Εικόνα από:ebooks.edu.gr

Η άνοιξη μύρωσε τη γη. Τα δέντρα άνθισαν κι άπλωσαν τις φυλλωσιές τους, το χελιδόνι τραγούδησε το τραγούδι του, το λελέκι στάθηκε στο ‘να το ποδάρι αναμετρώντας το θρακιώτικο – κάμπο από την κορφή του καμπαναριού, το χαμομήλι πλημμύριδε ένα -ταπί γαλαξία- τον κάμπο, τα λουλούδια, άνθισαν και έχυσαν τα μύρα τους, από την πασκαλιά ως τη βιόλα – την κατμέρικη- που σε χρώματα ανείπωτα ομορφαίνει τους κήπους.

Άνοιξη ζωής, άνοιξη ψυχής. Οι ψυχές του κόσμου του κόσμου μοσκοβόλησαν κι άνοιξαν τα πέταλά τους, δέχτηκαν το φως, το μυρωμένο αγέρι και χριστιανικές προσμένουν τη Λαμπρή.

Η Λαμπρή έρχεται με τη δροσιά του ζέφυρου, σαν πεταλούδα αλφρόπέταχτη. Με της μέλισσας το εξόδιο, με του μυρμηγκιού το ανέβασμα από τον Άδη, νε το κελάρυσμα του ρυακιού με του κεφαλαριού το κόχλασμα. Η Λαμπρή πράσινη, η μοσχοβολούσα, η ,μυρωμένη η ηλιόλουστη, η θαλπερή…..


από τις «Αλησμόνητες Πατρίδες: Χριστούγεννα, Πρωτοχρονιά και Πασχαλιά στην Ανατολική Θράκη» του μεγάλου λαογράφου μας Πολυδώρου Παπαχριστοδούλου…

…………………….

 

 

Πηγή: Φιρίκι