Looney-Tunes---Wile-E-Coyote--C11754810

Ακούσατε ακούσατε….

«Άγγλοι, Γάλλοι, Πορτογάλοι,
Σέρβοι, Βούλγαροι, Ρουμάνοι,
Πολωνοί, αγάδες, πασάδες, ντερβισάδες,
Ρώσοι, Μπόερς και Οθωμανοί.

Kατά διαταγή του πολυχρονεμένου μας πασά
όποιος μπορέσει και σκοτώσει τον κατηραμένον όφιν
που είναι στο αραχνιασμένο σπήλαιο
θα πάρει εκατό λίρες μπαξίσι,
τη θυγατέρα του πασά δια σύζυγον
και μετά τον θάνατον του πασά
θα λαμβάνει και τον θρόνον!» (clopy paste: αθάνατος Σπαθάρης)

Τρεις και μία και μετά;;
Απολύονται; Μετακομίζουν;; Διακτινίζονται;

Ή συνεχίζουν να κατσικώνονται στον έρμο μας τον σβέρκον ωσάν τον Μανωλιό που άλλαξε τα ρούχα του…..κλπ…κλπ…;;

Έ ρε γλέντια… θα γελάσει και το πιτσιλωτόν ερίφιον!

Μετρημένα τα κουκιά και δεν τους βγαίνουν στο μέτρημα τάζουν, τάζουν τάζουν, γιατί πάνω απ’ όλα είναι όοοοοολοι γενναιόδωροι και γιατί η αγάπη τους είναι λίιιγο πιο μικρή από το σύμπαν …κλπ ….. (clopy paste: Μαρινέλα).

Συμμαχούν οι βόρειοι με τους νότιους, οι πράσινοι με τους μπλε, οι γερμανοτσολιάδες με τα κουμούνια, ο ΠΑΟΚ με τον Ολυμπιακό κι εμείς στην κόψη του ξυραφιού ταλαντευόμαστε μια δεξιά, μια αριστερά και δυο στο κενό. Κι αυτοί στον ίδιο το σκόπο «θα σας εξαφανίσωμεν»

Υπάρχουν καλύτερες μέρες μα δεν έρχονται κι αν είναι νάρθουν θε να ρθούν αλλιώς θα προσπεράσουν και εμείς θα εκτοξεύουμε και πάλι ρουκέτες αγάπης: «εσύ φταις».

Αναρωτιέμαι πόσες φορές μπορούν να μας σερβίρουν το ίδιο ξαναζεσταμένο γκουρμέ πιάτο μία δύο τρεις τετραετίες ; και εμείς να το κατεβάζουμε με την ίδια όρεξη αμάσητο και να σφυράμε εις την κινεζικήν 敲门,另一部分会继续下去 (μετάφραση: χτύπα κι άλλο θα τ’ αντέξω, clopy paste: Πετρέλης).

Τα υλικά μεταλλάχτηκαν, το καταπράσινο κολοκυθάκι έγινε ντομάτα με πέταλα, όλα τα παλιο -υλικά ταγγισμένα κι αυτοί εκεί, να επιμένουν να μας φαρμακώνουν. Κι εμείς;;

Εμείς στρατιωτάκια αμίλητα ακούνητα κι αγέλαστα (τρομάρα μας). Υποταγή!

Θα μου πείτε, και με το δίκιο σας, με τόσες εκπομπές μαγειρικής τη σήμερον ημέραν στην τελεβιζιόν παρασυρθήκαμε, μας παρέσυρε το ρέμααα… (clopy paste αθάνατος Τσιτσάνης).

Αν δεν καεί το σπίτι μας δεν πρόκειται να πάρουμε μπροστά. Μέχρι τώρα καήκαν όλα τα σπίτια της γειτονιάς και της μισής Ελλάδας κι εμείς αραχτοί κοιτάμε με οίκτο τον κατακαμένο και βριζόμαστε μεταξύ μας, (συνήθεια που δεν κόβεται η ρημάδα).

Υπάρχει μια τόση δα λεξούλα το «εμείς» που πήγε η ρημάδα;;

Τράτζικ!!!! (clopy paste: που να θυμάμαι τώρα)

Αυτή η Κυριακή, πριν ο μέγας Αριστοτέλης κάνει μπάντζι ντζάμπιγκ από αγανάκτιση, εκεί που βρίσκεται, ας θυμηθούμε:

«Ἒστι μὲν οὖν τραγῳδία
μίμησις πράξεως σπουδαίας καὶ τελείας,
μέγεθος ἐχούσης,
ἡδυσμένῳ λόγῳ,
χωρὶς ἑκάστου τῶν εἰδῶν ἐν τοῖς μορίοις,
δρώντων καὶ οὐ δι’ ἀπαγγελίας,
δι’ ἐλέου καὶ φόβου περαίνουσα,
τὴν τῶν τοιούτων παθημάτων κάθαρσιν».

Αλλά βρε λεβεντοσωτήρες α- πατριώτες, κάτω τα ξερά σας από τον ουρανό με τα άστρα, τον χρειάζομαι για να ονειρεύομαι!

Γιατί….

«τίποτα δεν πάει χαμένο
στη χαμένη σου ζωή,
τ’ όνειρό σου ανασταίνω
και το κάθε σου «γιατί».

Μέλια.