὰ διατηρηθῇ ἐπὶ πολὺν ἀκόμη καιρὸν ἡ ζωή σου διὰ τὴν
εὐτυχίαν τῆς Ἑλλάδος καὶ διὰ νὰ σὲ βλέπω πλησίον μου καὶ νὰ ἀκούω τὰς φρονίμους συμβουλάς σου.

Θὰ ἐκτελέσω μὲ πολλὴν προθυμίαν τὰς ἑπιθυμίας σου. 

Ἡ ζωή σου ἐστάθη σωτήριος διὰ τὴν Πατρίδα καὶ ἔνδοξος διὰ σὲ καὶ τὸ ναυτικὸν τῶν Ἑλλήνων.

Ἡ ἰδέα τοῦ θανἀτου ἑνὸς τοιούτου πολεμιστοῦ εἶναι πολὺ θλιβερὰ καὶ διὰ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ διὰ τὸν Βασιλέα του.

Καὶ ὁ πατήρ μου θὰ αἰσθανθῇ τὴν ἰδίαν μὲ ἐμὲ λύπην.

Μὲ εὐχαρίστησιν ἐκφράζω τὴν βαθυτάτην μου εὐγνωμοσύνην διὰ τὰς ἐξόχους ὑπηρεσίας σου πρὸς τὴν
ἀγαπητήν μας Πατρίδα.

.

.

Ν. ΚΟΝΤΟΠΟΥΛΟΥ Δ. ΚΟζΝΤΟΓΙΑΝΝΗ
Γ. ΚΑΛΑΜΑΤΙΑΝΟΥ — Θ. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ
Θ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΥ
ΑΝΑΓΝΩΣΤΙΚΟΝ
ΕΚΤΗΣ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ
1952

.

Αντιγραφή για τὸ: «σπιτὰκι τὴς Μέλιας»

.

Επιτρέπεται η αναδημοσίευση με αναφορά στην πηγή «το σπιτάκι της Μέλιας»