Ξαφνικά τα ψηλά αιωνόβια καταπράσινα δέντρα αυτού το τόπου, κοιτάζονται μεταξύ τους και λένε:

Βρε παιδιά σαν πολλοί δεν γίναμε;

Καιρός να αραιώσουμε λιγάκι!

Και ανάβουν μια φωτιά…. και για να περάσει ευχάριστα η ώρα τους αρχίζουν του κουκουναροπόλεμο μεταξύ τους.

Όσο πιο μακριά φτάσει το αναμμένο κουκουνάρι…. τόσο πιο καλά!

Έχω θυμώσει τόσο πολύ, βγάζω καπνούς από αυτιά.

Χθες στην Πάτρα λαμπάδιασε ο τόπος, η φωτιά καταβρόχθησε με συμπαραστάτη τον ισχυρό αέρα ότι βρήκε στο δρόμο της.

Τα πύρινα μέτωπα ήταν ορατά από την Ναύπακτο.

Η Φαίη μας μπήκε ανήσυχη στο καράβι και πέταξε ένα βίντεο που έκανε το στομάχι μου να αναποδογυρίσει.

Βρε τι λαός είμαστε;;

Τι μυαλό κουβαλάμε;;

Καίγεται το σπίτι του αδερφού σου ρε, και εσύ αντί να τρέξεις να βοηθήσεις, χορεύεις με θέα τον κατακόκκινο

ουρανό;

Καίγεται η πατρίδα σου ρε και εσύ τόχεις ρίξει στο τραγούδι;

Αχ πού είναι εκείνοι οι Έλληνες πατριώτες που έκοβαν τη μπουκιά τους στα δύο;

Που άφηναν το τελευταίο τους τσιγάρο στον επόμενο συμπολεμιστή τους.

Αποφασίστε ρε με ποιους είστε;

Μαζί μας ή με τους άλλους;

Γιατί με το μυαλό που κουβαλάτε, κεφάλι δεν θα σηκώσουμε σαν λαός.

Ευτυχώς που η «Αγία Μαρίνα» μεγάλη η χάρη της έκανε το θαύμα της και δεν θρηνήσαμε θύματα.

Mέλια.

Εικόνα από:1366×768.ru

pink rose smiley