ΑΛΗΘΙΝΗ ΧΑΡΑ

-Γιατί, μαμά μου,τὴ στιγμή, ποὺ κάνω ἐλεημοσύνη,

νοιώθω στὰ στήθη μου γλυκειὰ κι ἀτέλειωτη χαρά,

κι ὅταν τὸ χέρι μου κρυφὰ τὸν ὀβολό του δίνη,

γιατί νομίζω πὼς πετῶ μ’ ἀγγελικὰ πτερά;

***
-Παιδί μου, κάθε ἄνθρωπος, ὅπου στὸν κόσμο μένει,

ἀπ’ τὴ στιγμή, ποὺ ἔρχεται στὴ γῆ νὰ γεννηθῆ,

ὥς τὴ στιγμὴ τὴν ὕστερη, ποὺ φεύγει καὶ πεθαίνει,

ἔχει ἓνα φύλακ’ ἄγγελο, ποὺ τὸν ἀκολουθεῖ.

***
Καὶ κάθε πρᾶξί του καλὴ ὁ ἄγγελος τὴν κρίνει

καὶ γελαστός, χαρούμενος σκύβει καὶ τὸν φιλεῖ,

κι ὅση χαρά ἔχει ὁ ἂγγελος, τόση χαρά του δίνει

μ’ ἐκεῖνο τὸ γλυκύτατο κι ἀγγελικὸ φιλί.

***
Γι’ αὐτὸ και σὺ νὰ χρεωστῇς μεγάλη εὐγνωμοσύνη,

εὐγνωμοσύνη στοὺς πτωχοὺς θερμὴ καὶ περισσή,

ποὺ πάντα γίνοντ’ ἀφορμὴ μὲ τὴν ἐλεημοσύνη

νὰ χαίρεται ὁ ἄγγελος, νὰ χαίρεσαι καὶ σύ.

.

Ἰωάννης Πολέμης

.

Γ.ΚΑΛΑΜΑΤΙΑΝΟΥ – Θ.ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ
Δ.ΔΟΥΚΑ – Δ.ΔΕΛΗΠΕΤΡΟΥ
Ν.ΚΟΝΤΟΠΟΥΛΟΥ

ΑΝΑΓΝΩΣΤΙΚΟΝ
Ε´ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ

ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΕΚΔΟΣΕΩΣ ΔΙΔΑΚΤΙΚΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ
ΑΘΗΝΑΙ 1957

 

ντιγραφὴ γιὰ τὸ «σπιτὰκι τὴς Μέλιας»